Het vrijzinnig-rechtzinnig gesprek

Woord en Dienst is er nog niet over uitgepraat, hoewel de nabeschouwing van de hand van dr. Roscam Abbing (intussen benoemd tot kerkelijk hoogleraar te Groningen) weinig heeft opgeleverd, dat getuigt van inzicht in de ernstige tegenstellingen en strijdigheden met artikel X van de Kerkorde, die in de discussie tussen dr. Buskes en dr. De Wilde aan de dag zijn getreden.

Het nummer van 8 februari althans bevat nog eens een laatste nabetrachting, waarin dr. Buskes antwoordt op verschillende reacties. (Ruitenberg, Emmen, Roscam Abbing).

Kloek en duidelijk zegt dr. Buskes, dat de zaak, waarom het gaat, met stichtelijkheden niet gediend is. Deze opmerking raakt met name dr. Emmen en dr. Roscam Abbing en Buskes heeft gelijk :

Aanleiding tot mijn schrijven is het slot van je nabeschouwing. Onze discussie noem je een momentopname van het gesprek tussen geheroriën­teerde rechtzinnigheid en een nog al radicaal deel der vrijzinnigen en je concludeert: wij moeten voortschrijden en mogen in zekere zin deze discussie weer vergeten !

Bij deze uitspraak zet ik een groot vraagteken. Ik meen, dat wij deze discussie niet mogen vergeten. De Wilde en ik hebben niet vrijblijvend gediscussieerd. Het was ons om de Kerk en het belijden der Kerk te doen. Ik kan over de Kerk en het belijden der Kerk niet vrijblijvend discussiëren. Zo'n discussie is voor mij geen spel. Natuurlijk, je hebt gelijk, er zijn allerlei problemen, die niet voldoende zijn uitgepraat. En dus moet het gesprek worden voortgezet.

Maar door De Wilde en mij zijn enkele dingen met grote duidelijkheid en ernst gezegd. Daarover zwijg je. Is dat nu inderdaad alles: het gesprek moet worden voortgezet en we moeten bidden ?

Ik zeg niet, dat dit niets is. Ik geloof zelfs, dat dit veel is. Toch vraag ik: is dit alles ?

Je laat het karakter van ons gesprek niet tot zijn recht komen, evenmin als Ruitenberg en Emmen dat doen. Ruitenberg zegt, dat onze correspondentie wel de tegenstelling onthult, maar niet het samengebundelde.

Emmen zegt, dat onze ontmoeting in openbare brieven bewijst, hoe vreemd we nog naast elkaar leven. Zulke uitspraken maken op mij de indruk, dat men aan beslissingen ontkomen wil, dat men beslissingen in elk geval naar een verre toekomst wil verschuiven. Emmen zegt heel stichtelijk — mij veel te stichtelijk —: wij kunnen de weg naar de rechte ontmoeting bij het Woord Gods toch maar moeilijk vinden! Is er geen reden voor de vraag of het niet uitgesloten is de weg naar de rechte ontmoeting bij het Woord Gods te vinden, waar de verschillen zo groot zijn, als ze in onze discussie bleken te zijn?

Naar mijn overtuiging holt De Wilde Artikel X op een ontoelaatbare wijze uit.

Wij zijn het ook met dr. Buskes eens als hij aan het slot opmerkt:

, , Dat al maar zeggen : het gesprek moet worden voortgezet en we moeten bidden, verwordt zo gemakkelijk tot een pogen om aan de ons van Godswege geboden en voor kerk en wereld noodwendige beslissingen — beslissingen die de nood wenden — te ontkomen",

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen