KERKNIEUWS
Beroepen te:
Elst (Gld.), (2e pred.pl., toez.), L. van Ginkel te Presse (Dr.) — Rouveen (toez.). R.C Cuperus te Wouterswoude — Schelluinen, kand. K. J. Jansen te Loenen aan de Vecht.
Aangenomen naar:
Vlaardingen, D. Noordmans te Ommelanderwijk — Monster (toez.) D. v. d. Ent Braat te Elspeet — Uitwijk-Waardhuizen, kand. J. van Ginkel te Utrecht — het beroep door de generale synode tot predikant voor bultengewone werkzaamheden (2e secretaris sectie Jeugdzorg van de Raad voor het Jeugdwerk), kand. H. B. V. d. Steen te Utrecht.
Bedankt voor:
Breukelen, J. N. de Ruiter te Leiden — Sneek (bijz. werkzaamh. onder vrijz. herv.), R. van 't Lindenhout te Wapserveen.
Kerkgeschiedenis.
Van de hand van de heer W. van Gorsel, student te Amsterdam, zal een boekje verschijnen over de geschiedenis van de kerk van St. Maartensdijk..
Ds. G. v. d. Zee, em. pred. te Maarssen is bezig met de beschrijving van de geschiedenis van de kerk van Harderwijk.
Ds. P. Kolijn.
Ds. P. Kolijin te Aalst, die een blindedarmoperatie onderging, is weer hersteld.
Vianen.
De afdeling van de Gereformeerde Bond is overgegaan tot de uitgave van een gestencild mededelingenblad.
Ds. Bousema.
D.V. 19 augustus hoopt ds. Bousema te herdenken, dat hij 25 jaar geleden in Sprang in het ambt werd bevestigd. Hij diende de gemeenten Sprang, Zuid-Beijerland, Maarssen en sinds 1954 de gemeente Wageningen.
Op uitdrukkelijk verlangen van ds. Bousema zal deze dag onopgemerkt voorbijgaan. Met zijn echtgenote hoopt hij die dag met vakantie te zijn.
In „Parool van vrijdag 31 juli staat het volgende:
Het mag wel, maar liever niet... Synodale angstvalligheid in brief aan kerkeraden — Stuur geen vrouwen naar „meerdere vergaderingen".
De Generale Synode van de Hervormde Kerk heeft een brief aan de kerkeraden geschreven, waarin een aantal adviezen, is opgenomen over de afvaardiging van vrouwelijke predikanten naar de meerdere vergaderingen (dus naar de classicale vergaderingen, de provinciale kerkvergaderingen en uiteindelijk zelfs de synode).
Sinds kort kunnen ook vrouwen naar deze vergaderingen worden afgevaardigd; immers na een lange lijdensweg (eerst wel en toen weer niet en toen weer wel) werd eindelijk door de synode de vrouw tot het ambt toegelaten: voortaan dus behalve mannelijke ouderlingen, diakenen en predikanten ook vrouwelijke ouderlingen, diakenen en predikanten.
Sinds kort kunnen ... men dient de nadruk op dat „kunnen" te leggen. En dan betekent het blijkens de synodale brief: „het mag wel, maar toch liever niet". Want, zegt de brief, op de „meerdere vergaderingen" kunnen ook vertegenwoordigers aanwezig zijn van kerkeraden, die de vrouw als ambtsdraagster niet hebben erkend. En daarom adviseert de synode de kerkeraden, die een vrouw wensen af te vaardigen, van dit recht geen gebruik te maken — vooral dus blijkbaar niet wanneer die vrouw predikante is.
En dit is dan de angstvalligheid ten synodalen top gedreven. Eerst was er al een besluit om een paar jaren te wachten met het afvaardigen van vrouwen naar de hogere colleges. Dit achtten velen terecht een discriminatie: wie de vrouw tot het ambt toelaat, dient haar in de gelegenheid te stellen dat ambt dan ook volledig uit te oefenen, óók als synodelid. Goed, toen werd dat uitstel weer ingetrokken. Wie meende, dat daarmee een eerlijker atmosfeer geschapen was, komt echter — gezien de jongste synodale brief — bedrogen uit.
„; Om des lieven vredes wille, doe het toch maar liever niet!" Daar komt die brief op neer. En dit betekent dan, dat de heren bang zijn geworden voor de eigen moed, maar vooral bang voor de Gereformeerde Bonders in hun midden, die wel eens kabaal zouden kunnen maken en wie weet zelfs weglopen, wanneer er zomaar zoiets onschriftuurlijks als een vrouw in classicale vergadering, provinciale vergadering of... synode verschijnt.
Eerst gesust.
Zeker, in die brief worden de (ultra-rechtse) Gereformeerde Bonders vermaand om nu ook hunnerzijds de opvattingen van andersdenkenden te eerbiedigen, maar éérst heeft men hen gesust en is men hun voor de zoveelste keer „tegemoet gekomen'" door dat verzoek aan de kerkeraden om toch maar liever die gevaarlijike vrouwen thuis te houden: de Gereformeerde Bonders mochten zich aan derzelver aanwezigheid eens ergeren!
Voor de vreemdelingen in het kerkelijke Jeruzalem: de Gereformeerde Bond in de Hervormde kerk is de organisatie van die rechtsorthodoxen in haar midden (of liever: op haar rechtervleugel) die hardnekkig wensen vast te houden aan de Dordtse kerkordening van 1519 en aan. de belijdenis der „vaderen". Hun leider is de oud-hoogleraar Severijn, hun orgaan is „De Waarheidsvriend", ongeveer een achtste van de 2O00 Hervormde predikanten is Gereformeerde Bonder. Tegen de toelating van de vrouw in het ambt heeft de Gereformeerde Bond een felle actie gevoerd. De „nieuwe 'koers", door de Hervormde Kerk onder „midden-orthodoxe leiding na de oorlog ingeslagen, is bepaald niet de hunne.
Ontzien.
In tegenstelling tot de eerste jaren na de oorlog, toen niets de Hervormde Kerk van die „nieuwe koers" scheen te kunnen afhouden, kenmerkt de politiek der kerkleiding zich de laatste tijd onmiskenbaar - door een voortdurend ontzien van deze „rechts-extremisten", die men blijikbaar met alle geweld wl „vasthouden".
In dit licht werd ook een recente kerkelijke hoogleraarsbenoeming (die van dr. Jonker te Utrecht) door velen gezien, die de wetenschappelijke geschiktheid van deze predikant voor het hoogleraarsambt bepaald betwijfelden. In hetzelfde licht moet volgens hen ook het feit gezien worden, dat van de acht vrouwelijke theologen die de „dispensatie" aanvroegen om nu ook echt tot het ambt te worden toegelaten, , er voorlopig maar vier die dispensatie kregen: „acht opeens zou de Gerefornaeerde Bonders aan het schrikken kunnen maken".
En nu dan die circulaire! Bepaald moedig is zij. niet. Noch ook elegant tegenover de vrouwelijke predikanten Jansen, Stegeman, Schreuder en Broekman, die — nu ja, dan wel mogen preken, maar die vooral de kerk niet mogen mee-regeren. De Bartlema's en de Timmers mochten namelijk eens een hartaanval krijgen, als 'zij: haar in de rokerige synodevergadering zagen verschijnen...
Wij geven op dit schrijven geen enkele commentaar.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 13 augustus 1959
De Waarheidsvriend | 8 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 13 augustus 1959
De Waarheidsvriend | 8 Pagina's