De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Van de verantwoordelijkheid af?

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Van de verantwoordelijkheid af?

4 minuten leestijd

Vorige week brachten de dagbladen het bericht, dat de hervormde predikant van Dorkwerd (Gr.), ds. P. Martijn, in de oudejaarsavonddienst aan zijn gemeente heeft medegedeeld zijn ambt te zullen neerleggen. Inmiddels is nader bekend geworden, dat ds. Martijn zich bij de gereformeerde kerk van zijn woonplaats als lid heeft gemeld en zich tot de classis Groningen van de Gereformeerde Kerken gewend heeft met het verzoek om, na gehouden colloquium doctum, in dit kerkverband beroepbaar te worden gesteld.

Als reden van zijn besluit wordt genoemd de wijze, waarop de zaak van de vrouw in het ambt in de hervormde kerk is doorgevoerd, de reactie der Synode op de resolutie van hervormde ambtsdragers van de Utrechtse vergadering en de benoeming van de vrijzinnige hoogleraar dr. J. M. de Jong tot kerkelijk hoogleraar aan de Rijksuniversiteit te Groningen, waarmede de vrijzinnigheid als leer (dr. de Jong zou dogmatiek aan de a.s. predikanten gaan doceren!) binnen de hervormde kerk zou zijn gelegaliseerd.

Men ziet, het zijn respectabele motieven, die ds. Martijn tot zijn besluit heibben bewogen. Motieven ook, die weerklank zullen vinden in onze kring, waar dezelfde feiten immers zovelen diep in hun consciëntie geraakt hebben. Sprak ds. Tukker zelfs niet van „de zwartste dag van zijn leven"?

Zonder ds. Martijn dus in zijn weg te kunnen volgen, zal er in hervormd-gereformeerde kring wel alleszins begrip voor zijn besluit kunnen zijn. De vraag rijst alleen, of ds. Martijn bij zijn overgang naar de Gereformeerde Kerken niet de mogelijkheid heeft overwogen, dat het conflict waarvoor hij thans kwam te staan, zich over laat ons zeggen enige tientallen jaren (ds. Martijn is nog jong) aldaar zal kunnen herhalen, gezien de ontwikkeling in deze kerken. Het is immers niet twijfelachtig, dat een brede groep in deze kerken zich meer verwant gevoelt met de besluiten onzer synode dan met de daartegen vanuit de hervormd-gereformeerde kring ingebrachte bezwaren. Doch dit slechts terzijde.

Er is echter in het besluit van ds. Martijn een ander punt, waarop wij met name de aandacht willen vestigen. De uitgetreden predikant wilde zich met zijn besluit namelijk ontdoen van een verantwoordelijkheid, die hij meende niet langer te kunnen dragen. Nog eens, dat is alleszins respectabel en wij hebben er ook het nodige begrip voor. De vraag rijst echter, of ds. Martijn met zijn besluit zich inderdaad van deze verantwoordelijkheid ontdaan heeft. En daarachter nu menen wij een vraagteken te moeten zetten.

Het uittreden op zichzelf is daarvoor namelijk niet voldoende. Dit kan eventueel in aanmerking komen als laatste fase in een ontwikkeling, waarin dan zeker eerst andere stappen ondernomen zijn. Uittreden kan nimmer de eerste stap zijn.

Nu is er al jarenlang door een groep in onze hervormde kerk geageerd tegen allerlei besluiten, die niet geacht konden worden overeen te komen met wat de Heilige Schrift leert en met wat de confessie der kerk belijdt. Het is niet ondenkbaar, dat iemand, die in deze strijd jarenlang met overtuiging zijn aandeel heeft geleverd, uiteindelijk en ten langen leste geen andere weg meer ziet dan uit te treden. Wij moeten echter constateren, dat wij de naam van ds. Martijn daarbij gemist hebben. Wat aan deze eventueel als laatste in aanmerking komende stap dient vooraf te gaan, ontbreekt in dit geval, voorzover wij kunnen nagaan.

En daarom moet onze conclusie zijn: hoezeer de beslissing van ds. Martijn als een gewetensbeslissing ook dient te worden gerespecteerd, en hoezeer daarvoor in de hervormd-gereformeerde kring ook begrip zal bestaan, het door ds. Martijn beoogde doel wordt daarmede niet bereikt. Ook wanneer hij straks als predikant in de Gereformeerde Kerken wordt toegelaten, dan nog draagt hij de verantwoordelijkheid, waarvan hij zich wilde bevrijden, daar met zich mede!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 15 januari 1959

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

Van de verantwoordelijkheid af?

Bekijk de hele uitgave van donderdag 15 januari 1959

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's