GELOOFSENTHOUSIASME IN NEDERLAND EN TORADJALAN II

De gedachte leeft nogal eens, vooral bij buitenstaanders, dat vele mensen op het zendingsveld Christen worden uit onzuivere motieven. En dat komt zeker wel voor. Dat was, in de vroegere tijden van rust en welvaart al zo en nu in tijden van gisting en beroering is het al evenzo. Toch moeten we ook hiermee voorzichtig wezen, omdat wij niet altijd de echte motieven kunnen waarnemen.

De gedachte kwam vaak voort uit het feit, dat iemand die Christen geworden was, zich wel eens meer vrijheid toeëigende dan men kon verdragen. In sommige streken bijv. waren het vooral slaven, de armen, die Christen werden. En niet zelden kwam het dan voor, dat een slaaf, die Christen geworden was zich nu ook geheel los voelde van zijn heer. Zo herinner ik mij nog een Toradjahoofd, dat erg tegen het opnemen van slavenkinderen op de zendingsscholen op kwam. , , Straks wil niemand meer slaaf zijn" zeide hij dan. Men heeft de zending ook wel eens beschulidigd, de mensen om te kopen, omdat door de zending wel eens gratis hulp verleend werd. Maar moest de zending dan haar hulp aan de ellendigen en hulpbehoevenden staken omdat er mogelijk wei eens mensen uit onzuivere motieven Christen konden worden?

Deze gedachte, dat Toradja's uit onzuivere motieven Christenen werden, leefde ook vaak bij zendingsvrienden. Niet zelden werd mij de vraag gesteld: zijn nu die Toradja's, die Christen werden wel echte Christenen? Men kon zelfs wel zendingsmensen ontmoeten, die van echt geestelijk leven bij' de Toradja Christeruen niet durfden spreken. En natuurlijk waren er op het zendingsveld ook heel wat teleurstéllingen. Soms had men heel hoge verwachtingen van iemand, die Christen werd en die later toch dep teleurstelde.

Anderzijds zijn er weer mensen, die van de jonge kerk op het zendingsveld alles even mooi en goed vinden. Voor de oude kerken in het Vaderland hebben ze geen goed woord over. De jonge Christenen op het zendingsveld zijn pas echt mensen die het Evangelie verstaan, zo meent men dan. De oude kerk in het Vaderland zou eigenlijk ook eens zo'n verjongingskuur moeten ondergaan.

Wij zullen zo wel voor onderschatting als voor overschatting moeten oppassen. We moeten de realiteit voor ogen houden. Staande op de bodem van Gods Woord zulen we niet anders kunnen zeggen, dan dat de kerk in Nederland aan vele zonden en gebreken mank gaat en dat de gemeente op het zendingsveld eveneens een gemeente van zondaren is.

De Kerk in Nederland en in het Toradjaland is een stuk van ons geloof. Wij belijden immers te geloven: een heilige algemene Christelijke Kerk.

En dat dit niet alleen in onze tijd zo is, maar vroeger ook, bewijzen de brieven van de apostel Paulus wel. Hij schrijft immers brieven aan de heiligen te Corinthe, Efeze enz. In zijn aanspraak noemt hij ze heiligen en daarna bestraft hij de ene' zonde na de andere. Dan blijkt dus dat die Christenen nog verre van heiligen waren.

En wanneer wij dit belijden van de gemeenten en kerken in het algemeen, zou het dan van de afzonderlijke leden niet gelden? Zowel in Nederland als in het Toradjaland belijden wij het: een klein beginsel dezer gehoorzaamheid. Zowel hier als ginds moet de bede steeds weer gehoord worden: , , Ik geloof Heere, kom mijn ongelovigheid tehulp."

Wanneer wij dit zeggen van de gelovigen in Nederland en in het Toradjaland, dan wil dit niet zeggen, dat er geen onderscheid is. Zeker, dit is er wel. Daar is een onderscheid in het kennen van de geloofswaarheden. En haast als vanzelfsprekend zou ik zeggen, is de kennis der waarheid in Nederland groter dan in het Toradjaland. Velen zijn er hier van hun kinderjaren in opgegroeid, wat we van de Toradja's niet kunnen zeggen.

Verder is er in het geloofsleven geen vlakke eenvormigheid. Die is er trouwens nooit in de werken Gods. In heel Zijn scheppingswerk, en zo ook in Zijn herschepplngswerk is een rijkdm van variatie. Daar is niet alleen een onderscheid in kennis, maar ook in overgave, ook in het blijmoedig dragen van de moeilijkheden en ook in de hoop op de toekomst.

Ook de kerk in het Toradjaland leeft op deze aarde, evenals de kerk in Nederland. En het Koninkrijk Gods komt daar evenmin met een uitwendig gelaat. De afbraak van de oude mens gaat ook daar met veel strijd en moeite gepaard. De eis van het verloochenen van zichzelf en het dragen van het kruis is daar evengoed eis als hier. En dat gaat daar tegen de mens in zo goed als hier. Ook daar zijn het verloren zonen, die tot inkeer worden gebracht en ze moeten ook terugkeren naar het huis des Vaders, zal er gezang en gerei zijn in het huis des Vaders.

(Wordt vervolgd). Nieuwerkerk a.d. IJssel

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen