BOEKBESPREKING

B. Telder, Sterven... en dan? Uitgave J. H. Kok N.V., Kampen, 1960. Ondertitel: Gaan de kinderen Gods, wanneer ze sterven, naar de hemel?

De bedoeling van de schrijver is een bijdrage te leveren om. de reformatorische gedachtenwereld te helpen zuiveren van onschriftuurlijke ideeën en voorstellingen ten aanzien van het hiernamaals De schrijver richt zich tegen naar zijn oordeel onbijbelse hemelvoorstellingen en tegen de Griekswijsgerige mensbeschouwing van een redelijke ziel en een stoffelijk lichaam, waarvan de eerste onsterfelijk zou zijn. Hij leidt zijn lezers in in de discussie van aangelegen onderwerpen gedurende de laatste decenniën.

Wat hij in het midden brengt aangaande de tussenstaat tussen sterven en opstanding is wat zijn kritiek betreft sterker dan wat de verdediging van zijn standpunt aangaat. De mens bij de doden, onder de aarde, tot stof wederkerend, en dus niet ergens anders b.v. in de hemel. Tot stof wedergekeerd en toch niet niets of niemand. Een soort zieleslaap wordt met zoveel woorden niet geleerd, al lijkt het er soms op. Het komt er op neer, dat de gestorven mens ook in zijn dood niet van Christus is te scheiden.

We kunnen daarop in een recensie niet nader ingaan, maar hopen in ons orgaan daartoe gelegenheid te hebben. Overigens is de stof belangrijk genoeg om lezing van dit boek aan te bevelen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen