IN MEMORIAM

Vrijdagmiddag, 11 augustus '61, hebben wij hem naar het graf gebracht. Onze generaal. Ds. H. Talsma heeft de rouwdienst geleid in „Elim". Aan de hand van de negentigste psalm, een gebed van Mozes, de man Gods, schetste hij het leven van Duymaer, waarin deze Vorstin en vaderland, kerk en maatschappij met grote trouw, toewijding en volharding heeft gediend, van zijn geestelijke zijde. Hij tekende zijn beeld, zoals alleen degenen, die hem zeer van nabij hadden leren kennen, hem konden zien in zijn eenvoudige, kinderlijke vroomheid en in de worsteling van zijn gemoed, onder het diep besef van de rechtvaardige toorn Gods, om licht in het werk der verzoening door de Christus volbracht, om de toeëigening Zijner gerechtigheid en genade. Het is hem geschonken, ten tijde des avonds is het licht geworden.

Velen waren aanwezig op het kleine kerkhof aan de Scheveningse weg, waar zich dicht bij het graf van Groen van Prinsterer, het familiegraf van de familie Duymaer van Twist bevindt. Ons Hoofdbestuur, waarvan de Generaal erelid was, het dagelijks Bestuur van het Centraal Comité van de A.R.P., waarvan hij eveneens erelid was, dr. J. Schouten, mr. Cleveringa, vertegenwoordiger van de Minister van Binnenlandse Zaken, verschillende leden van de Eerste en Tweede Kamer der Staten Generaal, het dagelijks Bestuur van de Nat. Christen-Officieren Vereniging, van welke de Generaal 30 jaar voorzitter is geweest, en vele anderen.

Mr. dr. J. Donner, Oud-President van de Hoge Raad der Nederlanden sprak op verzoek van de familie als enige spreker aan het graf. Hij gaf in een keurige rede een kort verslag van de veelomvattende arbeid van „onze generaal".

Daarna las ds. Talsma een gedeelte uit het zevende hoofdstuk van Openbaringen en beëindigde deze plechtigheid met dankgebed.

Lodewijk Franciscus Duymaer van Twist werd de negende november 1865 in Den Haag geboren, waar zijn vader apotheker was. Hij koos de militaire loopbaan, volgde de officiers-opleiding te Kampen en deed als luitenant zijn intrede in het officierencorps der landmacht. Reeds vroeg toonde hij politieke belangstelling en in het jaar 1901 werd hij in het district Steenwijk gekozen tot lid van de Tweede Kamer der Staten Generaal. Sedert dien is hij daarvan lid gebleven tot 1946, vijf en veertig jaren, dat is langer dan wie ook, schrijft Trouw (d.d. 8 aug. '61). Zo werd zijn militaire loopbaan afgewisseld door een nonactief, dat niettemin in verschillend op­zicht, ook uit militair oogpunt, niet zonder grote betekenis is geweest voor Vorst en volk. Wij denken aan de mislukte poging tot revolutie in 1918 en de oprichting van de Bijzondere Vrijwillige Landstorm in het leven geroepen tot bescherming van het wettig gezag en van de Koningin, van welk instituut Generaal Duymaer van Twist de ziel is geweest. Hij was mede-oprichter en voorzitter. Velen van de ouderen onder ons bewaren nog een herinnering aan de van geestdrift en trouw getuigende toogdagen onder zijn leiding.

In 1924 verliet de heer Duymaer van Twist de militaire dienst als generaalmajoor tit. Hij werd in 1930 bevorderd tot luitenant-generaal tit. b.d. en verkreeg daarmede de titel Excellentie. Hij was Commandeur in de Orde van Oranje Nassau en Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw.

In de Tweede Kamer hadden 's Lands verdediging, en de belangen van schippers en vissers zijn voortdurende aandacht en zorg. Hij was lid van de Zuiderzeeraad.

Zijn christelijke belijdenis stak hij nergens onder stoelen of banken. „Hij was met hart en ziel anti-revolutionair", schrijft Trouw (Hoofdart. d.d. 8 aug. '61). Dit was ook zo en vond zijn grond daarin, dat hij de oude waarheid lief had.

Dat weten we trouwens in onze kringen zeer wel. Duymaer van Twist was een der mede-oprichters van de Gereformeerde Bond tot verbreiding en verdediging van de Waarheid in de Ned. Hervormde (Geref.) Kerk en gedurende al de jaren van zijn bestaan tot voor kort was hij lid van ons Hoofdbestuur en tweede Voorzitter, meer dan een halve eeuw. Op bestuurs- en ledenvergaderingen ontbrak hij, bij wijze van spreken, nooit. Ook onze jeugdbenden zagen hem trouw op hun toogdagen. In het Hoofdbestuur nam hij actief deel aan beraadslaging en discussie en gaf zijn waardevolle adviezen. Vaak hebben we bewondering gehad voor zijn frisheid van geheugen en klaarheid van geest.

Hij was, dat heeft dr. Donner terecht gememoreerd, een man met zekere agressie, maar een man met een warm hart, altijd bereid om te helpen, waar hulp nodig was. Toen hij besloot om zijn plaats in ons Hoofdbestuur wegens zijn hoge leeftijd ter beschikking te stellen, was het ons een vreugde, dat hij het Erelidmaatschap van ons Hoofdbestuur wilde aanvaarden. Hij behoefde dus geen afscheid te nemen, want dat involveerde, dat hij onze vergaderingen, indien hij daartoe lust had of aanleiding vond, kon blijven bijwonen. Ook daarin heeft hij zijn trouwe belangstelling en medeleven bewezen. Vaak was hij nog in ons midden, zelfs op onze laatste bestuursvergadering, 19 juli jl., en het heeft ons getroffen toen hij bij zijn vertrek zei: „Blij de heren nog eens gezien te hebben".

In het jaar 1900 richtte de heer Duymaer van Twist de Nationale Christen- Officieren-Vereniging op. Geen kleine zaak in die dagen! We hebben het voorrecht gehad deze tak van christelijke arbeid van nabij te zien, in de eerste jaren onder voorzitterschap van Generaal Schoch, later ex-minister Van Dijk en jarenlang onder dat van onze Generaal, die ook in deze vereniging een halve eeuw bestuurslid is geweest, terwijl hij dertig jaren de voorzittersplaats heeft vervuld.

Met dit al hebben we nog maar het voornaamste van zijn arbeid aangeroerd. Verschillende stichtingen en instellingen hebben zijn steun en medewerking ervaren en vinden zijn naam in haar annalen.

Dr. Berghuis schrijft in Nederlandse gedachten (12-8-'61): „Duymaer was tijdens zijn leven reeds tot een ietwat legendarische figuur geworden.

Legendarisch, omdat hij Groen van Prinsterer nog in de kerk had zien zitten, waarop hij nog steeds en begrijpelijkerwijs in toenemende mate prat ging.

Legendarisch door zijn optreden in verband met de revolutie-poging van 1918.

Legendarisch, doordat hij als Kamerlid het initiatief nam en naar ik meen, tot aan zijn aftreden behield van het aanheffen van de kreet „leve de Koningin" in 'de Ridderzaal na het uitspreken van de troonrede op Prinsjesdag.

Legendarisch ook door de goedkeurende of afkeurende interrupties, die hij soms ineens met zijn zware stem plaatste tijdens redevoeringen op partij-vergaderingen.

En toch was Duymaer beslist niet alleen maar legende".

Neen, dat hebben we kunnen opmerken. Tot op het laatst was hij er nog bij.

Hij is heengegaan. Het is niet een gelegenheidswoord, als we zeggen, dat wij hem zullen missen en niet alleen onze kring. Dat wij echter mochten vernemen, dat zijn gebed is verhoord, vervult ons met grote vreugde. Hij heeft zijn wens verkregen, want het is geschied ten tijde des avonds, dat het licht werd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen