„De kerk vaart mee”

(Op verzoek opgenomen.)

Voor degene die, bij dit opschrift, vragend de wenkbrauw optrekt, zij er haastig bij verteld dat het hier gaat over: de varende gemeente.

Wat deze naam u verder ook zegt (of niet), in ieder geval voelt u wel, dat het iets met water te maken heeft.

Inderdaad. In ons goede vaderland leven heel veel mensen op het water. De schippers en hun gezinnen vormen daar een belangrijk onderdeel van. Overigens heeft men lange jaren dit onderdeel kennelijk niet zo belangrijk gevonden; zij vormden, wat we tegenwoordig noemen: een vergeten groep. Vergeten door de overheid (behalve als het op belasting betalen aankwam); het nog steeds niet bevredigend geregeld schoolonderwijs aan schipperskinderen is daar één sprekend voorbeeld van. Vergeten door de walgemeenschap; wat beweegt ons toch tot het zingen van het versje: 't is maar een schipperskind Vergeten, lange jaren ook, door de kerk. (Welke dominee ging op huisbezoek bij dat schip dat morgen toch wel weer wegvoer? )

Zeker, er waren gunstige uitzonderingen. Maar aan hen is het dan ook te danken dat men tenslotte gezegd heeft: zó kan en mag het niet langer, Het is dit jaar een kwart eeuw geleden dat het stuk kerkewerk (heel klein) op stapel gezet werd, dat we nu aanduiden met: de varende gemeente.

Die 25 jaren zijn eigenlijk de aanleiding tot dit stukje. Nee, 'begrijpt u me nu s.v.p. niet verkeerd. Echt geen jubileumstukje waarin we handenwrijvend gaan zitten wijzen op wat er allemaal gebeurd is.

Daar wordt je (zeker in de varende gemeente) wel voor bewaard. Dezer dagen nog kreeg ik op scheepsbezoek bij een bejaard echtpaar te horen: dat is nu voor het eerst van ons leven dat er , , iemand van de kerk" bij ons aan boord komt. En zulke opmerkingen zijn echt niet zeldzaam.

U mag daar echter niet de conclusie uit trekken dat er in die 25 jaar niets gedaan is. Denkt u goed in dat het hier om iets geweldigs gaat. Ik zal u eens een paar getallen noemen, al weet ik dat het geweldige waar het hier om gaat niet in getallen is uit te drukken.... Er zijn ongeveer 8000 schippersgezinnen van Hervormde huize. Dat betekent dus een gemeente van 30.000 zielen. En deze gemeente is niet alleen verspreid over heel Nederland (waar we alleen al 7000 km bevaarbare waterwegen hebben), maar bovendien over Zwitserland, Duitsland, Frankrijk en België. U begrijpt nu wel dat we echt niet stijl achterover van schrik vallen, als we te horen krijgen: we hebben nog nooit scheepsbe­zoek gehad. Er wordt nu tenminste aan gewerkt.

De Raad van de varende gemeente draagt de verantwoordelijkheid voor het werk in het geheel. Er zijn schipperspredikanten in Amsterdam, Antwerpen, Grevenbicht, Groningen, Maasbracht, Rotterdam en Zwolle. In tal van gemeenten zowel in binnen- als buitenland zijn er de schippers ouderlingen en scheepsbezoekers.

Wat er naast het scheepsbezoek allemaal gebeurt (voor de jeugd, voor de schoolgaande kinderen, op het terrein van de catechisatie, aan de gezinsverzorging, in het bibliotheekwerk, voor de bejaardenzorg enz. enz.) om u dat allemaal te vertellen, daarvoor zou ik wel een heel nummer, van , , de Waarheidsvriend" tot mijn beschikking mogen hébben. Het is echter geenszins de bedoeling om u alles ineens te vertellen. Hopenlijk doet zich nog wel eens een gelegenheid voor. Het jubileum was echter een mooie aanleiding om uw aandacht te vragen voor dit werk en eens iets te horen van een schipperspredikant.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen