HET GODE BETAMELIJKE VAN JEZUS' LIJDEN

Troostrijke woorden, pit en merg van het eeuwig Evangelie. Van de Vader wordt gesproken, om Welke alle dingen zijn en door Welke alle dingen zijn. Die alles gewrocht heeft om Zijns Zelfs wil. Hij is ook de Bron en oorzaak van alle genade. Die vele kinderen tot de heerlijkheid wil leiden.

Welk een heil ! Wie kan en mag dit verstaan ?

Wie de Hoge en Verhevene is, Die in de eeuwigheid woont. Die geen mensenkind van node heeft als iets behoevende en Die Zijn eeuwige liefde wilde verheerlijken in het zaligen van zondaren. Wie zal de hoogheid kunnen uitspreken van Hem om Welke alle dingen geschapen zijn en door Wien alle dingen zijn? Die in Zijn grootheid ondoorgrondelijk is; in Zijn wezen gans volmaakt, gans vlekkeloos in heiligheid, in heerlijkheid alwaardig en in gelukzaligheid gans volkomen. Hij wil vele kinderen leiden tot de heerlijkheid. Dat is wat! Dat zegt wat! Hij wil ons opleiden tot de verkiezende liefde Gods.

Hij verkoos hen in Christus Jezus vóór de grondlegging der wereld en heeft hen verordineerd tot aanneming tot kinderen door Jezus Christus in Hemzelven, naar het welbehagen van Zijn wil. Welk een gunst aan nietige stofbewoners! Hoe groot is de nederlaag des Almachtigen ! Hoe onbegrensd Zijn liefde en ontferming, dat schuldigen reeds een plaats hadden in het harte Gods van eeuwigheid en hen te verordineren tot Zijn kinderen, om ze op te leiden tot een volzalige heerlijkheid. Dat is het welbehagen van Zijn wil, waaruit alle gezegende heilsweldaden ontspruiten, zoals roeping, rechtvaardigmaking, heiligmaking en heerlijkmaking.

Maar hoe ? Hoe kan de Heilige onheiligen verordineren en tot kinderen aannemen ?

Hoe kan de oneindig Rechtvaardige onrechtvaardigen beminnen? Moet Hij dan de zonde niet straffen ? Kan Hij dan schuldigen onschuldig houden?

Ja, onschuldig, rechtvaardig verklaren ten koste van Zijn recht ? Nooit en nog eens nooit.

Maar eeuwig wonder. De Vader verordineerde de Zoon Zijner liefde tot een Borg en Zaligmaker, Hoofd en Bruidegom van. Zijn Kerk, om de schuld der Zijnen te betalen, de vereiste voldening op te brengen, de straf op de zonde bedreigd te dragen en een eeuwige gerechtigheid aan te brengen.

Met niets minder kon het, zouden ooit des Vaders Keurlingen tot de zaligheid worden geleid. Daarom betaamde het de Vader, de overste Leidsman hunner zaligheid door leiden te heiligen. De Vader Zelf bracht het lijden over de Zoon Zijner liefde, krachtens de onveranderlijklieid Zijner liefde en van Zijn raad; krachtens Zijn eeuwig trouw verbond en de zuiverheid van Zijn aanbiddelijk Wezen. Daartoe bracht Hij Zijn eniggeborene in de wereld. O, hoe zwaar was het lijden, omdat het in volle overeenstemming moest zijn met de onkreukbare rechtvaardigheid en de zuiverheid en heiligheid van Gods natuur. Hoe zwaar was dat lijden de ganse tijd van Zijn leven op aarde, van het ogenblik af, dat de Vader de Zoon Zijner liefde inbracht in de wereld. Van het ogenblik af, dat Hij het vlees en bloed der kinderen aannam, dragend van stonden aan de vloek der zonde, maar inzonderheid aan het einde Zijns levens. Hoe zwaar was dat lijden in het bange Gethsémané, waar Zijn zweet werd als grote druppelen bloeds en tot drie malen toe bad : , , Vader ! indien het mogelijk is, laat deze drinkbeker van Mij voorbijgaan. Maar niet gelijk Ik wil, maar gelijk Gij wilt". Door Zijn eigen discipel wordt Hij verraden, door Zijn eigen volk veroordeeld ter dood; door Pilatus trouweloos overgegeven en verwezen tot de vervloekte kruisdood. Bespot, geslagen, gehoond, met misdadigers gerekend.

Wat bange klacht kwam er van Zijn gezegende lippen : Mijn God, mijn God ! Waarom hebt Gij Mij verlaten !

Alzo moest Hij Zijn ziel uitstorten in de dood. Alzo betaamde het.

Maar hierdoor is het dat God zwijgt in Zijn lief de, in dat ganse betamelijke offer van de Zoon Zijner liefde, dat Hij nooit meer op Zijn kinderen zal toornen, noch schelden.

In het lijden Christi worden beiden verheerlijkt: Zijn vrije liefde tot Zijn kinderen, maar ook tot Zijn heilig recht. Daardoor alleen kon de verlossing Sions dagen en vele kinderen tot de heerlijkheid geleid worden.

In het Gode betamelijke van Christus lijden en sterven is de verborgenheid van 't welbehagen des Vaders geopend en het eeuwig voornemen Zijner genade bevestigd. In en door dezelfde persoon, in en door het dierbaar lijden van Christus is louter genade geoefend en onkreukbare rechtvaardgheid voldaan.. Is loutere ontferming verkregen en de zonde gestraft; is rechtvaardigheid verhoogd en worden schuldigen zalig, en dat wel zo, dat nooit enige beschuldiging tegen hen kan worden ingebracht, en dat door het kruis van Christus. Door het lijden is Christus geheiligd, gesteld tot een overste Leidsman der zaligheid.

De Hogepriester Aaron werd van oudsaf door Mozes hadden geheiligd en afgezonderd tot zijn ambt door het bloed van stieren en bokken. Maar daardoor kon de zonde niet worden weggenomen, noch de breuke geheeld, noch de rechtvaardigheid voldaan. Het waren maar schaduwen.

Maar Christus is geheiligd door Zijn eigen lijden. Hij is met Zijn eigen bloed ingegaan in het binnenste heiligdom. Zijn offer is Gode betamelijk.

O, mijn lezer of lezeres, moge toch eens door de nood van uw eigen hart dit Gode betamelijke offer, Christus naar Zijn wezen en weldaden moet zoeken, ja moge het zijn, dat gij u verlustige in deze meerdere Hogepriester, want in Hem is alle heil. Nu is in Hem de enige Naam onder de hemel gegeven, door welke wij moeten zalig worden. Nu is Hij geheiligd tot de overste Leidsman der zaligheid. De Vader heeft Hem gegeven tot een Vorst en Gebieder der volkeren ; Hém gegeven tot een verbond des volks. Dat is de ere des Vaders, maar dan ook de ere van Christus en de zaligheid van Gods kinderen.

Hij is in en door Zijn geheiligd lijden vastgemaakt als een nagel in een vaste plaats en tot een stoel der ere voor het huis Zijns Vaders.

Door lijden geheiligd tot een overste Leidsman der zaligheid, zijn Hem alle 'dingen toevertrouwd om des Vaders keurlingen tot de eeuwige zaligheid te brengen. O, mijn lezers, heeft de Vader het ooit aan betere handen kunnen toevertrouwen, dan in de handen van Zijn eniggeboren Zoon ? Hij heeft het alles volbracht, al de Zijnen een voorbeeld nagelaten om Zijn voetstappen te volgen. , , Leer van Mij", zegt Hij, , , dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart en gij zult rust vinden voor uw zielen". En Petrus getuigt: , , Christus heeft voor ons gebeden, ons een voorbeeld nagelaten hebbende, opdat wij Zijn voetstappen zouden navolgen". Laat ons dan uitgaan buiten de legerplaats. Zijn smaadheid dragende.

De overste Leidsman der zaligheid heeft alles gedaan voor des Vaders keurlingen, Hij doet ook alles in hen.

Hij is de weg, de waarheid en 't Leven. Niemand komt tot de Vader dan door Hem. Daarom ligt in de zoete en zalige vereniging met Christus alle heil. Maar om in die vereniging met Christus, om in Hem te zijn en met Hem te leven, moeten wij ons eigen leven verliezen.

O, wat een weldaad is het toch, wanneer de Heere doortrekt in onze ziel en ons doet sterven aan alles wat buiten Christus is, in de kracht van het woord: doch gij zijt gestorven en uw leven is in Christus verborgen in God.

Het is de droevige kwaal van ons allen, al is er helaas genade aan ons hart verheerlijkt, dat we nog maar helemaal of al te veel leven kunnen buiten Christus als de Overste Leidsman der zaligheid, Die de hongerige voedt, de dorstige laaft, de naakte kleedt met Zijn gerechtigheid, want het is des Vaders welbehagen dat in Hem al de volheid woont.

Daarom is en blijft het kruis van Christus, een door lijden geheiligde Borg zozeer verborgen. Want ach, hoe weinig horen we nog getuigen in gedachten, woorden en werken van het feit dat Christus als de lijdende Borg aan het hart geheiligd is ?

Dat God de Heere de ogen van ons allen, bekeerd en onbekeerd, maar eens mocht openen. Van de bekeerden, dat zij weer opnieuw een levendige betrekking op Christus' lijden en sterven mogen oefenen en smaken; van de onbekeerden, die pronken met een gestolen Zaligmaker, die hun niet geschonken is.

Ach, hoevelen zullen eeuwig teleurgesteld uitkomen. Is ooit de bijl aan de wortel van ons natuurlijk leven gelegd om ons af te kappen van de eerste Adam en ons van dood levend te maken ? Het zal niet baten of we zelf al enige takken afkappen en ons heil zoeken in eigenwillige godsdienst.

O, welk een heil voor schuldigen. Christus door lijden geheiligd, tot een overste Leidsman der zaligheid. Hij heeft het alles volbracht. In Hem is een volkomen behoudenis. Al waren uw zonden als scharlaken, zij zullen worden als witte wol. Zijn bloed reinigt van alle zonden.

Dat gij Hem leert kennen in Zijn volle en algenoegzame bediening als de overste Leidsman der zaligheid. Hij neemt weg de kracht der zonde als een wet. Hij neemt weg de prikkel des doods, n.l. de zonde. Hij werpt neer de macht des satans in zijn sterkte. Alle dingen zijn Hem toevertrouwd.

Nog nooit is een der Zijnen met Hem teleurgesteld. O, dat we eens recht leerden hongeren en dorsten naar Hem, om te sterven aan alles buiten Hem. En wanneer Hij door- genade alleen ons leven is, dat tot zaligheid leidt en wij Hem gelijk gemaakt zijn in de gelijkmaking Zijns doods, dan zullen we ook met Hem verheerlijkt worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen