Vluchtelingen uit Oost-Duitsland

Mijn vrouw en ik willen graag langs deze weg een dankwoord sohrijven voor alles wat tot nu toe voor ons werk onder de vluchtelingen in Berlijn gedaan is.

Nu we enige dagen in Nederland zijn, hebben we met eigen ogen kunnen zien wat er door de gemeenten gedaan werd en wordt. Elke dag komen er zendingen met kleding, wol, zeep enz. binnen bij mijn ouders in Bodegraven, tevens wordt er regelmatig geld overgemaakt op de girorekening.

Uit het gehele land komt de hulp binnen, zo zelfs, dat het voor ons onmogelijk geworden is, ieder persoonlijk te bedanken, daar onze tijd zeer bezet is.

Toen we in augustus 1958 vertrokken, hadden we niet kunnen en durven verwachten, dat men ons werk zo zou steunen. Uit een klein begin is een grote hulpactie gebroeid, waar we stil van zijn geworden.

Toen de eerste zendinlg uit Nederland aankwam vorig jaar, hebben we de ene zak na de andere uitgepakt en alles gesorteerd. Het was voor ons een wonder om een lege voorraadskamer plotseling gevuld te zien met de mooiste kleding, die men zich denken kan. Al gauw was bijna alles uitgedeeld, zodat een tweede zending vol spanning tegemoet gezien werd. Nu hebben we al vier zendingen ontvangen, terwijl de vijfde zeer binnenkort verzonden kan worden, een zending die groter is dan de eerste vier samen. Er moest een speciale wagon van de spoorwegen voor gehuurd worden.

De eerste vier zendingen omvatten tezamen 132 zakken en dozen met een totaal gewicht van ruim 3200 kg, terwijl we nu al 130 zakken en 7 kisten gereed hebben staan voor afzending, die zeker 4000 kg wegen, omdat ze veel groter zijn.

Natuurlijk is het niet zo dat we zeggen: het is nu genoeg. Elke dag gaan er vele vluchtelingen naar West-Duitsland, maar elke dag komen er ook weer evenveel nieuwe vluchtelingen aan. Het is niet een bepaald aantal vluchtelingen, maar een stroom, die nog steeds niet ophoudt. In tien jaar tijds zijn er ongeveer vier milioen vluchtelingen gekomen alleen uit de DDR, waarbij dan nog de mensen komen uit de Duitse gebieden, die nu Polen en Tschecho-Slowakije toebehoren en de Duitsers uit Rusland en Roemenië die terugkeren moeten, of kunnen, naar Duitsland.

Van de bijna 2 1/2 mlillioen inwoners van Berlijn zijn bijna 80% der mensen niet in Berlijn geboren, maar door vlucht of gedwongen verhuizing daar terecht gekomen.

Bijna 900.000 mensen in West Berlijn ontvangen sociale ondersteuning, wat een geweldige last is voor de stadsregering. Daarbij komen dan nog de 20.000 vluchtellngen die er zo geregeld in Berlijn zijn en waarvoor DM 2.85 per dag betaald moet worden.

Dat onze barakken van het Hilfswerk der evangelische kerken in Duitsland —het zijn er nog vier — in een behoefte voorzien, , moge duidelijk worden uit een paar cijfers. Vorig jaar was het bezoekeraantal alleen van ons Heim gemiddeld 250 per dag, een totaal van on­geveer 90.000 per jaar. Daarbij zijn natuurlijk de mensen meegerekend die elke dag komen, maar ook zij die één of tweemaal komen, omdat ze dan weer afgevoerd worden.

We hebben in die tijd vele contacten kunnen leggen, zodat we langzamerhand 'n correspondentie-pastoraat krijgen, als we dat zo mogen noemen. Dit jaar was het bezoekeraantal iets minder, omdat er minder vluchtelingen aankomen in Berlijn, maar nog altijd zoveel dat we alle tijd nodig hebben om met iedereen te kunnen spreken en iedereen te kunnen helpen. lets minder bezoekers is wel beter, daar men bij een massaal bezoek niet met iedereen in aanraking kan komen.

We mogen zeggen dat ons werk goed gaat. Ik heb zelf al mogen dopen en een huwelijk bevestigen, terwijl eIke avond, zo mogelijk, een avondsluiting gehouden wordt. In het begin liepen de meesten weg, maar nu blijft iedereen tot het einde toe. Hier liggen grote mogelijkheden voor de verkondiging van het evangelie.

Doordat we ook financiële steun ontvangen hebben door collecten en giften — soms zeer grote — hebben we de mogelijkheden om ons werk op belangrijke punten uit te breiden. Het is nu mogelijk vluchtelingen, die in nood zijn, lichamelijk of maatschappelijk, te ondersteunen. Een voorbeeld: een te vroeg geboren kind moet extra-voeding hebben, maar geen ziekenkas wil het betalen. De kerk moet inspringen in de vorm van het Hilfswerk, maar dit had geen geld meer. Wiji konden gelukkig het kindje helpen aan de dure extra-voeding, dank zij de giften uit Holland. Hetzelfde geldt ook voor vluchtelingen die tbc of kanker hebben, kinderen die ondervoed zijn door het slechte eten in de kampen.

We konden speelgoed kopen voor de kinderen, die zelfs het kleinste stuk speelgoed missen moeten.

Heel belangrijk is dat we ook door de giften in staat gesteld worden mensen te helpen, die we goed kennen en vertrouwen kunnen, een nieuw bestaan op te bouwen, door een meestal niet eens zo groot bedrag te schenken. Vorige week konden we nog iemand helpen met een vijf mark, waardoor hij een rijbewijs kon krijgen.

Daar de vluchtelingen niet werken mogen en slechts 35 pf zakgeld per dag krijgen, zijn hun middelen zeer beperkt en zijn ze, zeer gauw geholpen.

Het bedrag dat we ontvangen hebben is nu al een hfl 5000.—

Het is voor ons een geweldige steun en toen mijn vader het schreef, konden we geen Woord meer uitbrengen, we weten niet hoe we onze dank moeten uitdrukken. We kunnen alleen maar God danken en geen mensen, zei eens een vluchteling, die we een pak gaven, want het is te groot voor mij om zoiets voor niets te ontvangen.

Hieraan moet ik nu denken. Hoe moeten we alle kerkeraden, alle verenigingen, alle particulieren overal in Nederland bedanken.

Het is voor ons een verhoring van ons gebed, omdat we, toen we in Berlijn kwamen, niets hadden, zodat we ons werk moeilijk konden doen, daar we altijd weer: nee, dat hebben we niet, moesten zeggen.

Alle gevers en geefsters kunnen er van overtuigd zijn dat de vluchtelingen er dankbaar voor zijn, dat het geven meewerkt tot verheerlijking van de naam Gods en tot het leren verstaan van de mensen onder elkaar. Hier is geen sprake meer van Duitsers en Hollanders, maar van mensen en medemensen, die alleen in Christus Jezus nog een houvast vinden kunnen in deze wereld.

Wiji hebben leren zien, met schrik en angst, hoe naakt de mens is zonder bezit, zonder aanzien, bovenal zonder God en zonder hoop in de wereld.

Veel dingen worden dan volmaakt onbelangrijk, terwijl alleen overblijven kan, moet, het geloof in de opgestane Heer der Wereld, die de andere machten dezer wereld overwonnen heeft en die alleen de kracht geven kan in een hopeloze situatie het geloof niet te verliezen, maar een houvast te vinden in de Rotssteen Christus.

Dat we dit evangelie mogen verkondigen met de daad en het woord, in ons werk in deze volgorde, maakt ons blij, ondanks alle teleurstellingen.

U allen hebt daaraan meegewerkt door uw gaven en .giften, bovenal zoals we weten, door het gebed der gemeente, dat een kracht Gods is.

Noot van de redactie:

Gaarne vestigen wij er nogmaals de aandacht op, dat gitten in geld of goederen voor de Oost-Duitse vluchtelingen kunnen worden overgemaakt of gezonden aan de heer G. C. Hamoen, Prinsenstraat 83, Bodegraven, giro 565291.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen