MEER DAN OVERWINAARS

Menselijke woorden schieten te kort, als het er om gaat uit te drukken wat de betekenis is van het werk van onze Heere Jeeus Christus. En wanneer we willen spreken van Zijn liefde, kunnen we daarover toch eigenlijk alleen maar stamelen. Want waar werd ooit een liefde getoond zoals die welke, Hij gaf? Aardse liefde moet beantwoord worden, zal ze tot haar grootste hoogte stijgen, maar Zijn liefde vond alleen maar de haat ten antwoord, en toch klom ze tot zulk een hoogte in haar betoning. Wanneer onze liefde geen wederliefde ontmoet, gaat ze kwijnen en sterft ze tenslotte, maar Zijn liefde niet: zij brengt voor zulk een vijandige wereld het offer van het leven. Jezus lijdt en sterft aan het kruishout op Golgotha, en het enige wat Hem hiertoe brengt is de liefde, zonder bijbedoelingen. Niet tot vergroting van Zijn macht, niet om een winst te maken op wat voor gebied dan ook. Hij gaf alleen maar, en toonde daarmee liefde, die toch eigenlijk , , meer dan liefde" genaamd mag worden.

En soortgelijke dingen kunnen we zeggen, als we spreken van Zijn wondere kracht die bij dit alles blijkt, maar wel in het bijzonder getoond wordt, als Hij uit het graf verrijst ten derde dage. Ware Hij opgewekt, doordat God Zelf Hem het leven terug gaf, dus doordat van buiten af het leven in Hem werd terug geschonken, dan zou dit nog enigermate binnen het bereik van onze verstandelijke vermogens liggen, maar nu daar staat op vele plaatsen dat Hij door eigen kracht verrees, wordt dit iets dat boven verstand uit gaat. Hoe kan een dood lichaam zulk een werk verrichten? Hoe is het mogelijk, dat zulk een levenloos lichaam, dat werkelijk niet meer tot enige levensuiting in staat is, omdat het onder de heerschappij van de dood kwam, toch nog weer in staat is, zonder hulp van buiten af, dit werk en deze overwinning te behalen?

Alleen maar, omdat Hij waarlijk God is, kan dit. Voor onze ogen is- het een wonder, we zien het maar begrijpen niet, we mogen geloven, want het is , , meer dan wij ons voor kunnen stellen".

En juist daarom schrijft hier de apostel Paulus dit , , meer dan overwinnaars" neer. Eigenlijk een vreemd woord: wat kunnen we nu meer zijn dan wat er uitgedrukt wordt door het woord dat hier staat? wat nog meer dan overwinnaars? In de levensstrijd der kinderen Gods' is er toch maar één doel: en wel dat nlet de Boze, maar zij zelf de overwinning mogen behalen. En dan zijn we tevreden en hebben niets meer te wensen. Maar nu schrijft hier de apostel : , , meer dan".

Als op deze wereld een strijd wordt gestreden, kan de overwinnaar hoogstens beslag leggen op datgene wat van tevoren van beide strijdende partijen samen was. Maar in deze strijd is het anders. Wanneer wij als overwinnaar te voorschijn mogen treden, is ons deel de hemel. Dat gaat ver uit boven wat eerder aan één van de twee of aan belde samen behoorde. Want Satan wordt de overste van deze wereld genoemd, maar dan is dat altijd nog deze wereld en verder rijkt zijn macht niet. En wij mensen hebben eigenlijk een nog veel beperkter blik. En toch is dat het deel van ons wanneer we overwinnen, want we zijn dan, met het woord van de Schrift, , , meer dan overwinnaars, " door Hem die ons heeft lief gehad.

En deze zo wonderlijke overwinning is niet te danken aan onze bekwaamheid ten strijde, of de belangrijkheid van ons mensen, of de vroomheid van ons geloof. De enige oorzaak hiervan is: omdat Christus ons zulk een liefde heeft gegeven, en omdat Hij met zulk een almacht de overwinning heeft behaald. Wij zijn alleen maar , , meer dan overwinnaars", omdat Christus , , meer dan liefde" 'met goddelijke kracht schenkt aan ai de Zijnen. Aan mensen, die Zijn liefde beantwoorden met haat, geeft Hij, uit genade alleen, de zaligheid en het eeuwige leven hierboven.

Weten wij ons aangeraakt door die liefde en bewogen door die kracht?

De apostel tekent in dit Bijbelgedeelte enkele facetten van 't leven der gelovigen op deze wereld. Het is geen optimistisch beeld, wat hij geeft. Het is het beeld van een kerk die vervolging moet dragen, en die op alle mogelijke wijzen benauwd wordt door vijanden. Maar achter dit alles klinkt toch nog weer de juichkreet, dat we meer dan overwinnaars mogen zijn. Want niets kan ons scheiden van de liefde van Christus. Hier weerklinkt het geloofsgetuigenis van iemand, die zich door God weet getrokken en gedragen. Die weet, dat we alleen maar door Gods genade zijn wat we zijn. Die zich geborgen weet bij de Zaligmaker van zondaren, de Redder van verlorenen.

En dan dat zo merkwaardige: Niets zal ons scheiden van de liefde van Christus. Niet: dat houdt ons geloof wel uit, of daarvoor hebben we ai wel genoeg mee gemaakt. Zijn zekerheid ligt geheel en alleen daarin, dat de onuitsprekelijk grote liefde van Christus dat alles wel uit zal houden. Die draagt ons, als we zouden vallen. Die houdt vast als we in moeite en pijn geraken. En al zou het dan zo zijn, dat 'ons zwakke geloof dreigt te bezwijken, dan zal Hij door Zijn kracht zelf weer zorgen voor de overwinning. Hij brengt al de Zijnen veilig thuis in het vaderhuis hierboven.

Wij meer dan overwinnaars, hoewel we in strijden heus niet zo bekwaam zijn. Doch wetende, dat de mens alleen door genade zalig wordt, en steeds meer overtuigd van de algenoegzaamheid van die genade, van het alles overtreffende van de daarachter staande liefde, zo staat daar het getuigenis van de apostel. Niets kan ons scheiden. Immers, Jezus zorgt voor de beide kanten tegelijk. Door Zijn Geest werkt Hij in onze harten, en zelf zegt de apostel: ik leef niet meer, maar Christus leeft in mij. En Hij wordt niet overwonnen door de kracht van de Boze, laat staan door de zwakheid 'van het menselijke vlees. En ook daarboven is Hij met dezelfde liefde. Wie zal, - waar zulk een liefde samenbindt, daar ooit scheiding kunnen brengen?

En omdat dit de grond is voor alles wat Paulus hier zegt, geachte lezers is dit niet iets dat speciaal bij Paulus hoort, en voor ons allen veel te hoog is om naar te grijpen. Omdat dit het is, zal ieder die heeft mogen leren leven van genade alleen dit getuigenis na moeten zeggen. Het is het getuigenis van de mens, die zich zelf heeft afgeschreven, en die weet, dat God Zijn woord waar zal maken. Die aan Gods beloften niet meer twijfelt, en daarom roemt van genade alleen. En dat zullen wij allen steeds meer moeten leren, willen ook wij eenmaal binnen gaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen