HET MOEST

Daar staat in deze tekst één woord, waar in deze lijdensweken onze aandacht toch wel in het bijzonder bij bepaald mag worden. En dat is het woord: moest.

Hoe komt hieruit helder en klaar naar voren de noodzakelijkheid van het lijden en sterven van de Borg en Middelaar. En die noodzakelijkheid mag toch wel nooit uit het oog verloren worden.

Och, hoevelen zijn er niet, die wel spreken over het lijden van Jezus Christus, maar die van dit alles niets verstaan. Dan is het als hier met de Emmaüsgangers, tot wie Christus het verwijt richt: O, onverstandigen en tragen van hart om te geloven, al hetgene de Profeten gesproken hebben.

Ja, daar zijn er zovelen, aan wie dit ook nu weer kan worden verweten. Hoe weinig toch wordt doorpeild de diepte van dat alles, wat eenmaal op Golgotha is geschied. En hoe weinig wordt dit dan ook verstaan als schuld, schuld van de gevallen mens. En toch, ja dat is het!

Dat kunt ge zien, als ge let juist op de noodzakelijkheid van dit alles. Hier staat de vraag : Moest de Christus niet deze dingen lijden? En het antwoord kan niet anders zijn dan : ja dit alles, het moest geschieden !

Maar dan rijst weer de vraag : Waarom was dit alles zo noodzakelijk ?

Lezer, wilt ge antwoord op deze vraag? Ga dan mee naar het Paradijs. Want daar is het antwoord te vinden.

Daar is Adam, de mens, opgestaan tegen God. Daar is de zonde zijn hart binnen geslopen. Daar is de Heere de gehoorzaamheid opgezegd. Daar is Gods recht verkracht. Daar is Zijn eer geschonden. Daar is Zijn wet overtreden en veracht.

En daar ligt 't antwoord op de vraag : Waarom dit moeten van het lijden en sterven ?

Het is omdat gij, o mens uw Schepper de rug hebt toegekeerd. Het is omdat gij Hem door uw zonden gekrenkt en beledigd hebt in Zijn eer. Het is omdat gij aan Zijn heilig recht te kort gedaan hebt. Ja, daarom dit moeten.

Mijn lezer, en zo onthult dit alles toch wel heel duidelijk weer de diepte van de menselijke val en de grootheid van zijn schuld voor God. En dit, juist dit, mag in de lijdensweken niet worden voorbijgezien.

Zeker 't is goed, om dan stil te staan bij het gebeuren in Gethsemané, bij de rechtszitting voor Kajafas en Pilatus. Het is goed om in die dagen de kruisweg, de via dolorosa, na te treden en op te blikken naar het kruis. Het is goed te zien naar Hem, die daar hangt, het hoofd bedekt met wonden en een doornenkroon. Het is goed om te luisteren naar de woorden, die Hij aan het kruis gesproken heeft.

Doch één ding moet dan niet worden nagelaten. En dat is om in te keren tot u zelf en u de vraag te stellen : Waarom die spot en die hoon? Ja, waarom die vervloekte straf ? Waarom dat kruis en dat sterven? Ja, waarom dat alles ?

En het antwoord moet dan luiden : Mens, uw val, uw zonde, uw schuld, uw ongerechtigheid.

Dit alles: het moest gebeuren. Want Gods wet, die gij hebt geschonden, moest worden gedragen. Aan de eer en het recht Gods moest worden genoeg gedaan. En dat kan niet anders dan door de dood van de Zoon.

En daarom dit moeten.

En zo roept ook het kruis tot de gevallen mens : Adani, waar zijt gij ? Ziet ge, wat ge hebt gedaan?

En zo is het voor ons allen een zaak van diepe schande.

Lezer, hebt ge het zo al wel eens gezien? Luister toch goed naar dit woord : Moest de Christus niet deze dingen lijden ?

Dit woord zegt u wie ge zijt geworden. Dit woord toont u uw ellende en nood. Dit woord moet, als het goed is, u het schaamrood jagen naar de kaken. „Ik deed door mijne zonden Hem al die smarten aan". En zo is dit een woord van beschuldiging en oordeel.

Maar dit is het niet alleen. Want dit woord spreekt toch ook van genade en verlossing.

Moest de Christus niet al deze dingen lijden ? Ja, 't moest. Het moest ook, opdat Hij zou kunnen zijn, wat Zijn naam zegt: Jezus, Zaligmaker. Het moest opdat Hij zo zou kunnen ontsluiten een weg ter verlossing. Het moest om Gods wet te vervullen en de straf op de zonden te dragen. En Hij heeft het gedaan. En juist, omdat Hij het gedaan heeft, is er voor een arm en verloren zondaarsvolk mogelijkheid gekomen om van de straf en de schuld te worden verlost en met God te worden verzoend.

En nu is dit woord toch ook weer Evangelie.

Wet en Evangelie, beide worden hier gehoord. — En ja, deze beide zijn het —, die in gans het lijden van Jezus Christus moeten worden gehoord.

Mijn lezer, zult ge zó de lijdensweken beleven ? Wilt ge zo staan bij het kruis? Dan zal het u zijn tot eeuwige zegen. Zeker, dan onthult het kruis u uw schande, uw schuld en uw verlorenheid. En dat is misschien niet aangenaam. Maar dat is wel noodzakelijk. Want juist dan onthult het kruis toch ook Gods genade en ontferming en de liefde van Jezus Christus.

En die genade en die liefde zijn dan altijd groter dan uw schuld.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen