De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

BOEKBESPREKING

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

BOEKBESPREKING

5 minuten leestijd

Mozes, de geroepene tegen wil en dank, door ds. E. Dijkstra. Ing. ƒ2, 40. Geb. ƒ 3, 50. Uitgave Veenman, Wageningen.

In negentien hoofdstukjes geeft de nu overleden predikant van Amsterdam. het leven van Mozes weer, en wel op een boeiende wijze. Hij behandelt achtereenvolgens: Geboorte als belofte en teken; de vertraagde levensgang, de beslissende ontmoeting, Mozes, de geroepene tegen wil en dank, het apostolaat aanvaard, een groot man, de opgeheven staf Gods, de dichter-profeet, bijna gestenigd, die luistert naar goede raad, de profeet van Gods Wet en gerechigheid, een zeer zachtmoedig man, heilige ontzetting, heilige verontwaardiging, belofte van een groot Profeet, het ongehoorde offer, aanschouwer van Gods majesteit. Zwanenzang, Koninklijk sterven.

Deze inhoudsopgave moge prikkelen tot kopen en lezen. Het is boeiend wanneer over deze grote in het Koninkrijk Gods wordt geschreven. Hartelijk aanbevolen.

Paulus en onze tijd, door Ronald Fangen, uit het Noors vertaald door W. Quanjer- Steltman. Uitg. Veenman, Wageningen.

Prof. dr. M. van Rhijn schreef op dit boekje een: Ter inleiding. Daarin wijst hij erop, dat het de moeite waard is om te zien, wat een tot het geloof gekomen moderne romanschrijver het meeste in Paulus heeft gepakt. De schrijver zegt in zijn voorwoord, dat hij geen theoloog is. Hij heeft Paulus altijd verkeerd gezien tengevolge van de analysering van de tegenstellingen in de leer van Paulus, waardoor de klaarheid en de synthetische kracht van de ervaringen van Paulus zijn verloren gegaan. Het is geschreven voor theologisch-  niet-geschoolde-mensen.

De indeling is als volgt:

Hoeveel hij lijden moet

De „Wet" en de „Genade"

De Heer nu is de Geest

Daarin is noch Jood, noch Griek

Christus en Paulus.

De schrijver beziet Paulus vanuit Christus  woord: Ik zal hem tonen, hoeveel hij lijden moet om Mijn Naam. Paulus is nimmer een beschouwende figuur, maar een door Christus gegrepene. Dat is en blijit hij.

Op pag. 24 en 45 haalt de schrijver voorbeelden aan van de hoogmoed bij Paulus. Deze zijn vooral zijn felle woorden tegen de valse apostelen. Is dit hoogmoed of getrouwheid om het Evangelie ongeschonden door te geven? Treffende dingen worden over het lijden gezegd.

Bij het hoofdstuk over „Wet" en „genade", . wijst de schrijver — ter verklaring van de doorn in het vlees — alle ziektetheorieën af en verklaart deze uit zonde en verleiding. Als het er op aankomt — zo schrijft hij — meen ik, dat die ziekte-theorie bedacht is, om aan de smaak van het publiek tegemoet te komen — er is altijd een neiging geweest om de „Heilige mannen" veel heiliger te maken dan ze waren, en dan ze ooit zelf gemeend hebben te zijn (pag. 46).

Bij de behandeling van Wet en genade worden treffende dingen gezegd, maar staan ook uitdrukkingen, die tot tegenspraak prikkelen!

Het is een lezenswaardig boek. Wanneer het ook vandaag mensen tot het lezen en herlezen van de brieven brengt, is de moeite van de schrijver dubbel beloond. Het is keurig uitgegeven. De prijs kan geen bezwaar zijn. Ing. ƒ2, 90, geb. ƒ3, 90! Dat is bijzonder weinig geld.

De Doop in het pastoraat {serie Pract. •theol. handboekjes), door R. Bijlsma. Uitg. Boékencentrum N-V., 's-Gravenhage.

Ds. R. Bijlsma heeft het zich in dit lezenswaardige boekje niet gemakkelijk gemaakt. Een blik in de inhoud overtuigt ons van de uitgebreidheid van de stof. Zie maar: De dooppractijk in verval; tweeërlei misverstand; de betekenis van de Doop; het verticale perspectief; het horizontale perspectief; de bijbelse gegevens; de Doop als gezinsdoop; de Doop in gezin en gemeente; het pastoraat rond de Doop; de practïjk van de Doop en een proeve van een doopformulier.

In het eerste hoofdstukje worden als oorzaken van de vervlakking en verschraling aangegeven het streven naar een massakerk en een lospelling van de Doop uit de gemeenschapsverbanden. De Doop komt opnieuw aan de orde in deze tijd. Grote wendingen in de kerkgeschiedenis hebben steeds een opnieuw verstaan van de doop met zich meegebracht, zegt de schrijiver. Dit blijkt ook zo te zijn met dit boekje. Het is een vrucht van de nieuwe theologie. Het beloftekarakter van de Doop — door en door reformatorisch — is sporadisch aanwezig. Daardoor komt ook het eigen werk van de Heilige Geest niet tot zijn recht, die de inhoud van de belofte verklaart. Daardoor wordt het geloof — hoeveel treffende dingen ook over het geloof worden gezegd — te veel tot een leefwijze in al de gemeenschapsverbanden, die schrijver noemt. Kan men zeggen: De nieuwe gehoorzaamheid, waartoe wij door de doop worden verplicht en vermaand is deze: dat wij leven als mensen, die weten, dat ons niets meer gebeuren kan? (pag. 33).

Waar blijft in dit boekje de verbondswraak over hen, die niet in deze nieuwe gehoorzaamheid wandelen?

„Christus is — zo schrijft ds. Bijlsma — voor alle mensen, gedoopte en niet-gedoopte gestorven. Maar de doop is de zichtbaarmaking en bevestiging van dit volbrachte werk voor hen, die geloven". Daarover zou uitvoerig te spreken zijn, want dit is niet waar.

Ook de omvang van het Verbond (pag. 42: draagt alle volken en mensen) is een bestreden punt.

Verder is mij opgevallen, dat de schrijver ook in het citeren van de Schrift te weinig onderscheidt de zaak, die de Doop betekent en verzegelt, en de tekenen en zegelen zelf (pag. 47). Is verder de onderscheiding van de doop der bekering en doop des geloofs (pag. 58) houdbaar? Zijn de boete en de levensvernieuwing opgenomen in het vertrouwen in Christus? (Ipag. 58),

Ten diepste gaat het over de vraag, wat de schrijver verstaat onder het in Christus zijn (pag. 91).

Deze critiek en vragen verhinderen niet veel te loven. Wat de schrijver aan de orde stelt over de gemeenschapsbanden — gezin, gemeente, volk — is zeer leerzaam. Zeer schoon zijn de hfdst.: Het pastoraat rond de Doop en De practijk van de Doop.

Zo is er meer. Wie het critisch leest, kan er veel uit leren.

B.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 14 mei 1959

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

BOEKBESPREKING

Bekijk de hele uitgave van donderdag 14 mei 1959

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's