KERKNIEUWS

Beroepen te:

Krimpen a. d. IJssel, G. E. Bakker te Heeze — Nunspeet, J. W, . van Barneveld te Den Haag — Hierden, J. de Bruyn te Harderwijk — Wemeldinge, J. P. van Roon te Ermelo — Londen : (Ned. gemeente) toez.), H. J. Kater te Amsterdam — Ouddorp (N.-H.) (toez.), , P. W. B. Haseloop te Tolbert — Eemnes-binnen (toez.), D. J. van Dijk te Nieuwerkerk aan de IJssel — Vierhuizen-Zoutkamp (toez.), W. Straatsma te Saaksum.

Alphen aan de Rijn, M. Verwey te Zevenhoven — 's Grevelduin-Capelle, T. Langerak te Vinkeveen — Muntendam (toez.), F. J. T. van Boven, vik. te Utrecht — Zaltbommel, W. Reezigt te Franeker — Kerkwerve-Serooskerke, W. V. d. Hoek, voorheen zendingspredikant, wonende te Alphen aan de Rijn — Voorburg (vak. A. D. Bakker), G. H. Duyvendak te Dreischor (Zld.). — Wierden (toez.), H. C. Bultman te Papendrecht — door het breed moderamen van de prov. kerkvergadering van Zuid-Holland te Krimpen aan de IJssel (overgangsbepaling 235-238), A. van Brummelen te Sohoonrewoerd — Arnemuiden, B. Haverkamp te Groenekan — Zwartemeer (toez.), R. Pomp, vik. te Hattem — Groningen, W. G. Gijzel te Gorkum — Marrum, J. Wiltink te Heer Hugowaard.

Aangenomen naar:

Delft (wijk 4), J. H. Wijntje te Geldrop — Zoetermeer (2e pred.plaats), H. K. van Wingerden te Harderwijk — Amersfoort (jeugdpastoraat observatiehuizen te Zeist en te Amersfoort), D. W. Willemse te Hilversum.

Bedankt voor:

Oldebroek, J. van Rootselaar te Delft — Ridderkerk, J. H. Cirkel te Huizen (N.-H.).

Benoemd tot:

godsdienstleraar te Rotterdam, (chr. U.L.O. en H.B.S.), R. v. d. Kooy, hulpprediker te Sellingen.

Tweede Lustrum CSFR Zijn wij als gereformeerden nog katholiek?

Dit thema is te Utrecht ter gelegenheid van het tweede lustrum der Civitas Studiosonum in Fundamento Reformato (een landelijke studievereniging voortgekomen uit leden der Gereformeerde Gemeenten en hervormdgerefomeerden) besproken door een forum onder voorzitting van prof. dr. R. Hooykaas, hoogleraar in de wis- en natuurkunde aan de V.U. Van dit forum maakten deel uit: dr. A. A. Koolhaas (herv.), die een inleiding gaf, dr. J. Schelhaas (ger.), ds. J. H. Velema (chr. ger.) en ds. A. Vergunst (ger. gem.). Dr. Koolhaas betoogde dat de belijdenis van een heilige, katholieke, christellijke kerk vaak kwantitatief en geografisch is opgevat, als een kerk uit alle natiën en talen. Daarnaast vinden we vooral in de theologie nouvelle de kwantitatieve opvatting, nl. dat de (roomse) kerk de volheid van de scheppings en verlossingskrachten vertegenwoordigt, terwijl andere kerken alleenheden zijn met een gedeelte van de waarheid; zij moeten bij de volle kerk worden ingelijfd. Volgens de reformatie, die terug greep op de bijbelse grondbegrippen vol en vullen is de katholiciteit daar, waar Christus wordt gepredikt en Zijn heerschappij is gevestigd, waar de gemeente Christus met woord en daad belijdt, deze volheid betreft zich niet alleen op de kerk Christus is het Hoofd van al wat is; het gaat in de katholiciteit om de kosmische heerschappij van Christus. Wanneer Christus niet erkend wordt als Hoofd van het al, of wanneer het al op andere machten wordt betrokken, ontkent men de katholiciteit; zo t.o.v. de kerk die zich richt tot de uitverkorenen, de ziel, of de blanke huid (Zuid-Afrika), een rechtvaardiging zon der heiliging (met ais gevolg een Hitler- Duitsland). Waar Christus Hoofd van het al is, worden het kwantitatieve en het kwalitatieve op elkaar betrokken.

Calvijn de grote katholieke denker.

De glorie van het Koninkrijk Gods over het al is het hoofdmotief, van waaruit Calvijn een synthese aanbrengt tussen polen als liefde en gerechtigheid wet en evangelie, rechtvaardiging en heiliging, Woord en Geest, verkiezing en verantwoordelijkheid.

Christus de Redder en Chiristus als Koning. Christus is het hoofd van het al, maar wil ook werkelijk heersen in de gelovigen. Zo verbindt hij de idealen van volkskerk en secte. De oecumene is voor hem geen gemeenschap van deelwaarheden, maar gegrond in de eenheid van Christus' Koningschap. Calvijn wilde geen gereformeerde berk naast een lutherse, een anglicaanse enz. Hij greep terug op de Schrift en het Apostolicum, niet op de Catechismus of geloofsbelijdenis. Hij zag uit naar een concilie van alle evangelische kerken. Calvijn's basis is nog breder dan die van New Delhi.

Onze huidige verscheurdheid is een gevolg van onze eenzijdigheden. De katholiciteit is in Christus een gave en een opgave; wij dienen te worstelen om samen de katholiciteit in Christus' Koningschap te hervinden. Daarom is met een federatie van denominaties nog niets opgelost.

Katholiciteit in de praktijk.

Het forum, was het er over eens dat ons gezamenlijk bedrijven van zending het kerkprobleem nog niet oplost. Wij kunnen trouwens alleen zending bedrijven als instrument van een jonge zendingskerk.

Wij kunnen voor de eenheid niet uitgaan van een erkenning van elkanders doop en ambten. Het is zeer problematisch of men die de iure werkelijk erkent. Hoewel Calvijn erkent dat er in elke kerk een ritseling van de waarheid is, wil elke kerk zich alleen verenigen met een kerk die enger is. Toch moet het mogelijk zijn, dat kerken die n.b. een zelfde belijdenis hebben komen tot kanselruil en gemeenschap in het  Heilig Avondmaal, Volgens dr. Schelhaas zijn het echter wel degelijk beslissende zaken die ons verdeeld houden. De tuchtpraktijk en de leervrijheid in de hervormde kerk houden ons van haar gescheiden. Hij wenste de kerken te verenigen, die het in de hoofdzaken eens zijn, m.n. de ger. gezindte. Dr. Koolhaas betwijfelde of Calvijn dit bedoelde  en ook of de jeugd dit nog langer zou nemen. Reeds lang heeft mea in alle kerken er op gewezen, dat hoe dichter we bij Christus staan, hoe dichter we staan bij elkaar (ds. Velema), maar met verdieping zonder vebreding komen we er niet. De geloofsbeleving bij de jonge kerken en de kerken in de verdrukking is anders dan bij ons, maar niet minder waar. Onze geïntroverteerde kerken moeten zendingskeken worden, onze dominé'skerken gemeentekerken. Het beleven van het eigendom van Christus te zijn moet gestalte krijgen vanuit de volheid van Christus' heerschappij over het al.

De eerste praeses der CSFR, drs. G. van Leyenhorst sprak een lustrumrede uit, waarin hij pleitte voor de grote realiteitswaarde van het theocratisch denken. Vervolgens; werd het eerste exemplaar van een lustrumuitgave „Zicht" aangeboden namens de oudleden, die deze financieel mogelijk hebben gemaakt. Dit boekje, waarin informatie over de achtergrond en het denken der CSFR,  wordt belangstellenden toegezonden op aanvraag bij mej. H. Talsma, Witte de Withlaan. 24, Oegstgeest.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen