Geestesdrijving

Ja, daarvan is in de tekst sprake. Maar in een andere en betere zin, dan we haar in de geschiedenis nog wel eens tegenkomen. Daar was (en is) lang alle geestesdrijverij, of wat men daarvoor uitgeeft, de echte niet. Wat een verwarring op dit gebied, ook in onze dagen. Zoals gezegd, ook onze tekst spreekt er over. Gaan we dit dan met elkaar eens na en moge het maar zijn onder de zegen des Heeren tot ere Zijns Naams en onze zaligheid!

In de tekst gaat het over Simson. Van hem wordt hier verhaald, hoe de Geest des Heeren hem bijwijlen begon te drijven. Simson werd geboren in een wel zeer donkere periode uit de geschiedenis van Israël. De verdrukking door de FiHstijnen was ongekend zwaar. Zo iets ergs had Israël inderdaad nog nooit meegemaakt. Niet alleen materieel werd het volk door en door verzwakt, maar ook alle geestkracht begon te ontbreken. Gods Bondsvolk legde zich mismoedig neer bij het schijnbaar onvermijdelijke. Men riep de Heere niet meer aan om hulp, zoals eertijds toch steeds de gewoonte was geweest wanneer het volk, zij het dan geheel en al door eigen schuld, in nood kwam. Dan ontstond er tenslotte toch het roepen tot de Heere uit de diepten. En de Heere hoorde dan, o wonder, steeds weer!

Nu echter niets meer daarvan. Het volk schijnt met stomheid geslagen. Van roepen tot de Heere vernemen we niet meer. Wat een toestand! Staatkundig en materieel was het erg. Maar geestelijk nog veel erger! Nu scheen toch wel alle hoop afgesneden te zijn! Maar zie, als de toestand zó is, dan begint de Heere te werken. In die schijnbaar volkomen hopeloze situatie grijpt Hij in.

Zo doet Hij trouwens nog precies eender. Weet ge ervan?

Hoe grijpt Hij in? Door de Engel des Heeren te zenden tot Simson's toekomstige ouders. En nu gaan we natuurlijk voorbij aan alles, wat ons omtrent Simson's geboorte opgetekend staat. We wijzen alleen hierop, dat we, volgens de uitleg van Gods Kerk in alle eeuwen, bij die genoemde Engel des Heeren te denken hebben aan de Tweede Persoon.

Waarom we hier de nadruk zo op leggen? Wel, let er nu eens op, hoe als we het zo zeggen mogen, héél de Heilige Drieëenheid doende is om de verlossing Israels tot stand te brengen! Immers, de Vader zendt die Engel, waarin we de Zoon mogen begroeten. En wanneer het jongske dan straks geboren wordt en voorspoedig opgroeit, zien we hoe ook de Geest werkzaam wordt. Daarvan spreekt immers de tekst? Tegen de zo pas getekende achtergrond komt die Geesteswerking of Geestesdrijving wel in een aanbiddelijk licht te staan. Want om zo te zeggen: die Geest ontbrak nog. Vader en Zoon hadden het hunne reeds gedaan. Maar zie nu hoe Hij hier in de tekst op heerlijke wijze ten tonele verschijnt. Ja, het verlossingswerk van Israël ten tijde van Simson, toen dit volk er naar we zagen, wel uiterst treurig aan toe was, bhjkt een werk van God Drieenig te zijn.

Ziedaar het eerste wat de tekst ervan zegt.

Misschien denkt iemand, wat heb ik aan al die theorie? Op de praktijk komt het maar aan! Enerzijds is dit inderdaad wel zo, maar zeg nu niet, dat het hier alleen gaat om theorie! Dat God Drieenig er aan te pas moet komen om een geheel verloren volk, en evenzo een geheel verloren ziel (uw ziel!) te redden, is maar geen stukje redenering, maar de hoogste werkelijkheid, die ook als zodanig verstaan wordt' door ieder die er deel aan krijgt. Dit juist maakt dat verlossingswerk zo aanbiddelijk, zo onbegrijpelijk, dat Vader, Zoon en Heilige Geest er alle Drie in meewerken. Er moet de Heere toch wel heel wat aan gelegen zijn om een zondaar te behouden. Zijn ganse Wezen wordt daarbij betrokken. Laat deze waarheid eens op u inwerken!

Verder zien we hieruit dat de redding van de zondaar een heel werk is. Er moet ook zo ontzettend veel wórden goedgemaakt. Wat was onze val diep! Wat zijn de zonden talloos vele! De schuld wordt dagelijks meerder. Iemand, die zo zichzelf te zien krijgt, voelt hieruit meteen, dat hij alleen door een wonder behouden worden kan. Ja, hij begint met te zeggen: het kan helemaal niet meer. Net als Israël ten tijde van Sim­son, dat immers, naar we zagen, ook de moed opgegeven had.

Maar dan doet de Heere de kracht Zijns werks zien. Dan toont Hij Zich een God, bij Wie uitkomsten zijn, zelfs tegen de dood! Vader, Zoon en Geest werken daartoe dan samen.

Tenslotte geeft dit aan het heilswerk een volkomen zekerheid. Als alle drie de Personen Hun aandeel bijdragen, zou er dan nog enige onzekerheid overblijven? Immers neen! Daarom mag Gods kind soms zo roemen. Vaak midden in de verdrukking als alles tegen schijnt te zijn. Denk aan Paulus. En daarom nogmaals: Wanneer we hier wijzen op het heilswerk van Gods Drieëenig, dan is dit niet uit zucht tot theoretiseren, maar om het heerlijk fundament van al Gods heilswerk voor een verloren zondaar te ontdekken. Om de mogelijkheid ook van uw behoudenis te tonen. Om u de vraag voor te leggen: Is het geloof in een Drieenig God voor u theorie, of bevinding? Het laatste zal nodig zijn.

De Geest des Heeren was dus werkzaam in de jonge Simson. Hij begon hem aan te drijven. Waartoe? Want dit aandrijven, aanporren of stoten, zoals we volgens de grondtekst ook kunnen lezen, moet toch een bepaald doel hebben! Zeker, dit doel de richting, worden ook met name in de tekst genoemd: de Geest dreef Simson bijwijlen in de legerplaats van Dan.

Dit is niet zo maar een plaatsbepaling, neen, het heeft diepere betekenis. Simson was immers door God bestemd om Zijn volk te verlossen. Dit wilde de Heere dat hij zou doen. Maar — daartoe moest Simson worden opgeleid. Want de Heere werkt meestentijds in de gewone weg der middelen. En om nu al bijtijds de nodige opleiding in de oorlog tegen de Filistijnen te krijgen, werd Simson door de Geest in dat legerkamp vlak bij de Filistijnse grens geleid. Ge ziet dus duidelijk de bedoeling des Geestes met dat drijven Simson te brengen tot het volbrengen van Gods wil en bedoeling.

't Is goed hier ook even op te letten! Want de bedoeling van de Geest is in diepste wezen nog precies als toen. Hoe zou 't ook anders? Zeker, er wordt in de Schrift velerlei over de werking des Geestes opgemerkt, maar de Geest wordt toch tenslotte met reden genoemd de Heilige Geest, de Geest der Heiligmaking. Hij leert de bekeerde mens weer vragen naar Gods wil. Dit is immers ook het diepste wezen, de hoogste bedoeling van de bekering: het doen van Gods wil en wet! Niet: onze redding. Die komt erbij.

We moeten dus bij de drijving des Geestes niet allereerst denken aan allerlei buitennissige dingen of wonderbare krachten (al kan de Geest deze ook tot stand brengen!) maar aan de buiging der wil in de wedergeboorte, aan het richten onzer schreden, zij het ook in beginsel en met veel strijd, op de weg van Gods geboden. Zovelen er door de Geest Gods geleid (of gedreven) worden, zegt Paulus, die zijn kinderen Gods. Anderen niet! Kennen we hier iets van, op grond van de dankbaarheid voor de verlossing in Christus?

Tenslotte. De Geest begon Simson te drijven, zo zagen we, toen hij nog jong was. Een bepaalde leeftijd wordt weliswaar niet genoemd in de tekst, maar we hebben alle reden om aan te nemen dat Simson toen dit begon te geschieden, nog maar een aankomende jongen was. Me dunkt, hier kunnen onze jonge men­sen wat uit leren. Al te licht zijn zij vaak geneigd tot de gedachte dat de Heilige Geest en Zijn werkingen voor hen niet bestemd zijn. De tekst leert anders! Laat het u gezegd zijn. En laat het ook ter harte genomen worden door alle ouders van opgroeiende kinderen!

Bidt ge wel eens om de Heilige Geest voor hen? Wanneer wij dat allen eens mochten doen, zowel voor ons als voor onze kinderen, wat een wonderen zouden er nog gebeuren! Zult ge er eens aan denken?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen