EEN VREEMDSOORTIG GEWETENSCONFLICT

Hervormd Nederland dd. 21 januari j.l. maakt melding van het volgende bericht in verband met de Synodale voorstellen om de ambten voor de vrouw open te stellen.

Kerkeraad van Diepenveen over

„DE VROUW IN HET AMBT"

De kerkeraad van Dlepveen heeft zich met een schrijven gewend tot alle kerkeraden in het land in verband met de beslissing die de classicale vergaderingen moeten nemen over de voorstellen der synode om de ambten open te stellen voor de vrouw. In zijn brief zegt de kerkeraad, lang geaarzeld te hebben alvorens tot het besluit van dit rondschrijven te komen. Hij wijst er op, dat ónder de tegenstanders van de voorstellen er zijn, die zich voor gewetensconflicten geplaatst voelen, omdat naar hun mening de H. Schrift de toelating van de vrouw tot de ambten verbiedt. Uit pastorale bewogenheid, aldus deze kerkeraad, zou men gaarne aan deze bezwaarden tegemoet komen. „Dat zou kunnen wanneer het bij de voorstanders zou gaan om toe te geven aan een eis des tijds of om praktische voordelen", (cursiv. van mij, S.).

Maar, zo zegt de kerkeraad, de zaak ligt evenwel anders. , , Zij, die de openstelling van de ambten voor de vrouw bepleiten, zullen bij afwijzing van de voorstellen evenzeer in hun geweten getroffen worden, (cursiv. van mij, S.); Zij beroepen zich immers voor hun zienswijze ook op het getuigenis van de H. Schrift, zoals de Heer der Kerk hun dit leert verstaan", (cursiv. van mij, S.).

, De kerkeraad meent, dat hij op de argumenten niet behoeft in te gaan ; zij staan uitvoerig in het rapport dat de synode bij haar voorstellen heeft gevoegd. En omdat , , over dit laatste weinig is gesproken en geschreven", scheen het de kerkeraad gewenst de aandacht van de andere kerkeraden hierop te vestigen, , , opdat u de ernst van de argumenten van de voorstanders zult begrijpen eii met hun zaak als een zaak des gewetens rekening zult houden".

v. S.

Wij mogen niet nalaten enkele opmerkingen te maken naar aanleiding van de door ons gecursiveerde zinsneden.

Wanneer het bij de voorstanders zou gaan om toe te geven aan een eis des tijds.

Het komt ons voor, dat de voorstanders in feite geen ander argument hebben dan, wat zij van hun opvattingen eis des tijds noemen en dat zij het duidelijke getuigenis der Schrift omtrent het voorbeeld van de Christus en Zijn apostelen, dat tegen de toelating van de vrouw in het ambt is, alleen krachteloos kunnen maken door hun stelling der gebondenheid van Christus en Zijn apostelen aan hun tijd, met andere woorden. dat zij gehandeld zouden hebben naar de eis van die tijd en het vandaag anders zouden doen.

De kerkeraad van Diepenveen wil derhalve voorgeven, dat hij althans voorstander is uit andere hoofde en niet om toe te geven aan de eis des tijds.

Argumenten brengt de kerkeraad niet, zodat moeilijk kan worden uitgemaakt, waarom hij dan eigenlijk voorstander is.

Hij denkt zich voorstanders, die zich voor hun zienswijze beroepen op de Heilige Schrift en wil zich klaarblijkelijk achter dezulken scharen.

De argumenten door de tegenstanders naar voren gebracht en door de Classis Harderwijk aan alle kerkeraden gezonden, kunnen aantonen, dat er geen deugdelijk argument voor de voorstellers en voor de voorstanders kan worden genoemd, als men het goddelijk gezag der Heilige Schrift met de Kerk der eeuwen erkent.

De kerkeraad van Diepenveen schijnt van de gedachte uit te gaan, dat de Heilige Schrift zo kan gelezen worden, dat zij precies het tegendeel verklaart van wat de duidelijke tekst zegt en hij meent zulk een zienswijze te kunnen rechtvaardigen door een beroep op de , , Heer der Kerk".

De , , Heer der Kerk" kan toch geen andere zijn dan de Christus, die ons in de Heilige Schrift wordt voorgesteld? Wie een andere Christus predikt dan die, kan zich voor zijn gevoelen nooit op de , , Heer der Kerk" beroepen.

Welnu, de Heere Jezus Christus, koos geen vrouw tot het getal Zijner apostelen, en Zijn apostelen kozen mannen en geen vrouwen tot dienaar des Woords en ouderling, terwijl ook alleen mannen werden gekozen om diaken te zijn, hoewel het om de zorg voor de weduwen ging.

Men kan in deze geen uitweg vinden in de z.g. gebondenheid aan hun tijd. Ten eerste bewijzen de Evangeliën het tegendeel en ten tweede was de toenmalige cultuurwereld volstrekt niet arm aan een streven naar emancipatie der vrouw.

Diezelfde Christus zou aan sommige mensen dezelfde Schrift, die aan de vrouw in de gemeente het zwijgen oplegt, zó doen lezen, dat het Zijn bedoeling zou zijn de ambten voor de vrouw open te stellen, hoewel èn Zijn voorbeeld èn het getuigenis der Schrift daartegen zijn.

Dat zou dus zo iets als een bijzondere openbaring in afwijking van de Schrift en toch uit de Schrift zijn. En dat zou ook een afwijking betekenen van Christus' bevel, dat wij Zijn Woord zullen bewaren.

Indien dat zo gaat, kunnen wij de Heilige Schrift wel afschaffen en voortaan een Christendom , , naar de eis des tijds" dat is naar eigen smaak invoeren.

En dan dit gewetensconflict, waarop de kerkeraad wijst.

Een gewetensconflict kan er zijn, als wij in strijd handelen met onze overtuiging aangaande de wil Gods. Zij komen in gewetensconflict, die meewerken aan de openstelling van de ambten voor de vrouw, terwijl zij weten, dat de Schrift daartegen getuigt.

Doch, hoe afwijzing de voorstanders van de vrouw in het ambt in een gewetensconflict zou brengen, is raadselachtig, omdat de Heilige Schrift voorgaat in afwijzing.

Het alles verklarende feit ligt echter daarin, dat men gebroken heeft met de belijdenis der kerk omtrent het goddelijk gezag der Heilige Schrift.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen