De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

HET GEZAG DER GENERALE SYNODE

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

HET GEZAG DER GENERALE SYNODE

5 minuten leestijd

Dr. Streeder acht zich geroepen de besluiten der juni-synode j.l. te verdedigen. Voor zover dit de beslissing inzake toelating van de vrouw tot de ambten betreft, voor een confessioneel man niet gemakkelijk. Met de „verklaring" kan dat iets minder gedrongen. Eigenlijk komt het hele stuk neer op een afwijzend gebaar aan het adres van de scribenten uit gereformeerde en vrijzinnige kring, die zich critisch hebben geuit over de genoemde beslissing.

Dat zowel vrijzinnigen als gereformeerden in het geweer komen, „wanneer de Generale Synode moeizaam tracht de Hervormde Kerk zich in de weg van het belijden te laten bewegen", vindt hij vreemd, omdat deze stromingen , , krachtens haar beginsel binnen hetzelfde kerkverband elkaar niet verdragen". Bovendien vindt hij de toon vreemd.

Vrijzinnigen en gereformeerden in één kerkverband moet trouwens ook voor „confessionele" mensen vreemd zijn, maar het schijnt mogelijk, dat dr. Streeder dit bij het bewegen in de weg van het belijden der kerk in zekere zin normaal vindt, of in verwachting van een toekomstig gemeenschappelijk belijden maar vast aanvaardt.

In dit geval moeten wij echter grondig met hem van mening verschillen. De grondslagen en veronderstellingen van de echte vrijzinnigheid zijn zo geheel en al different aan de wortels van het waarachtig Christelijk geloof, dat vermenging daarvan uitgesloten is, omdat zij in een onverzoenlijk conflict staan. Het is voorts nog door niemand duidelijk gemaakt, wat men eigenlijk bedoelt met zich bewegen in de weg van het belijden der Hervormde Kerk. Enig houvast aan de belijdenis in de in Art. X der kerkorde genoemde belijdenisgeschriften heeft men klaarblijkelijk niet en de verschijnselen zijn er niet naar, dat men zich door die confessie laat leiden, noch wat de toelating van de vrouw tot de ambten aangaat, noch wat de , , verklaring" betreft.

Wat stelt men zich bij die uitdrukking van de weg van het belijden, zich bewegen in die weg, eigenlijk voor? Een weg voert ergens heen en komt ergens vandaan. In casu zou er dan een weg moeten zijn van uit de chaos van belijden en tegenstrijdige opvattingen daaromtrent naar gemeenschappelijk belijden? Die zo spreken zijn dus in die weg? Zij zien een duidelijk doelpunt, een panorama der toekomst, waarin de onverzoenlijke tegenstellingen van nu in de Hervormde Kerk niet meer worden aangetroffen? althans officieel niet?

Of zij zien het eigenlijk niet en varen als een schip zonder kompas. Men krijgt waarlijk dikwijls de indruk, dat dit beeld, helaas, juist is. En dan anderen euvel duiden, dat zij niet gerust zijn op zulk een vaart en op het kompas wijzen!

Dezerzijds is toch niet anders gedaan dan dat.

Dr. Streeder knoopt aan zijn beschouwingen een pleidooi voor het gezag van de Synode vast, dat weinig overtuigend wordt geargumenteerd. De Generale Synode is kerkeraad van het geheel, Christus regeert door de ambten. De Synode is niet onfeilbaar. Zij is een weerspiegeling van de Christusregering e.d.

De hoofdzaak, de enige grond van het synodaal, in het algemeen van ieder kerkelijk gezag, en het enig kriterium, de gehoorzaamheid aan de Heilige Schrift, wordt niet genoemd.

Hij wil in de arbeid der synode een , , weerspiegeling" van Christus' regering in zijn gemeenten zien, maar dan zullen de ambten en de vergaderingen zich moeten gedragen naar Christus' Woord. Christus regeert door Zijn Woord en Geest.

En het gezag der synode is niet een zaak op zichzelf. De synode heeft geen gezag, omdat zij synode is, vergadering van ambtsdragers, zo min een ambtsdrager op zich zelf gezag heeft. De ambtsdrager is ambassadeur en de synode is een vergadering van dienaren, die op en voor zich zelf geen heerschappij over de kerk of over elkander hebben, maar het Woord des Konings heeft heerschappij.

Het doet vreemd aan, dat dr. Streeder de kwestie van het gezag der Synode niet direct op het gezag der Heilige Schrift terugbrengt, omdat hij de reformatorische belijdenis aangaande het gezag der Heilige Schrift met de woorden van Art. 7 der Nederlandse Geloofsbelijdenis noemt.

Met name wijzen wij er op, dat ook concilies, decreten en besluiten onder het gezag der Heilige Schrift worden gesteld.

Dat is nu juist het punt, waarom de beslissing der Synode om de vrouw tot de kerkelijke ambten toe te laten geen gezag kan erlangen, omdat de Schrift zegt, dat de vrouw in de gemeente zal zwijgen, om dit argument slechts te noemen.

En wat schrijft dr. Streeder?

„Daargelaten of de beide besluiten naar Gods wil waren, op deze wijze uit zich een gekwetst besef van zelfverzekerdheid, dat bedenkelijk is".

Men ziet, dat hij, afgezien van het enig kriterium, een gezag van de synode wil poneren tegenover wat hij noemt zelfverzekerdheid. Dit is een staaltje van hoogkerkelijkheid, dat met meer recht bedenkelijk kan worden genoemd, dan dat de synode aan haar roeping van gehoorzaamheid aan de Heilige Schrift wordt herinnerd.

Want dat dit de roeping is van alle kerkelijke vergaderingen en van allen, die geloven in de Christus der Schriften, zal niemand kunnen ontkennen, die de reformatorische belijdenis aangaande het gezag der Heilige Schrift onderschrijft.

Als wij uit die roeping trachten te leven en te handelen, behoeft er zelfs niet gestemd te worden. Immers., wanneer de zaak duidelijk is, is er geen geschil en als de zaak niet klaar is, zoals sommigen met het oog op de kwestie van de vrouw en het ambt van oordeel zijn, gebiedt de wijsheid zich te onthouden van een beslissing, die gegrond is op de onduidelijkheid. Omdat het niet-evident is volgens sommigen, dat het ambt ook voor de vrouw zou zijn bedoeld, of niet evident, dat het alleen voor de man is weggelegd, hebben degenen, die er zo over denken, nog geen recht om de kerk met zo'n beslissing te belasten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 november 1958

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

HET GEZAG DER GENERALE SYNODE

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 november 1958

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's