WIJ VLIEGEN DAARHEEN

Dat zal niet licht worden weersproken: wij vliegen daarheen. Dat vliegen maakt het leven zo kort en gejaagd. Als gras zijn we. In de morgenstond bloeit het, des avonds wordt het afgesneden en het verdort. Bij de jaarwisseling, met name op de oudejaarsavond willen we daarbij wel even stilstaan. Vooral bij dat snelle voorbij gaan. Gras, dat afgesneden wordt en verdort.... Jesaja spreekt van een mensenkind, dat hooi worden zal. Hetzelfde beeld om de sterfelijkheid en de zwakheid van de mens voor te stellen. Dat is somber en ernstig ook. Het is wel goed, dat een mens er eens aan herinnerd wordt, maar niet te lang. Altijd met de dood voor ogen. Zo kan een mens niet leven!

Inderdaad is dat zo. Met de dood voor ogen kan men niet leven, althans niet, wanneer het ons klaar en duidelijk is, dat er geen ontvluchten uit zijn dreigende grijparm is. In de laatste uren van het stervend jaar ontkomt niemand er aan bij deze waarheid, zij het ook slechts voor een ogenblik, bepaald te worden.

Maar de mens onttrekt zich en strekt zich uit naar het nieuwe jaar, met nieuwe hoop en verwachting. Wat zal het brengen?

Het nieuwe jaar zelf is als een voorteken. Zo is het van ouds gevoeld. Men heeft elkander geschenken gegeven, maaltijden aangericht en dagen lang feest gehouden. De Romeinen stelden ± 150 voor Christus de wisseling der ambten op 1 januari. Dit heeft tengevolge gehad, dat de feestelijkheden nog toenamen en dat het Nieuwjaarsfeest andere feesten, welke omstreeks Nieuwjaar werden gevierd, in zich opnam.

Het nieuwe is aantrekkelijk, maar het prikkelt ook de nieuwsgierigheid. Wat zal het brengen? Hoe zal het gaan met... . allerlei wensen en belangen? Wie zal het zeggen?

Deze vragen hebben de mensen in oude tijden doen uitzien naar de man, die het zeggen kan, naar zij geloofden: de waarzegger. Waarzeggerij nam een grote plaats bij de nieuwjaarsfeesten in, die ook overigens nog al uitbundig waren. Ook in de Christelijke aera heeft dat nog eeuwen lang voortgeduurd.

Men kan dus begrijpen, dat de kerk aanleiding vond om het Nieuwjaarsfeest zo mogelijk af te schaffen. Alle pogingen daartoe hebben gefaald.

Ook de reformatie heeft zich tegen het Nieuwjaarsfeest verzet, doch ook met negatief resultaat. Wel een bewijs, hoe diep het in de volksziel geworteld was en hoe weinig de kerstening in de diepte was doorgedrongen.

De Christen immers heeft geen behoefte aan waarzeggerij en feestelijkheden, die daarmede saamhangen, om daaruit de nodige levensmoed te scheppen. Die in de Christus der Schriften gelooft, zich Zijn eigendom mag heten, weet, dat de tijden in Gods hand zijn, en wordt gedragen door Zijn barmhartigheid. Dat wil niet zeggen, dat zijn weg altijd op rozen gaat, of dat geen teleurstellingen hem treffen. En toch is de weg der goddelozen en der godvruchtigen niet enerlei, al wedervaart voor- en tegenspoed hun beiden. Want de Heere kent de weg der Zijnen en zij hebben in Hem een Toevlucht en een Helper in nood en dood, voor tijd en eeuwigheid. Allen, die op Hem vertrouwen, zullen niet beschaamd worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen