EEN PASTORALE HANDREIKING

Aan de kerkeraden en predikanten werd een handreiking over de pastorale opbouw van de gemeente toegezonden samengesteld door de Raad voor de Herderlijke Zorg en door de Generale Synode met algemene stemmen aanvaard in zijn vergadering van 9 februari 1960.

Wij mogen zeggen dat wij dankbaar zijn met dit stuk. Wij weten hoe in de gemeenten vele vragen leven ten aanzien van de juiste pastorale aanpak. Hoe moet de gemeente als gemeente van Jezus Christus functioneren? Wat is de taak in deze tijd van predikanten, ouderHngen en diakenen? Hoe moet het pastoraat opgezet worden in een tijd van voortgaande ontkerstening, benauwende levensproblematiek en massale wijkgemeenten? Op bezonnen en evenwichtige wijze wordt getracht een antwoord op allerlei vragen te geven. De kerkorde bevat wel een aantal richtlijnen, die van fundamenteel belang zijn voor het pastoraat, maar mist natuurlijk een nadere uitwerking en concretisering, die dan in deze publicatie wordt gegeven.

Nadat verschillende antwoorden gegeven zijn op de vraag naar de vorm van de gemeente als gebedsgemeenschap, aanbidding, bevinding, diakonaat, sociaal-politieke arbeid, onderscheiding der geesten enz. wordt het antwoord thetesch ontwikkeld uit Efeze 4. In dit Schriftgedeelte is sprake van drie lijnen: mondigheid, gemeenschap en dienst. De mondigheid wordt beschouwd als het opbloeien uit de goddelijke geheimenissen van de hemelse leer. Daarom is de bediening van het Woord en de Sacramenten het brandpunt van alle gemeentelijke arbeid. Maar de Waarheid, die gepredikt wordt is niet slechts een mededeling van objectieve waarheden. maar werkt vernieuwend, steunt tot geestelijke arbeid, verdiept tot bevinding, roept op tot dienstbetoon in de wereld, verbindt tot gemeenschap en laat de gelovigen opbloeien tot mondigheid. „Dan zijn wij niet meer onmondig" vers 14. Wat is mondigheid? Mondig is hij die in belangrijke persoonlijke zaken goed weet te antwoorden op een tot hem gericht woord en van zijn antwoord, zijn daaruitvoortvloeiende doen en laten, verantwoording kan afleggen (blz. 10).

Uitgaande van deze schriftuurlijke hoofdlijn worden verschillende raadgevingen en aanwijzingen gegeven. De principiële visie vanuit Efeze 4 zal een ieder bij zijn pastoraat moeten leiden, maar de gemeenten zijn onderling zeer verschillend van structuur, daarom zal het ene advies hier het andere daar in toepassing gebracht kunnen worden, Dat wordt aan het beleid en de wijsheid van de kerkeraden overgelaten.

Wij zijn dankbaar voor dit pastorale schrijven van de Generale Synode ten behoeve van het pastoraat in de gemeenten. De Synode betoonde zich hierin als een pastor pastorum onder de leiding van de Opperherder der schapen. Er is wel iets veranderd sinds de vorige eeuw. De toenmalige Algemene Synode zag zichzelf slechts als een administratief lichaam, dat er op uit was „de rust" in de kerk zoveel mogeUjk te bevorderen soms ten koste van het belijden der Waarheid. Dit jaar hield de Generale Synode zich bezig met allerlei geestelijke onderwerpen, die de Waarheid en het geestelijk leven der gemeenten betroffen. We noemen het herderlijk schrijven over de Pinksterbewegingen, dat ook binnenkort zal uitkomen, het leerstuk der verkiezing, waaraan men nog bezig is en deze thans verschenen handreiking over het pastoraat.

Een ieder kan deze handreiking lezen, ze is eenvoudig en helder van stijl en verkrijgbaar bij het secretariaat-generaal, Camegielaan 9, 's-Gravenhage, tegen overmaking van ƒ 0, 30 per exemplaar op postrekening 50292 van de quaestor-generaal der Ned. Hervormde Kerk te Rotterdam.

NOOT VAN DE REDACTIE

Wij zijn met prof. dr. H. Jonker van mening, dat ons veel goeds in deze handreiking wordt geboden, waarvoor wij dankbaar mogen zijn. Deze dankbaarheid strekt zich intussen niet uit naar alles wat ons geboden wordt. Zo is het ons niet duidelijk, of de bijbelse verscheidenheid van de gaven tot him recht komen in het organiseren van al de op pag. 7 genoemde activiteiten. Zo zou er ook over te spreken zijn, of de liturgie duidehjk moet laten uitkomen dat de verhouding van hem, die het Woord heeft te brengen en de gemeente bepaald wordt door de dialoog.

Het gaat niet aan in dit naschrift daarop breedvoerig in te gaan, maar naast de dankbaarheid mag er ook een critische bezinning zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen