BOUWACTIE

In onze dagen horen wij in de pers en radio veel over bouwactie. Op verschillende plaatsen in het Woord Gods horen wij ook van bouwactie. In ons verhaal gaat het nu over de actie van één der profetenscholen, die over het heilige Land verspreid waren. Het werk van Elia en Elisa was rijk gezegend. De profetenstand was vrij talrijk vertegenwoordigd. Vóór Samuël zijn er blijkbaar weinig profeten geweest. We lezen van Mozes, Eldid en Medad en van Samuël horen wij ook van Mirjam en Debora. Een grote menigte van profeten was er in de dagen van Samuël. Onder de vervolging van Achab onderhield Obadja er niet minder dan honderd in een spelonk verborgen. Aan brood en water hielp hij hen. Aan het hof van Achab waren er wel vierhonderd. Ondanks dat er grote afval was in de dagen van Elisa, zette de Heere Zijn werk rustig voort. We lezen in 2 Koningen 4 : 38: En de zonen der profeten zaten voor Elisa's aangezicht. De toevloed der profetenzonen was zó groot, dat hun woning of hun vergaderzaal te klein geworden was. Er is gebrek aan ruimte en er moet een nieuwe ruimte gebouwd worden. Het stemt tot grote blijdschap maar ook tot grote ernst, dat in onze tijd, waarin de afval eveneens groot is, vraag is naar huizen des gebeds, rumte voor de eredienst van de grote Koning. Een der zonen van de profeten, kort gezegd een profeet vraagt aan Elisa verlof om met z'n allen naar de Jordaan te gaan om hout te kappen. En van dat hout timmerhout te maken om een nieuwe vergaderplaats of woning te bouwen. Direct geeft Elisa zijn toestemming. De nood was hoog. Elisa zegt niet: , , Ik moet er eens over denken", ook niet: „Zouden wij ons niet kunnen behelpen" óf : „Zou het de weg wel zijn ? " Neen, grif geeft hij zijn toestemming. Laat ons de tijd niet vergeten, waarin Elisa leefde ! Als wij op die tijd zien, dan zouden we moeten zeggen : Was dit wel nodig in die tijd van afval ? En als wij op onze tijd zien, waar in sommige plaatsen de kerken gesloten worden, of, waar men 's avonds geen dienst meer houdt, is het dan wel nodig om kerken te bouwen ? Komt bij velen de gedachte niet op : Zou het geen verloren zaak zijn ? Lijkt de kerk langzamerhand niet op een nachthutje in de komkommerhof ? En dan bouwen ? Geen denken aan! En toch al is het dat hoe langer hoe meer het ongeloof driester de kop opsteekt en al is het dat de zonde hoe langer hoe meer openbaar wordt en de kerk zo weinig het zoutende zout is, toch is er nog een overblijfsel, dat de Heere wil dienen in de plaats des gebeds. Toch staat nog heden het Koninkrijk Gods in het teken van „de uitbouw". Het Koninkrijk der hemelen heeft zijn kracht nog niet verloren.

Elisa dacht ook niet: „Ik weet nu wel wat ik aan deze profetenzonen heb, maar wie zal er na hen komen ? " Neen, hij gaf het over in de hand zijns Gods. Hij wist: Mijn God is hulp. Laat ons zien op Hem, die de wereld heeft overwonnen en die alle macht heeft in hemel en op aarde.

Machtig is de gedachte van de profetenzoon om ruimte te scheppen voor de schare, die hongerend is naar het Woord Gods. Dit moet ons ook voor ogen staan. Wie de kracht van het Woord ervaren heeft in eigen hart, gunt dit geluk, deze zaligheid ook aan anderen. Het is dan ook treffend, dat iemand uit de profeten duidelijk laat blijken niet alleen gesteld te zijn op de toestemming van Elisa, maar ook op het meegaan van Elisa. Het believe u toch te gaan met uwe knechten. Wat doet dit weldadig aan. De profetenzonen willen niet missen het advies van Elisa. Zij verlangen dat hij er bij is, om raad te geven. Zijn oordeel slaan zij hoog aan en op zijn advies willen zij gaarne ingaan.

Het valt ons op hoe eenvoudig en rustig alles te werk gaat. Goede leiding wil men hebben, vertrouwde raad ontvangen zij gaarne. En dit komt omdat zij vertrouwen hebben in de man Gods Elisa. Zij weten: Hij bedoelt de ere Gods. Het gaat ook hem om de uitbreiding van Gods Koninkrijk. Daarom willen zij gaan, maar dan met Elisa. Moge dit ook zo zijn dat het in de actie 1959 bij ons volk, bij de profeten, bij de Elisa's ga om de ere Gods. De profeten weten: Elisa predikt de waarheid Gods. Hij zegt het de mens aan: dat het de rechtvaardige wel zal gaan en de onrechtvaardige kwalijk zal gaan.

Het was niet een uitwendig eerbewijs voor hen als Elisa meeging, maar veel meer een waarborg, dat het dan zal gelukken. Niet om Elisa zelf, maar om hetgeen Elisa voorstond: de ere Gods en de uitbreiding van Zijn Koninkrijk.

Als dit de bedoeling is, de waarachtige begeerte is ook van de bouwactie, dan zal het zeker gelukken. Dan is het in waarheid: mijn God is hulp.

De profeten wisten ook, dat Elisa een Evangelie bracht, niet naar de mens, maar tegen de mens. Wil men nu zulke Elisa's mee-hebben? Wil men nu het advies van zulke predikers en profeten?

Het valt ons op hoe alles in grote saamhorigheid en eensgezindheid geschiedt. Eendracht maakt macht. Samen werken zij aan de toekomst, ziende op de overste Leidsman en Voleinder des Geloof s.

Straks zal het gebouw verrijzen. Het is uit Hefde tot de Waarheid, tot de Christus der schriften gebouwd.

Met de hulpe Gods eigenhandig gebouwd. Een ieder heeft naar vermogen medegewerkt.

Schenke de Heere temidden van ons volk zulk een lust en begeerte, om op deze manier bomen te vellen en huizen te stichten waar een rijke Christus gepredikt mag worden voor arme zondaren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen