Weer een ander geluid

Vorige week schreven wij over kerkelijk optimisme naar aanleiding van een verslag van de afscheidsrede van mr. Kist. Het volgende stukje, overgenomen uit een der kerkelijke bladen, laat een geheel ander geluid horen. We leggen het onze lezers voor met de vraag, van welke zijde dit kwam:

„In ons eerste artikel hebben we met de nimmer falende cijfers der statistieken aangetoond, dat het, met de christelijke kerken bergafwaarts gaat. Duidelijkheidshalve moeten we meedelen, dat we onder het woord „ondergang" niet alleen verstaan de mindere belangstelling voor de kerken en de enorme toename van de onkerkelijkheid, maar dat er ook mede bedoeld wordt de verwatering en de verloochening van het Evangelie in de kerken. Uiteindelijk is een kerk, waarin de geest van Jezus niet meer kan wonen, geen christelijke kerk meer."

De schrijver van deze woorden spreekt van de ondergang der Christelijke kerken. En de wijze, waarop hij zich in deze overgenomen regelen uitdrukt, zal bij velen in onze kringen instemming vinden, behoudens enige verdenking naar aanleiding van de uitdrukking: „de geest van Jezus". Zij zullen zeggen: „Zo is het. De oorzaak van de mindere belangstelling en van de onkerkelijkheid moet voornamelijk gezocht worden in de verwatering en de verloochening van het Evangelie in de kerken".

Wij geloven ook, dat het zo is. En toch hebben wij hier een duidelijk sprekend voorbeeld van een geval, waarin twee mensen hetzelfde zeggen kunnen, zonder hetzelfde te bedoelen.

Het aangehaalde stukje kwam n.l. uit vrijzinnige pen. Het ziet bijzonderlijk op de toenemende onkerkelijkheid aan vrijzinnige zijde. Heeft men van dezelfde kant ook al niet beweerd, dat de vrijzinnigheid binnen afzienbare tijd zal verdwenen zijn in het graf der onkerkelijkheid?

Met „de verwatering en verloochening" van het Evangelie wordt dan ook precies het tegengestelde bedoeld van wat wij daaronder zouden verstaan. De schrijver in Zwingli dd. 28 nov. j.l. — want daarin kan men het lezen — houdt het Evangelie der vrijzinnigen voor het zuivere en echte. Hij schrijft de toenemende onkerkelijkheid toe aan een niet meer vrijzinnig genoeg vrijzinnig zijn van de vrijzinnigen. Ze zijn naar zijn smaak te orthodox geworden.

Hoe deze Zwinglianen oordelen over de echte orthodoxen, die de Heilige Schrift als Gods Woord ontvangen, kan men vermoeden uit een zinsnede als deze:

„Zouden we zoals de orthodoxie enige teksten letterlijk opnemen, zoals b.v. de tekst „wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien, want Ik en de Vader zijn één", dan zouden we Jezus moeten beschuldigen, dat Hij de scherpste tegenstelling heeft verkondigd.

De letterlijke opvatting van de Bijbel heeft de vrede verstoord in protestantse kringen. ledere ketter kent zijn letter. De verdeeldheid en de haat en nijd tussen mensen en kerkgenootschappen zijn de vruchten van deze letterveréring. Deze oppervlakkige bijbellezing heeft duizenden mensen het leven gekost. Denk aan de godsdienstoorlogen, martelaren enz. enz.

Daarom houden wij ons maar bij het geestelijk verstaan van de bijbel. En om de uitspraak van Jezus geestelijk te verstaan gaan we naar mensen die dieper geschouwd hebben in het Rijk van de Geest, en wel naar de mystici."

En hoe zij zelf over de Heilige Schrift oordelen, kan men uit het slot van dit artikel opmaken:

„En dan bij het slot de vraag beste lezers: „ „wat zou het strijden, het leven, lijden en sterven van Jezus betekend hebben, als het God-zijn dit alles had kunnen beheersen en beïnvloeden? ""

Dat deze grote en rijke geestelijke erfenis van Jezus zo bitter slecht door de apostelen, kerken en mensheid is ontvangen, zou voor Jezus een vee] grotere smart betekend hebben dan de kruisdood op Golgotha.

Wat de gevolgen zijn geweest en nog zijn van deze bewuste verloochening van de leer van Jezus voor de kerken en de wereld, daarover de volgende maal."

Hier wordt alzo een leer van Jezus voorgedragen, welke pretendeert de zuivere weergave te zijn van wat de Christus zou bedoeld hebben. Dat deze leer nu niet bepaald voor de hand ligt, moge blijken uit de gedachte, dat apostelen, kerken en mensheid het niet verstaan hebben, neen, het is nog erger, want apostelen, kerken en mensheid zouden haar bewust verloochend hebben. Ook de apostelen zouden daaraan meegedaan hebben.

Als dit zó gesteld wordt, krijgt men toch meer de indruk, dat er bij de apostelen geen plaats is voor de vrijzinnige leer, ja, dat zij die welbewust weersproken hebben. Welnu, dan kan de Heilige Schrift ook geen bron meer zijn en moeten degenen, die deze vrijzinnige leer aanhangen wel een andere en betere bron hebben, zoiets als het schouwen in het „Rijk van de Geest".

Het is radicaal en verschilt klaarblijkelijk vierkant van wat de apostelen van het Evangelie verstaan hebben. De gemeenschap van het „Rijk van de Geest", waaraan men de naam Jezus wil verbinden, is dan ook een andere dan die gemeenschap, welke in de Schrift het lichaam van Christus wordt genoemd. Daarom kan men niet begrijpen, dat deze Zwingli-mensen er nog prijs op stellen zich bij de kerk te voegen.

De ware Kerk is het lichaam van Christus. Dat is haar wezen en zij belijdt, dat Jezus Christus de Zoon van God is. Daarin is haar leven. Daarom kan men de ondergang van 'n kerk, waarin het evangelie der vrijzinnigheid de overhand neemt, voor zeker houden. Zulks in tegenstelling met de strekking van bovengenoemd art.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen