PINKSTEREN

Wat tal van scheuren in de netten hier op aarde! De boetsters op het strand kunnen het werk niet aan. 't Was niet alleen slijtage, die hun zorgen baarde. Soms trok een scheur in 't nieuwe al een baan.

Ach! 't net van de aardse kerk vertoont ook vele scheuren. De vissers op de zee geven elkaar de schuld. Zij vragen vaak verwonderd, hoe het kon gebeuren? Intussen misten zij de ootmoed en 't geduld.

Zij hebben hard gewerkt; een ieder naar zijn krachten. De een gaf hier een ruk, de andre daar aan 't net. Zij mochten, meenden ze, toch resultaat verwachten. Hun hele levensdoel was er op ingezet.

Maar zij vergaten hier hun Leidsman en hun Heere, Die 't net geworpen had in grote mensenzee. Zij wilden zelf apart er mee gaan manoeuvreren En maakten wel veel scheuren, maar geen vree.

Toch blijft hier deze troost voor alle Godgezinden: Christus is niet gedeeld; Zijn Kerk blijft één geheel. Hij heeft geteld al de van God beminden. Zijn hemelnet scheurt niet; nooit komen er te veel.

Het net van de aardse kerk zal straks in stukken breken. Hier tornt men telkens weer aan haar belijdenis. Maar op Gods tijd zal Hij Zijn machtwoord spreken. Zijn laatste trek zal zijn vol grote mensenvis.

Voorzichtig met Gods net! Laat dit de leus dan wezen Voor allen, die de Heer' tot 't visserswerk eens riep. Wil toch vooral het scheurenmaken vrezen! Was Hij 't niet Zelf, Die ook de voegen schiep?

Trek dan uw net met vis maar zoetjes op 't droge! Tot op het strand waar steeds de grote Visser wacht. Leg daar uw last maar neer voor Zijn ontfermend' ogen. Hij heeft tenietgemaakt onze mislukte nacht.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen