Kerstvers

Nu Gij weer haast tot ons zult komen heb ik niets dan mijn angstig hart, geschonden door verdriet en dromen, — een vogel in het net verward —

heb ik niets, dat ik U kan geven dan schaamte en ontgoocheling; de vruchten van een kostbaar leven dat tot een tragen dood verging.

Ik zal Uw Kerstfeest eenzaam vieren daar ik niet in Uw stal durf gaan, afgunstig op de stomme dieren die snuivend rond Uw kribbe staan.

Maar Heer, dit niet alleen; mijn lijden is door Uw lijden weggedaan; daarom zal ik mij zeer verblijden; en, zo ik al moog buiten staan.

Uw licht doordringt al 's werelds wanden O Kind, Gij Heer van al dat is zie, hoe verheugd mijn ogen branden: Uw licht is mijn behoudenis.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen