Anders dan u denkt

De lijdensgeschiedenis van Christus tekent ons de diepe vijandschap van ons hart: de Zoon van God wordt naar het kruis verwezen.

Stelt u zich eens voor, dat een kunstenaar iets heel bijzonders heeft gemaakt, een schilderij, waarin hij heel zijn ziel heeft gelegd. Na maanden van intense arbeid laat hij het u zien, met de tinteling in zijn ogen: zult u het echt mooi vinden? U kijkt er naar en langzaam haalt u een zakmes voor de dag en u snijidt het schilderij in stukken.

Nee, zegt u, dat zou toch geen sterveling doen, stel je voor. Ja, maar dat hébben wij dan toch maar gedaan met het werk van Gods handen, Zijn schone schepping. Zie, het was zeer goed, zei God en wij, wij hebben Zijn schepping verscheurd, geschonden. Het was alles als een paradijs geschapen en wij hebben er een wildernis van gemaakt.

En God bleef in Zijn onbegrijpelijke liefde spreken in opeenvolging van leiders, richters en profeten.

Ook aan hen hebben de mensen zich vergrepen. De duistere bedoeling van de zonde is blijkbaar, dat alles wat van God komt, stuk moet en wèg.

Ten laatste van allen zond Hij Zijn Zoon...

Toen zeiden zij in de vreselijke consequentie van het kwaad: Laat ons Hem ook doden.

Ja, nergens als in het lijdensverhaal gaan ons de diepten van zonde als vijandschap tegen God zó open.

En meteen tekent het verhaal van het kruis óók: dat deze dood onder de vloek van God óns verdiende loon is. Hier zien wij, wat er met een onder schuld beladene gebeurt, als God met hem gaat afrekenen. Dit is onze toekomst, als wij buiten Christus sterven: de eeuwige dood.

Dan verstaan wij de lijdensprediking recht, wanneer wij in Christus' oordeel óns oordeel zien, in Zijn vloek de onze.

En in de geloofsverbinding met Hem worden we door gerechtigheid behouden: droeg Christus mijn vloek, dan ga ik voor het gericht van God vrij-uit, want God straft de zonde geen twee keer.

Ziet u, in het lijdensverhaal gaat de hel voor ons open of de hemel. De deur van het Koninkrijk Gods wentelt in de scharnieren.

En wie verlegen maar onweerstaanbaar zijn voet tussen de deur zet, die heeft er iets van verstaan.

In onze tekst zegt Christus zelf iets over de betekenis van het kruis, dat komen gaat. Hij is dan al gezalfd tot Zijn begrafenis, vs. 1-8, de priester, maar nog spreekt hier de van God gezalfde profeet.

Hij zegt hier van het kruis drie dingen, opdat de betekenis en de zegen ervan ons niet zullen ontgaan. Want als Koning wint Hij ook op de weg naar het kruis de Zijnen in voor Zijn rijk, zoals Hij nog onder ons heerst als Sions Koning, onder wie het bijzonder goed dienen is.

1. De wereld wordt geoordeeld, dat is het eerste, wat wij horen. Eigenlijk zegt Hij: deze wereld. Dat is niet de wereld, zoals die uit Gods handen kwam, het schilderij van de grote Meester, goed en warm van kleuren, want liefde was van dit werk de bron en het motief.

Nee, het is de verworpen wereld, die de duivel is toegevallen (die immers de overste , , dezer" wereld heet), de wereld, zoals ze geschonden is door de zonde. Christus heeft deze wereld leren kennen. Ze keerde Hem haar ergste zijde toe, ziekte, leed, vijandschap. De dood kwam op Hem af.

Het kruis laat ons zien, hoe God de zonde straft. Met de dood. Daarom is het kruis het oordeel over deze wereld.

We zouden denken: Christus wordt geoordeeld, door Annas en Kajafas (het godsdienstig gericht) en door Pilatus en Herodes (het werelds gericht). Hij gaat van rechtbank tot rechtbank, van instantie tot instantie, van hand tot hand. Ja, wij zouden denken: het kruis is het oordeel over Christus.

Maar het is anders dan wij denken. Want zélf zegt Hij: het kruis is het oordeel over deze wereld, die openbaar wordt als vijandig tegen God en daaraan de eeuwige dood sterft.

De Vader zegt op Golgotha: de zondaar ondergaat de doodstraf.

Wij beklimmen in de lijdensweken de heuvel van Gods heiligheid. Als het goed is met , , bange ziel", bevangen onder dit oordeel, dat wij billijken moeten: ik ben des doods schuldig. Hoe vreselijk is deze plaats.

Maar op deze heuvel van Gods heiligheid verbeidt ons toch Gods gunst, want terwijl het oordeel ons geldt, ondergaat Christus het. Want Hij is op de plaats van de zondaren gaan staan.

, , Ik voor u", zegt Hij, , , daar gij anders de eeuwige dood zou moeten sterven".

En op de heuvel van Gods heiligheid knielen wij neer (u blijft toch niet staan? ) — want

Hij, die zo vreselijke dingen

ons in gerechtigheid

doet horen, doet ons dankbaar zingen

van 't heil, voor ons bereid:

Mijn God, U zal ik eeuwig loven,

omdat Gij 't hebt gedaan!

2. En zie nog eens terug, naar beneden.

Hoe is de Heiland hier gekomen, op de heuvel Golgotha?

U zegt: wel, ze hebben Hem de stad uitgeworpen, zo wilde het volk het.

, , Weg met Hem", is er geroepen. Daarom moest Hij de poort uit.

Maar weer is het anders, dan wij denken. Want de Heere Jezus zegt zélf: Satan wordt buitengeworpen.

Wij denken: Hoe kunt Gij dat nu zeggen; satan wordt juist binnengehaald, in ieder geval aangehouden en Gij moet er uit.

Neen, zegt Christus, Ik ga door Mijn offer Mijn gemeente bevrijden uit satans macht; de boze wordt uit hun leven uitgeworpen, nu al in beginsel en straks definitief.

Op Golgotha wordt satan gebonden.

Ja, de ketting, waaraan hij vast zit, is erg lang voor ons besef. En met deze ketting als straal beschrijft hij een enorme cirkel, groter dan wij overzien. Maar Christus zegt: Hij gaat er uit, uit de wereld.

En ook van satan geldt: Waar hij is, daar zullen ook zijn dienaars zijn. Daarom is het zo levensgevaarli|k om het voorlopig maar buiten Christus te stellen. Want dan horen wij bij de boze, die er uit gaat, onherroepelijk. Terwijl de Heiland ons roept om tot Hem te komen. Die redt uit 's bozen hand.

Want daarom laat Hij u dit lezen, opdat satan ook uit uw hart uitgeworpen zal worden, wat dat ook kost. Neen, dat zint ons niet, want als satan er uit gaat, dan moet er meer uit, alles wat bij de boze hóórt en dat houden wij maar graag aan. Laat Hij het u maar afnemen, u zult eens zien, wat dat een vrijheid is.

De vrijheid van de heuvel Golgotha, waar wij, neergevallen in aanbidding, tot ongekende opluchting ontdekken: Waar is de , , aanklager van ons leven"? Hij is er niet meer. Terwijl wij de heuvel opgingen, de Man van Smarten na, is hij achtergebleven.

Achtergebleven? Uitgeworpen, zegt Christus. Daarom noemt Zijn kerk Hém: Verlosser. „Die mij uit alle geweid van de duivel verlost".

Ziet u wel, hoe anders het is, dan wij denken? Het is werkelijk , , boven bidden en denken".

3. Overigens zijn wij niet alleen op de heuvel.

, , Als Ik van de aaride zal verhoogd zijn, zal Ik ze allen tot Mij trekken", zegt de Heiland.

Weer horen wij vreemd op.

Verhoogd? O, Hij bedoelt zeker: als Hij in de hemel zal zijn. Neen, het is weer anders dan u denkt.

Het volgende vers vertelt, dat Hij dit zei, om Zijn dóód te omschrijven. Dat noemt Hij', in diepe, heilige ironie, , , verhoogd", aan het kruis.

Zo had Hij het al tegen Nicoidemus gezegd (Joh. 3), dat Hij als de koperen slang , , verhoogd" zou worden op het hout. Ja, nergens is Jezus zo hoog als aan het kruis.

Opstanding en hemelvaart, dat spreekt vanzelf voor Hem, maar aan het kruis is Hij groot in Zijn liefde. Die zichzelf prijsgeeft. En meteen zichzelf aanbiedt. Voor wie de koorts van de slangenbeet ervaart en opziet naar Hem.

Aan het kruis oefent Hij Zijn aantrekkingskracht uit op deze gebetenen, ten dode opgeschrevenen.

Hier vergadert Hij Zijn kerk door Zijn Woord en Geest. Allen, Joden en heidenen, trekt Hij. Op Golgotha de Joodse moordenaar en de Romeinse hoofdman, als laatsten die de eersten zijn.

Nu, terwijl u dit leest, trekt Hij u ook weer. Weg van de zonde, de onbekeerlijkheid en eigeniwijsheid, weg ook van kleingeloof en twijfelmoedigheid.

Het oordeel gaat over deze wereld, zegt Hij, en satan wordt uitgerangeerd.

Hij staat al op dood spoor. En als u het met hém houdt, dan is alle beweging in uw leven en drukte, het doodmoe rangeren op rails zonder aansluiting.

Anders dan u denkt, want elke vooruitgang brengt toch niet van deze ge­sloten baan af. Maar Christus' kerk komt thuis. Ook van hen geldt: anders dan ze denken. Want ze denken zo dikwijls: Ik kom er nooit. Maar ze zingen tóch (en het geloof zingt boven het denken uit):

Elk hunner zal in 't zalig oord

van Sion met haast voor God verschijnen.

Dan wordt het nog een keer: Anders dan u denkt, onvoorstelbaar anders, zo goed, zo groot, door Hem, voor u.

U had het nooit kunnen denken. De eeuwige God heeft het voor u bedacht in Zijn , , gedachten des vredes".

Hoe dénkt u er over?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen