DE GROTE Kerk-Leraar!

De ware God-zoeker, dat is: de geestelijke wandelaar naar Sion, mag van school en daarmee van Leermeester veranderen.

Allereerst van school; want hij heeft niet langer vrede met de lessen van aardse wijsheid en menselijke wetenschap; maar hij krijgt verlangen naar hemels onderricht, en daarom moet hij ook van Leermeester verwisselen.

Het leergeld bij onze hoofdonderwijzer, de vorst der duisternis, is hard: het kost ons de eeuwige dood. Gelukkig daarom de mens, die de listen van satan niet onbekend zijn gebleven, en onder zijn harde juk begon te zuchten, en uitzag naar, ja bad om een andere, een betere Leermeester.

Zulkéén biedt de Here Christus aan heilbegerige en leergierige zielen aan.

Ook dit onderwijs kost leergeld, ongetwijfeld: het kost ons onze eigenwijsheid, en onze eigengerechtigheid, en bovenal ons , , eigen-ik", dat van de troon af-moet, om zich neer te zetten aan de voeten van de gezegende Immanuël, op Wiens lippen genade is uitgestort, en Die door God de Vader is uitgeroepen over Zijn Kerk als de , , Opperste Wijsheid", Die gratis les-geeft, en hulp verleent aan armen „uit gena"!

De naam van deze grote Kerk-Leraar — de Trooster! — is heerlijk en inhoudrijk. Want ze betekent: Pleitbezorger! De Zoon kan het a.h.w. niet af. Althans bij de toepassing van het door Hem verworven heil, wil Hij de Vader bidden, en wil Hij de H. Geest bij Zijn Kerk hebben, ja zelfs in deze wereld aan de arbeid, aan het worstelen zien met onwillige zondaren.

De H. Geest is de Geest der waarheid. Die Christus' Gemeente in al de waarheid zou leiden. Hij woont en werkt nog onder ons, om Christus' bruidskerk te werven, en eenmaal zonder vlek en rimpel de Bruidegom voor te stellen bij Zijn wederkomst.

Daartoe is heel het leven van Gods Kerk één lange léér-, en veelal ook : lijdens-school. Nu, de H. Geest is een geduldige, een zachtmoedige en een bemoedigende Leermeester. Want Hij is de Geest van Christus, Die geduldig was, als een Lam, in Zijn gang naar het kruis; ja, God-Zelf is lankmoedig, en geduldig; Hij geeft de moeden kracht, en vermenigvuldigt de sterkte wie geen krachten heeft.

De H. Geest leert alle dingen. Er is werkelijk niets om, in, achter of vóór u, waarover Hij u geen licht en klaarheid kan schenken. Niet Augustinus b.v., of één van de kerkhervormers, maar de H. Geest is de grote Kerk- Leraar. , , Die zal u alles leren!"

Er zou veel te zeggen zijn, over de manier, de methode van werken door de H. Geest. We beperken ons ditmaal tot enkele dingen, die Hij leert. Dus niet zozeer de wijze van werken, maar het léren des Geestes sta ons voor ogen! En dan denk ik aan onze kleine kinderen, die moeten leren eten, leren lopen, leren praten, leren gehoorzamen enz.

Zo doet ook God de H. Geest, Die erbij-geroepen is, om Gods grote heilswerk, in Christus geopenbaard, tot haar voltooiing en voleinding te brengen.

Voorop stel ik met nadruk, dat de Geest het is, Die levendmaakt. Hij is de Geest der wedergeboorte. Bulten Hem en Zijn werk, heerst de dood.

De levende, de wedergeboren kinderen leert de H. Geest allereerst te eten. En Hij zegt Zelf tegen de kleinen in de genade: nee, we beginnen niet met de „vaste spijze"; we laten u, om te beginnen, geen al-te-zware kost verteren. Nee, de Here wil niet, dat wij met de diepste genadegeheimen en hoogste leerstukken aanvangen, om die te doordenken en te bespreken. De Geest maakt hongerig naar de redelijke en onvervalste melk des Woords. Dat spreekt haast vanzelf. Want dat is het voedsel voor de allerkleinsten in de genade.

En daar leren zij vermaak in scheppen. In de Bijbel gaan ze zich voeden met en laven aan het brood des levens, en hun dorst lessen ze, door de fonteinen des heils te naderen, en met volle teugen te drinken, zoals het hert, aan de jacht ontkomen.

Kent u daar iets van? , m'n lezer(es). Is de Bijbel, is de prediking des Woords, is de verklaring en bespreking van de eeuwige dingen uw vermaak, uw overdenking dag en nacht? Niet allereerst voor uw verstand, maar ik bedoel: is dat een levensbehoefte voor uw hart ?

Zo ja, wast dan op in de kennis en genade van de Here Jezus Christus. Ge moet leren lopen ook, niet in eigen kracht, maar vertrouwende op Gods genade; wandelen in de voetstappen van de Zaligmaker! Hém volgen, waar Hij u roept en voorgaat! Wandelen op het smalle pad, dat ten leven leidt. Leren lopen op de weg van Zijn inzettingen.

Velen menen helaas!, dat ze maar hebben te „geloven", aan te nemen, en dan komt het in alles wel in orde. Maar neen!, het ware, zaligmakende geloof sluit een wandel in zich; een Godvrezende wandel met de Here, zoals wè van een Henoch b.v. kunnen lezen.

O, u valt bijna dagelijks? Daar wist de apostel Jacobus al van. U bent niet erg vast in de knieën? U struikelt gauw? Weet, dat de Here met al uw gebreken geduld wil oefenen. U gelijkt nog zoveel op de blindgeborene? Ja, het is voor u en in u gaan lichten, maar klaar en onderscheiden ziet en kent ge de Here en Zijn Woord nog niet? De Trooster is geduldig en lankmoedig.

Hij wil u alles leren op de weg, die God u aanwijst. De H. Geest wil u schenken verlichting van het verstand, en Hij kan u geven de opening van het hart, als een Lydia, zodat ge met uw gedachten onder het lezen van de Bijbel en onder het aanhoren van de prediking, niet overal heenfladdert, maar echt acht geeft op hetgeen van Godswege tot u gesproken wordt.

Alles leren!

O, we zijn maar krukken, slechts beginnelingen, die behoren te zakken voor elk examen, bij ieder onderzoek, dat de Here God bij ons komt instellen. Hoe zal de Alwetende God, Die harten kent en nieren proeft, ons bevinden? , bij Zijn kerkvisitatie. Want wat zijn we traag in het benaarstigen, en lauw, weinig vurig van geest. En als we dat weten, laten we dan maar niet bij de pakken neerzitten, in doffe onverschilligheid en valse lijdelijkheid, maar ons bekeren tot de Here; ons om raad begeven tot Zijn Woord, ons laten regeren en leiden door 's Heren Geest, en laten zegenen door de doorboorde Middelaarshanden van de Zaligmaker!

Want anders ..., ja, dan bedroeven we de H. Geest; dan staan we Hem tegen; dan zouden we op het punt staan, het Geestesvuur in ons uit te blussen. Waakt, bidt en strijdt daartegen, gelijk als een dwaze in uzelf, als één die de weg niet meer weet. Voor ons gevoel gaan we meer achter-, dan vooruit; we klimmen niet, maar dalen; we zwemmen niet in de heilswateren, maar dreigen te verdrinken in de vele problemen, die we ons (laten) stellen.

Toch zegt Christus tot de Zijnen: Die zal u alles leren. Al dat onderwijs, dat u ontbreekt, schenkt Hij, zo gij het smeekt,  mild en overvloedig! O, dan behoeft ge niet alles te begrijpen, en niet alles te weten; want dan laat ge het roer van uw leven, de leiding van Christus' Kerk en het bestuur van de gehele wereld in de handen van God; en we zeggen het Paulus na: we zien nu door een spiegel — veelszins beslagen door dampen en misten van zonde en wereldzin — in een „duistere rede", maar alsdan zullen we zien aangezicht tot Aangezicht (1 Corinthe 13 : 12).

Dat fluistert immers Gods Geest al Gods kinderen in: nl. dat Christus hen vóórging, om ook voor hén plaats te bereiden; want met Zijn volmaakte offerwerk kan Hij als Borg van zondaren, voor de Here God als Rechter bestaan, en Hij komt eenmaal weer, opdat ook zij mogen zijn, waar Hij is! Hij zal raad geven, Zijn oog zal zijn op allen, die Hem vrezen!

Die zal u alles leren!

Kleine kinderen leren ook praten. Het is eerst maar een soort brabbeltaaltje, dat alleen vader en/of moeder kan (kunnen) verstaan. Het is - voor een kind een hele kunst, om de juiste woorden in het juiste verband te plaatsen, en hele zinnen aanéén te rijgen tot een behoorlijk geheel. Dat alles leert Gods Geest.

En dan zit 't 'em niet in het vele, maar in het echte, het ware, het harte-, het binnen-werk, geliefden! Het komt tenslotte neer op maar één zaak, één woord, waarheen de Geest de kleinen leert bidden, zuchten, roepen en schreien. Als ons de Geest van de aanneming tot kinderen is geschonken, dan is dat de Geest des Vaders, Welke de Vader gezonden heeft in naam van, dat wil zeggen: in opdracht van, verdiend, verworven dóór: Jezus Christus. Daar stuwt de Geest de kleinen heen, dat ze de Zoon kennen, en in de Zoon de Vader beminnen; en in die Geest leren ze Hem, klagelijk dan wel blijmoedig, aanroepen: Abba!, (lieve) Vader! Op deze leerschool behoort het „Onze Vader, Die in de hemelen zijt!" tot het a.b.c. van vrije genade.

Wie Christus heeft gezien, wie Hem heeft leren kennen en beminnen als schuldovernemende en plaatsbekledende Middelaar, die heeft ook de Vader in het liefde-oog en in Zijn liefde-hart geblikt: ziet hoe grote liefde de Vader tot ons heeft, kinderen Gods, groten en kleinen in de genade!, dat wij — stellen u voor: wij..! — kinderen Gods genaamd mogen worden! Wat is dat een heerlijke, en boven alle andere dingen te wensen zaak!

Hoséa 2 : 22 vertelt er ons iets van, als de Verbonds-Jehovah daar betuigt: , , en Ik zal ze Mij op de aarde zaaien, en zal Mij ontfermen over Lo-Ruchama (= niet-ontfermden); en Ik zal zeggen tot Lo-Ammi (= niet-Mijn-volk): Gij zijt Mijn volk, en dat zal zeggen: O, mijn God!

En deze kennis en belijdenis van God, als een genadig verbonds-God, is door Christus' komst verdiept, en door de Geest betuigd, in het: o, mijn God, Gij zijt Christus' Vader, en om Christus' wil ook .. mijn Vader! O, mijn God!.. In en door de Geest roepen de kinderen: Abba !. ., Vader! Dit is het diepste in ons chr. geloof! Het heerlijkste, en rijkste, hetgeen bevrijdend werkt, en vervult met troost en blljctechap, dat ik tot mijn vroegere Rechter, in Christus — door Zijn Geest geleid, geleerd en bewerkt — mag zeggen: „mijn God en mijn Vader!" (vgl. Heidelb. Catechismus, zondag 9, antw. 26).

En, geachte lezer(es), als God dan de genadige Vader van in zich verloren zondaren wil zijn, en Zich als zodanig aan hen verklaart en openbaart, dan wil Hij ook hun ge-hoorzaamheid; dat ze léren gehoor-geven aan Zijn stem, in een leven der dankbaarheid.

De Zoon geleidt het verlorene tot de Vader, en de Vader verwijst de zondaar telkens weer naar Zijn Zoon: hóórt Hem! Daarom zegt de Christus ook: enerzijds, al wat de Vader Mij geeft, zal tot Mij komen, en anderzijds, : allen, die het van de Vader gehoord en geleerd hebben, zullen tot Mij komen.

En Hij nodigt u, verdwaalde, schuldbeladene, met heimwee naar Gods gemeenschap vervulde: Komt allen tot Mij, die vermoeid en beladen zijt, en Ik zal u rust geven! Dit is een geheim, een verborgenheid, voor de wijzen en verstandigen (vgl. Mattheüs 11, het slot), maar het wordt aan de geestelijk herboren klnderkens geopenbaard:

Zij komen aan, door 't Goddelijk licht geleid!; om het nakroost, dat de Here wordt toebereid, te melden 't heil van Zijn gerechtigheid, en grote daden! Psalm 22 : 16.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen