ROOKGORDIJN

Na de ongelukkige beslissing van het breed-moderamen in de zaak-Smits doet de Redactie van Hervormd Nederland een poging om een soort rookgordijn te spreiden als om de schrijnende ernst aan ons oog te onttrekken. Het volkomen duidelijke geval in ord. 13.29.5 genoemd, en de volkomen duidelijke weg om in dit geval te handelen, laten waarlijk geen ruimte voor onzekerheid. Toch heeft men kans gezien de wet krachteloos te maken ten koste van de waardigheid der kerk. De hoogste kerkvergadering heeft uitgesproken: „verontrust te zijn". Dat zij ook de hoogste verantwoording heeft over de belangen en de waardigheid te waken, heeft haar niet aangespoord uit haar verontrusting op te staan en te handelen.

Wie, die een grein van het Evangelie verstaat, gevoelt niet, dat het hart van het Evangelie wordt ontkend door hem, die het plaatsvervangend lijden en sterven van de Heere Jezus Christus loochent? Wie, die er slechts iets van verstaat, ziet niet in, dat daarmede ook de grond van het bestaan der kerk wordt weggeslagen?

Voor de meerderheid van het breedmoderamen der Synode schijnt het nochtans niet duidelijk te zijn geweest, dat het niet strookt met de waardigheid van de kerk, als een man, die zulke dingen doet, de bevoegdheden als van de emeritus behoudt. Deze bevoegdheden betreffen de bediening van Woord en Sacrament. Voor iemand, die het Lam Gods, dat de zonde der wereld wegneemt, loochent, kan ook de bediening van Woord en Sacrament niet de minste zin meer hebben. Daarom is er zelfs aanleiding tot verwondering, waarom de man, die dat zo welbewust doet, van deze bevoegdheden niet eigener beweging afstand doet tegenover het breedmoderamen.

Nu wordt door de redactie van Hervormd Nederland een verhaal opgehangen over „jurisprudentie", dat breedmoderamen en synode wil vrij pleiten. De ganse rechtshandel komt in de mist. We gaan daarop niet in, omdat prof. Van Itterzon in Hervormd Weekblad d.d. 9 maart j.l. daarover uitvoerig handelt en de beweringen van die redactie weerlegt.

De Provinciale Kerkvergadering van Zuid-Holland heeft o.i. volkomen recht, als zij niet opnieuw met de zaak-Smits begint, zoals uit haar Persbericht blijkt. Dat zij wijzigingen zal voorstellen, ondanks de duidelijke bepaling van ord. 13.29.5 en ondanks het feit, dat het breed-moderamen toch maar naar ord. 13.29.5 heeft gehandeld, hetgeen kerkordelijk zeer juist moet worden geacht, zal weinig tot de sanering van de kerk bijdragen. Men is in breed-moderamen en synode — althans in meerderheid — niet van zins hard te werken aan de sanering der kerk door de handhaving van de belijdenis te bevorderen. De behandeling van de zaak-Smits kan moeilijk grond zijn voor zulk een onderstelling. Het is langzamerhand wel duidelijk geworden, dat het oude parool „naar de belijdenis toe" door de leidinggevende mensen niet meer tot richtsnoer wordt gesteld.

Daarom is het van belang, dat allen, die de belijdenis der vaderen liefhebben, en die tegenstanders zijn van een z.g. vrije theologie, zich aaneensluiten en haar functionering in het persoonlijke en kerkelijke leven ijverig nastreven. Ook zij hebben verantwoordelijkheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen