Meditatie

Als een jaar bijna ten einde is, staan we even stil en zien we terug naar het verleden en dan rijst er zoveel op voor onze geest. Zoveel in ons persoonlijk en huiselijk leven. Zoveel in de kring van onze familie en vrienden!

Wij zien dan terug en denken aan hen, die ons ontvallen zijn, die wij zo node missen en met weemoed nastaren.

Wij zien terug — en zoveel zondigs komt ons voor de aandacht; zoveel overtredingen klagen ons aan.

Wij zien terug — en ondanks alle donkerheid, ook zegeningen aanschouwen we, goedertierenheden, vele en menigvuldig.

Vóór alle dingen is het echter nodig, dat we door de Heilige Geest ontvankelijk gemaakt worden voor de indrukken van Gods Woord en dat we luisteren naar de stem Gods, Die ons toeroept: Het is geschied!

De apostel Johannes is op Patmos verbannen. Veel heerlijke gezichten werden hem daar getoond. Er is veel in, dat moeilijk is om te verstaan. Maar toch ook zoveel, dat bijzonder vertroost, of ook zo ernstig ons waarschuwe.

In de voorgaande hoofdstukken was sprake van de veroordeling van de vijanden Gods. In dit hoofdstuk lezen we van het nieuwe Jeruzalem. Hemel en aarde zijn toebereid voor 's Heeren eeuwige woning. God neemt daar als het ware intrek in:

„Zie de tabernakel Gods is bij de mensen, en Hij zal bij hen wonen, en zij zullen Zijn volk, en God Zelf zal bij hen en hun God zijn".

Rijke zegeningen vallen hun ten deel. Hoor maar: „God zal alle tranen van hun ogen afwissen, en de dood zal niet meer zijn, noch rouw, noch gekrijt, noch moeite zal meer zijn, want de eerste dingen zijn weggegaan".

Nieuw zal alles zijn. Zie, Ik maak alle dingen nieuw. En zelfs moet Johannes dat vastleggen in geschrift. Hij ontvangt het bevel: Schrijf, want deze woorden zijn waarachtig en getrouw.

En Hij sprak tot mij: Het is geschied.

Zo zeker zal alles vervuld worden, dat de Heere nu reeds zegt: Het is geschied,

't Is de profetische verzekering, die we ook in het Oude Testament zo vaak vernemen.

Het is geschied. Dat zal eens weerklinken aan het einde der eeuwen. Beseffen we daar ook iets van?

't Is de stem van God, die Johannes hoorde, 't Is de stem van God, die óók wij beluisteren in het Woord des Heeren.

Laat ons, aan het einde van dit jaar, met eerbied luisteren naar de stem Gods: Het is geschied.

Achter ons ligt een historie van vele eeuwen. Ons leven tellen we echter niet bij eeuwen. Het is hoogstens 70 jaar, zoals Mozes zegt in Ps. 90, of als we zeer sterk zijn, 80 jaar. Neen, niet bij eeuwen klimmen we op, maar bij jaren. En een jaar is al zoveel! Een jaar is al een groot stuk van ons leven! En hoe vliegen ze voorbij, die jaren van ons leven! Een jaar kan ons lang lijken, wanneer we ervóór staan, maar eer we er aan denken, is 't al weer voorbij, en geldt ervan: Het is geschied.

Wij brengen onze jaren door als een gedachte. Ons leven wordt snellijk afgesneden en wij vliegen daarheen. Daar om mogen óók wij wel bidden: Leer ons alzo onze dagen tellen, dat wij een wijs hart bekomen.

Het is geschied. Zo roept God ons toe in Zijn Woord. Bij ieder rustpunt in ons leven. Want er zijn rust- en keerpunten in ons persoonlijk leven. God Zelf heeft die gesteld.

Ook voor heel de mensheid zijn er zulke rustpunten. De jaarwisseling behoort ertoe, 't Is geen denkbeeldige indeling. God Zelf heeft het alzo bepaald door de kringloop van de aarde om de zon. 't Is dan wel nodig, dat we stil staan en onze weg overdenken.

Het is geschied! Dat roept iedere jaarwisseling ons toe. Een deel van ons leven is dan weer afgerond, 't Ging voorbij en keert niet weer.

Ook dit jaar zinkt weg in het verleden en behoort straks weer tot de geschiedenis.

Wat er is doorleefd — 't is niet meer te herroepen. Wat er is geleden — 't is voorbij, 't is geschied; moge het geweest zijn tot onze loutering. Wat er is genoten — 't vlood weg; alleen de herinnering blijft, en stemme het ons dankbaar. Wat er is gezondigd — wij kunnen dat zelf niet in het reine brengen of ongedaan maken. Brenge het ons tot verootmoediging.

Bij het overpeinzen van dit woord: Het is geschied, past ons dan wel ootmoedige belijdenis van onze zonde en schuld, erkenning van eigen onwaardigheid en verdorvenheid, maar ook dankbaarheid voor de vele zegeningen ons geschonken, voor de menigvuldige weldaden, ons verleend.

O, zeker, de dood ging ook rond, en ziekte kwam eveneens. Er waren er, die met ons het jaar zijn begonnen, maar het niet mochten voleindigen. De Heere nam hen weg. Pijnlijk zijn zulke herinneringen en een ledige plaats kwam er in huis en hart. Moge de God aller vertroosting balsem gieten in de wonden en de rouw en de droefheid aan de harten heiligen.

Zo vallen er donkere schaduwen aan het einde van het jaar voor zo menigeen.

O, sta eens stil bij al deze dingen! Merk er op en zie er Gods hand in! Het is geschied! Onder Gods bestel alzo geschied!

Ook tot ons geweten dringe de stem Gods door. Daar ligt iets pijnlijks, iets beklemmends in. Want wij staan schuldig. Wij hebben Gods geboden overtreden. Wij kunnen voor de rechtvaardige God niet bestaan. Let maar op uw leven! Hoe hebt ge uw dagen doorgebracht? Hebt ge in de wegen des Heeren gewandeld? Hebt ge de Heere gediend? Was het u ernst met Zijn dienst? Hebt ge u tot God bekeerd? Of gingt ge onbekeerd voort, heel dit jaar door?

Geef er u rekenschap van aan het einde van dit jaar, hoe ge staat tegenover God! Bedenk uw zonden. Belijd uw schuld. Kom er mee voor Gods aangezicht. Zoek de vergeving in Christus Jezus, de Heere. Wat ge misdreven hebt en gezondigd, het is geschied. Maar gij blijft verantwoordelijk. Keer u dan af van de zonde. Keer weder tot God. Bekeer u tot de Heere, ook met een dagelijkse bekering.

Het is geschied. Zo klinkt dan de stem van God bij het einde van het jaar, dat heenging. Het stemme ons tot verootmoediging, tot belijdenis van onze zonden, maar ook tot dankbare erkenning van het goede, dat God ons nog schonk.

Het is geschied: We beluisteren in deze woorden ook een profetie, die ons heenwijst naar de toekomst, naar de dag, waarop alles voleind zal zijn. Het brenge ons tot aanbidding van de eeuwiglevende, almachtige God, Die met wijsheid Zijn raadsplan volvoert, ook als wij vele dingen niet begrijpen.

Het is geschied. In deze woorden ligt ook rijke troost. Want ze zijn gesproken door Hem, Die is de Alpha en de Omega, het Begin en het Einde; Die de dorstige geeft van het water des levens om niet! Laat ze uw ziel verkwikken, o kind van God! Het stemme u tot gelovige berusting in Zijn wil, die heilig is en goed.

Het is geschied. Dat komt tenslotte ook tot ons als een waarschuwing. Want er is ook een poel, die brandt van vuur en sulfer. O, zondaar, bekeer u! Wend u tot Christus! Neem heden nog de toevlucht tot Hem, Die eenmaal op Golgotha uitriep: Het is volbracht! Wanneer straks aan het einde der eeuwen de stem Gods weerklinken zal: Het is geschied! dan is uw lot beslist. Dan is het te laat. Zoek dan heden, wat tot uw vrede dient.

Zalig gij, die op de stem Gods acht geeft, op Zijn Woord u verlaat, in Christus gelooft en door Zijn Geest u laat leiden. Gij zult zonder verschrikken eens horen de stem van uw God: Het is geschied, het is alles geschied. Amen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen