KERKNIEUWS

Beroepen te:

Poortvliet O. v. d. Bosch te Bodegraven — Delftstrahuizen, vic. J. J. van Thiel te Oldenhorn — Stavenisse, kand. K. J. Jansen te Loenen aan de Vecht — Arkel, kand. V. C. V. Herwaarden te Rotterdam — Zuidzande (toez.) Joh. Eijgendaal te Hoofdplaat — Ommen, J. N. de Ruiter te Leiden.

Bedankt voor:

Ouddorp, A. J. Timmer te Huizen (N.H.) — Houten, P. de Jong te Kootwijk — Hoogeveen. W. Bloemendaal te Zevenhuizen.

Prof. dr. S. van der Linde nu gewoon hoogleraar.

Bij K.B. is met ingang van 1 januari 1960 dr. S. van der Linde benoemd tot gewoon hoogleraar in de faculteit der godgeleerdheid aan de rijksuniversiteit te Utrecht om onderwijs te geven in de geschiedenis van het gereformeerd protestantisme. Tot nu toe was prof. Van der Linde buitengewoon hoogleraar.

Ds. H. G. Abma.

Ds. Abma hoopt D.V. 30 augustus afscheid te nemen van zijn gemeente Monster. D.V. 6 september hoopt hij intree te doen in de gemeente Putten op de Veluwe.

Cand. Johs. Kortleve.

Cand. Johs. Kortleve, die het beroep naar de Ned. Herv. Gemeente van Klundert heeft aangenomen, hoopt D.V. op zondag 6 september, v.m. 10 uur, aldaar te worden bevestigd door ds. P. M. van Galen, van Gorcum, en n.m. 3 uur intrede te doen.

Op 25 augustus daaraan voorafgaande hoopt drs. L. Vroegindeweij, van Delft, het huwelijk van cand. Kortleve met mejuffr. A. Bakker, te Klundert in te zegenen, n.m. 3 uur.

Uitspraak I.C.C.C. over Zendingsraad.

Op de Europese Evangelische Conferentie, die te Oslo onder auspiciën van de I.C.C.C. is gehouden, nam men een resolutie aan met betrekking tot de Internationale Zendingsraad. Daarin wordt blijdschap uitgesproken over het besluit van de Noorse zendingsraad, die weigerde de integratie van de Internationale Zendingsraad en de Wereldraad van Kerken te aanvaarden.

In verband hiermee is een uitspraak gedaan, waarin betoogd wordt dat de doelstellingen van de Zendingsraad en de Wereldraad praktisch dezelfde zijn, en dat de bewering, dat de Internationale Zendingsraad niet anders bedoelt dan het verstrekken van raad en hulp aan zendelingen voor hun praktisch werk en dat deze raad zich niet bemoeit met leerstellingen of theologie, misleidend is. Dit laatste stelt men vast uit rapporten van de conferenties van de zendingsraad. Ook bestrijdt de uitspraak de opvattingen dat de Zendingsraad in Zijn leerstellingen conservatiever zou zijn dan de Wereldraad.

De resolutie besluit: „Op de hierboven geconstateerde gronden doen wij een beroep op de Noorse Zendingsraad en alle andere zendingsraden en zendingsverenigingen, die nog vasthouden aan het oude geloof van de christelijke kerk, om hun betrekkingen met de Internationale Zendingsraad te verbreken en samenwerking te zoeken op een waarachtige bijbelse oecumenische basis".

Duitsland.

Ter gelegenheid van bet feit dat de zogenaamde Heilige Rok van 19 juli tot 20 september ten toon gesteld wordt, hebben de posterijen van de Bondsrepubliek een speciale postzegel uitgegeven.

40.000.000.

De Gideons hebben de veertig miljoen vol. Tijdens de arbeid van dit genootschap in de bijbelverspreiding, zijn tot nu toe 40.000.000 bijbels of gedeelten daarvan verspreid of geplaatst in hotelkamers.

Haarlemse en Arnhemse huwelijken.

De term „Haarlems huwelijk" is langzamerhand een vaststaand begrip geworden. Men verstaat eronder een huwelijk dat kerkelijk gesloten, maar voor de burgerlijke wet niet geldig is. Volgens de Nederlandse wet (art. 146 B.W.), mag een geestelijke geen huwelijk inzegenen of kerkelijke ceremoniën van dien aard voltrekken, als dat huwelijk niet tevoren burgerlijlk gesloten is. De roomsen echter weten een en ander te omzeilen door {volgens art. 1098 van het kerkelijk wetboek) het huwelijk in de kerk slechts in tegenwoordigheid van twee getuigen te doen plaats hebben, waardoor er dus geen geestelijke is die strafbaar is. (Volgens r.k. leer is het huwelijk nl. een sacrament, dat de huwenden elkaar toedienen en waarbij dus de aanwezigheid van een geestelijke in strikte zin niet vereist is.) Men herinnert zich het geval dat onlangs in Arnhem heeft plaats gehad en waarover wij in het vorige nummer hebben geschreven.

De vraag rijst nu of hier niet van een leemte in de Nederlandse wetgeving moet worden gesproken. Want in het geval van zo'n , , Arnhems huwelijk" zijin nog de huwenden, noch de getuigen strafbaar. En is het te tolereren dat een kerkgenootschap in ons land op een dergelijke wijze de wet saboteert? Mr. K. van Rijckevorsel — u weet wel: het Kamerlid dat met zoveel voorkeurstemmen gekozen is — is over deze zaak óók aan het peinzen gegaan. En hij stelt (in De Tijd-Maasbode van 4 juni 11. de vraag „of wij als katholieken, gevallen als deze niet te veel uitsluitend canoniekrechtelijk bezien en te weinig uit een oogpunt van verdraagzaamheid tegenover onze niet-katholieke landgenoten, die het burgerlijk huwelijk als het enige werkelijke en geldige huwelijk beschouwen". En met een beroep op 1 Korinthe 10 : 23, 24, 31—33 vraagt hij: „Behoren wij niet uit liefde tot onze niet-katholieke naasten zoveel als met de hulp van God menselijkerwijze mogelijk is te doen om geen aanstoot te geven aan de meeste Nederlanders, die in het burgerlijk huwelijk het ene, hen ook in geweten bindende huwelijk zien? "

Maar prof. F. van Welie te Nijmegen is het niet met mr. Van Rijckevorsel eens. Hij schrijift (in De 'Tijd-Maasbode van 9 juni 11.): „Indien het ontbreken van het voorafgaande burgerlijk huwelijk een beletsel zou worden voor een te sluiten kerkelijk huwelijk, zou de bestaande situatie niet veranderen. Want de Kerk zal dispenseren van deze wet, indien het zieleheil, dat de hoogste wet is, dit vordert. ... Het lagere moet nu eenmaal wijken voor het hogere"' '(en daarmee de Nederlandse wet voor de kerkelijke 'J. v. R.). , , Wie zich daaraan ergert, handelt onredelijk".

Mr. Van Rijckevorsel antwoordt hierop: „De Kerk kan en mag inderdaad dispenseren van een kerkelijke wet, maar heeft althans in Nederland, geen bevoegdheid om rechtsgeldig te dispenseren van de burgerlijke wet". En: „Indien een niet-katholieke vrouw, burgerlijk gehuwd een katholieke man, deze man daarna kerkelijk ziet huwen met een vrouw, die tevoren met deze man in overspel heeft samengeleefd, en zich daaraan ergert, lijkt het mij moeilijk vol te houden, dat deze niet-katholieke vrouw onredelijk handelt".

J. V. R.

Uit „De Protestant", orgaan van de Evang. Mij. en de Ned. 'Gustaaf Adolf Ver.)., 79e jaargaang, nr. 1'2, 11 juli 1959.

Bouw kapel Prot. Chr. Streekziekenhuis verzekerd door erfenis.

Bij het Prot. Chr. Streekiziekenhuis te Bennekom zal spoedig een kapel verrijzen. Van het begin af heeft de Stichting dit als een behoefte gezien, maar de middelen ontbraken tot nog toe om tot de bouw te kunnen overgaan. Wel was er reeds een kapitaaltje aanwezig, maar dit was niet voldoende.

Op onverwachte wijze is men echter uit déze financiële moeilijkheden geraakt. Wijlen de heer M. G. Verwoerdt te Wageningen, vermaakte een som van ƒ 68.210, 26, vrij van successierechten aan de Stichting.

Het bestuur en allen die bij het ziekenhuis betrokken zijn, verblijden zioh ten zeerste, dat de oplossing van dit probleem zo snel verzekerd is.

Protestantse Digest verschenen.

Gedurende vele jaren is de „Readers' Digest", die in de V.S. zijin oorsprong vond, in miljoenenoplage over vele landen in de gehele wereld verspreid. Volgens hetzelfde systeem werd ook uitgegeven 'n „R.K. Digest", die alleen in Duitsland met een maandelijkse oplage van 126.000 ex. verschijnt. Thans is het eerste nummer verschenen van de „Evangelische Digest", die voor iedere maand zal uitkomen met meer dan honderd bladzijden. Het eerste nummer verscheen in een oplaag van 75.000 exemplaren. Het wordt uitgegeven door een nieuwe „Stuttgartverlag"', waarachter drie leidende uitgeverijen van protestants karakter staan. Men hoopt aldus de lezers geregeld op de hoogte te houden van het belangrijkste, dat op kerkelijk terrein geschreven wordt.

Chinees predikant vrijwillig naar de gevangenis terug.

Een bekend Chinees predikant, Wang Ming Tao, aldus bericht een uitgewezen Engelse zendelinge in China, Helen Wilis, werd enige tijd geleden gevangen genomen en blootgesteld aan marteling en hersenspoeling. Tijdens deze behandeling ondertekende hij een verklaring, die de communistische autoriteiten hem voorlegden, waarna hij werd vrijgelaten. Toen het hem duidelijk werd, wat hij ondertekend had, ging hij naar de autoriteiten toe, trok zijn handtekening in en kwam daarmee opnieuw in gevangenschap.

De zendelinge vertelt verder, dat 130 van Shanghais 150 kerken gesloten zijn, terwijl de 20, die nog open staan, door de staat worden gedirigeerd. Hier worden niet alleen preken gecensureerd, maar krijgen de predikanten rechtstreeks orders over wat zij moeten zeggen, speciaal ten gunste van het régime.

Als u ooit Barcelona, Madrid of Valencia bezoekt, blijf dan niet alleen staan voor de rijk versierde kathedralen of de schone Moorse archltektuur der ontelbare kerken, maar tracht het hart van de Spanjaard te leren kennen. Spanje, het land der zon genaamd, is een land, waar men valleien kan zien, begroeid door frisse struiken, waar zelfs hier en daar verspreid, slanke palmen prijken. Voor de Spanjaard heeft die imposante omgeving weinig te zeggen. Wat de doorsnee-Spanjaard het meest interesseert, zijn de Roomse godsdienstige manifestaties en de godsdienst wordt hém opgelegd. Het onderwijs en de sport worden a.h.w. overheerst door de Roomse Kerk. Vrijheid kent hij niet, daardoor heeft een innerlijk verlangen naar vrijheid en waarde een plaats veroverd in zijn hart. Geen wonder dat, als een Spanjaard een Evangelisch Christen wordt, hij écht, ja een vurig Christen is.

Juist acht jaar geleden zocht Pater Luis Padrosa naar het broeinest der Spaanse ketters. Waar kon hij het vinden? Het antwoord was altijd dezelfde: in Tarrasa (nabij Barcelona). Miljoenen peseta's stonden te zijner beschikking om een eind te maken aan die honden, die de moederkerk in de weg liepen. Maar wat enkele weken later gebeurde, had niemand verwacht. Pater Luis Pedrosa stond te getuigen, na een moeilijke strijd doorgemaakt te hebben, in de kerk te Tarrasa. Jezus Christus was ook voor hem een realiteit geworden. Honderden zouden hem volgen. Er gaan geen 50 of 100 naar de kerk, maar honderden. Ongeveer achthonderd mensen vullen elke zondag dat schone kerkje. Het is een feit, dat ongeveer 70 % der kerkgangers uit jonge mensen bestaat en dit niet alleen in Tarraisa, maar over het gehele land. Zelfs ondanks de enorme moeilijkheden waarmee ze te kampen hebben, is hun enige verlangen om gelijk te zijn als Christus. Jezus ging het volk vertellen van Zijn liefde, zo ook gaan onze vrienden ui)t om te spreken van Hem, die de mensen liefheeft. En als we Eduardo, de jonge student, zouden vragen, of het niet te moeilijk is onder zulke omstandigheden, (als vervolging) te werken, zou hij alleen kunnen antwoorden: „Ik ben er zeker van, dat het lijden van de tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid, die ons geopenbaard zal worden."

Chr. Vonck in „De Kruisbanier".

In Odense, de geboortestad van de sprookjesdichter H. C. Andersen, op het Deense eiland Fijn (= Fünen) ± 110.000 inwoners, is A.O. naar een samenkomst geweest, waarop een Rus, Alex Kossikof, sprak in gebroken Duits met vaak verkeerd gelegde klemtoon, doch met een gloed als Christen, als ten tijde der oerchristenen. Hij sprak over Rusland. Hoe de mensen daarginds dorsten naar het Evangelie, de blijde boodschap, die door zo weinigen maar gebracht kan worden. Op een bepaald ogenblijk trok hij zijn jas uit en draaide zich om, ten einde de verschillende honderden toehoorders de volgende tekst te laten leeen: „Christus komt weldra! Zijit gij bereid? " Wondere verhalen vertelde deze ontsnapte Rus, die ons slechts de Goddelijke waarheid van de Bijbel komt bevestigen.

In een kamp in Siberië werd een gelovig gezin volledig naakt uitgekleed en buiten in de sneeuw achtergelaten. „Bidt maar tot uw God, indien Hij u helpen kan", werd hun toegesnauwd. En vader en moeder, geheel naakt, knielden neer om te bidden en hulp te vragen. En wat geschiedde? Het hele gezin werd opgenomen en verdween uit het gezicht van hen, die niet aan God geloofden. De grootste consternatie heerste bij de kampleiders en om hun getuigenis in deze omgeving weg te doen, werden ze verspreid over heel Rusland, ver van elkaar, opdat de kracht van hun getuige­nis zou verkleind worden.

(De Kruisbanier).

Vaticaan en wonderverhalen.

In Vaticaanse kringen toont men zich wat bezorgd over het toenemen in de laatste tijd van verhalen over „wonderen'"', waarvan „gelovigen" zeggen getuige geweest te zijn. De jongste mare komt van Rosolini op Sicilië, waar zich een Christusbeeld bevindt, dat volgens de stellige beweringen van vele mensen meermalen met de hand een soort zegenend gebaar zou hebben gemaakt. „Men dient goed te beseffen", aldus verklaarde een hoge prelaat van de Romeinse Curie ten Vaticane, „dat hysterie en bijigeloof, waaraan dergelijke verhalen getuigen, door de kerk juist het sterkst veroordeeld worden". De prelaat wees er in dit verband op, dat er de laatste jaren verhalen over wel een veertigtal zgn. verschijningen van Maria de ronde hebben gedaan, maar dat slechts drie van die gevallen van kerkelijke zijde als geloofwaardig werden beschouwd.

Twee eeuwen geleden op de Veluwe.

Men schrijft ons uit Zwolle :

Wanneer dit artikel verschijnt, is de zendingsmiddag in Oene alweer voorbij. Zij, die deze middag bezocht hebben, zullen uiteraard in de eerste plaats terugdenken aan het gesprokene. Maar hun gedachten zullen ook nog wel eens uitgaan, naar de tocht naar dit vriendelijke dorp in Gelderland. Een van de wei­nige plaatsen, waar men nog niet opgejaagd wordt door het razende verkeer.

Zelfs in de uitvoerige beschrijving van Gelderland, welke in 1740 bij Isaak Tirion, boekverkoper op de Nieuwendijk, bij' de Dam, verscheen, wordt het dorp Oen onder het schoutampt van Eepe met enkele woorden afgedaan.

„Oen legt een groot half uur beoosten Vaassen tusschen twee loopende Watertjes. Het dorp is ruim honderd huizen groot. In en om hetzelve, heeft men vrij wat geboomte en zeer goed bouwland. De Gereformeerde Kerk, die door éénen Predikant bediend wordt, is redelijk groot, doch heeft een klein Toorentje. Even buiten Oen stond weleer een Klooster, dat aan de H. Maria van Nazaret gewyd was. Het werd, met al wat er toebehoorde, in de voorgaande eeuwe, voor vijiftig duizend gulden verkogt. Een gedeelte van 't Gebouw wordt sedert tot eene Brouwery gebruikt".,

Overigens is er gedurende de laatste twee eeuwen wel veel veranderd op^ de Veluwe. De Gereformeerde Kerk in Epe had in 1740 één predikant. Het aantal lidmaten toedroeg 425. Het dorp Appeldoorn had ook slechts één dominee.

Over Harderwijk lezen wij o.a. het volgende :

„„De Vrouwenkerk van Harderwijk is een oud Gebouw, met een dikken Tooren zonder spits, die de zeeluiden tot een bake verstrekt. Men begon deeze Kerk, al omtrent het jaar 1415, te bouwen. Voor dien tijd gingen die van Harderwijk ter misse in de S. Nikolaaskerke, die even buiten de Stad stondt, doch toen afgebroken werdt. Het Orgel der Vrouwen-Kerke is, in de jaaren 1733 en 1727, merkelijk verbeterd, en met verscheiden nieuwe Registers vermeerderd. Drie Gereformeerde Predikanten bedienen de Gemeente van Harderwijk. Ook is er een Waalsche 'Gemeente en Predikant. Men heeft er insgelijks eene Statie van Roomschgezinden, die door eenen wereldlyken Priester bediend wordt'".

Van Elspeet vertelt de schrijver, dat de ingezetenen er welgesteld waren. „De Gereformeerde Diakonie heeft er geen armen tot haaren lasten ; en 't is nog niet zeer lang geleden, dat men er begon, in de Kerk, een armenbuidel te laaten rondgaan. De Dorpelingen hebben dit spreekwoord : „Wij hebben geen Edelman, noch Bedelman". Ook de kerk in Elspeet had één Predikant, evenals die van Putten.

Os.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen