VROEGER EN NU

In de Waagschaal van 12 juli las ik het volgende: Vroeger gingen de kerkgangers bij de la Saussaye te Rotterdam, bij Daubanton te Amsterdam, bij Gerrit Jonker te Utrecht ter kerke. En zij dachten, wat zullen wij nu weer voor heerlijks inkrijgen en de diepe en tedere geheimen van de Schrift horen verklaren?

Zulke hoorders hadden de tijd en genoten en aten en namen de teerkost mee. De luisterende hoorders hadden hun zorgen en zaken, hun arbeid en overleg en zij dachten en baden 's avonds en hadden Jezus lief.

Nu horen wij geen preken meer, doch korte, losse toespraakjes, waar geen worsteling, geen stilte, geen arbeid, geen gebed achter zitten. En deze pientere toespraakjes komen in steen in een mooie lijst van zich uitwaaierende liturgie. Na afloop zegt men: Het was kort en bondig, het was een appel. Ja, men zegt zelfs het was een mooie dienst. Doch dat mooi vind ik juist zo gevaarlijk. Echte profeten preken nooit mooi.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen