AAN DE SCHONE POORT

Men had hem naar de schone poort gedragen. Waardoor de mensen gingen al maar uit en in. Hier kon hij iedereen om aalmoes vragen. Een tempelganger kent toch mensenmin.

Als Petrus en Johannes daar passeren. Vraagt hun de kreupele om een kleinigheid. Hij is aan goed adres; het zijn geen hoge heren. De liefde Gods maakt hen tot hulp bereid.

Zij zien elkander heel sterk in de ogen De kreupele hoopt in spanning en hij wacht. Maar der Apostlenliefde en mededogen Schenkt heel iets anders dan hij had gedacht.

„Wat ik niet heb", zegt Petrus, „kan ik ook niet Maar sta nu op, in Naam van mijne Heer' En wandel dan met vaste tred door 't leven. Van nu af aan zijt gij niet kreupel meer!" geven;

„Hoe kon ik ooit, mijn God, U om een aalmoes vragen Terwijl 'k aan mijn lamlendigheid niet dacht? Och wil mij naar Uw Schone Poort heendragen. Waar mij in Uwe Naam het opstaan wacht".

„Dan mag 'k ook andre mensen tot vertroosting Niet om te geven, wat ik zelf niet heb; Want hunne kwalen kan ik niet genezen. Wel mededelen, dat 'k in U vreugde schep!" wezen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen