De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

PREDIKANTENGONFERENTIE TE WOUDSCHOTEN

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

PREDIKANTENGONFERENTIE TE WOUDSCHOTEN

7 minuten leestijd

De naam Woudschoten doet aan veel denken, onder andere aan de jaarlijks terugkerende predikanten conferentie, georganiseerd door het Hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond.

Eigenlijk heeft het Moderamen van de Generale Synode „het initiatief" genomen tot deze stap. Maar dat is dan een initiatief, dat indirect heeft gewerkt. Immers bet Moderamen riep jaren geleden eens een groep Hervormd Gereformeerde predikanten bijeen, die toen tot elkander zeiden: Dat moeten wij onderling ook eens doen! Ziehier de bakermat.

Of het Moderamen van onze Synode dit bedoeld heeft, weet ik niet, maar wel weet ik, dat deze conferentie of contio een grote plaats is gaan innemen in het leven van de predikanten van hervormd gereformeerde signatuur.

Woensdagmorgen 10 januari werd de contio geopend door prof. dr. J. Severijn. Tevoren waren er reeds heel wat gesprekken in de gangen van het gebouw gevoerd en veel kennismakingen hernieuwd. De leeftijd van de bezoekers liep nogal ver uit een. Immers naast hoogbejaarde emeriti zagen wij predikanten, die nog maar kort geleden intrede deden in hun eerste gemeente.

Prof. Severijn liet ons de namen horen van hen, die zijn heengegaan. Dat waren vooral ouderen, maar ook de dominee van Waverveen, Kerekes, in de kracht van zijn leven, is heengegaan. Zonder aan anderen te kort te doen, mag inzonderheid genoemd worden ds. Kijftenbelt, die zo vaak de contios heeft bezocht en aan de discussies heeft deelgenomen.

Wat is zijn geest helder gebleven tot het laatste toe en wat was het getuigenis van zijn geloof soms hartverwarmend.

In zijn openingswoord karakteriseerde prof. Severijn het jaar 1961 als een jaar waarin meer dan gewoon de oecumene in het middelpunt stond. De kerkvergadering van New-Delhi heeft alle aandacht gekregen. Over deze vergadering en de verslagen daarvan heeft ds. L. Kievit van Putten in zijn: Uit de Kerk in Theologia Reformata, Jg. 4, no. 4, dec. '61 zich kritisch uitgelaten.

Om onze lezers gelegenheid te geven zich op de hoogte te stellen van wat ds. Kievit schreef, nemen wij op een andere plaats in dit nummer „Uit de Kerk" over.

Prof. Severijn wees er op, dat de eenheid in dezelfde Heere zover gaat, dat de Russisch-Orthodoxe Kerk er bij kan, dat waarnemers van de Rooms-Katholieke Kerk er bij kunnen zijn, dat het filioque (dat wil zeggen, dat de Heilige Geest niet alleen van de Vader, maar ook van de Zoon uitgaat — de Oosterse Kerk leert dat de Heilige Geest alleen van de Vader uitgaat) de transsubstantiatie (veranderingen van brood en wijn in het vlees en bloed van Christus) en vele andere geschilpunten, die soms vrij diep ingrijpen, geen scheidingen brengen. Onder deze ene Heere gaan blijkbaar alle verschillen schuil.

Ook in ons vaderland komt er minder scheiding. Er is in „Woord en Dienst" een correspondentie gaande tussen ds. Volte, gereformeerd predikant en dr. Nijenhuis, hervormd predikant, waaruit heel wat duidelijk wordt. Er zijn in de Gereformeerde Kerken grote verschuivingen gaande. Daarvan geeft ook prof. dr. Herman Ridderbos getuigenis in het Gereformeerd Weekblad (Kok, Kampen), als hij wijst op de verminderde belangstelling in de Gereformeerde Kerken voor heilsordelijke vragen en de vergrote belangstelling voor heilshistorische vragen.

Er is een algemene tendens ook in de Ger. Kerken, om de rechtvaardiging van de goddeloze naar de omtrek te verdringen. Wat vroeger de hartader van de prediking was, wordt nu verzaakt. Wat krijgen wij daarvoor terug? Psychologie, sociologie, rassenvraagstukken enz.

Volgens dr. Nijenhuis is elke kerk geroepen haar gehele bagage in de oecumenische weegschaal te werpen. Dat is nogal wat!

De prediking van predikanten van de Gereformeerde Bond wordt steeds meer aangevallen. Ook sommige leidslieden van de Gereformeerde Kerken, oordelen, dat de prediking van de hervormd gereformeerde predikanten, vooral van de ouderen, verkeerd is. Prof. Severijn zei dit zich persoonlijk aan te trekken, omdat ook hij tot de ouderen behoort. Volgens allerlei stemmen zou de gereformeerde prediking uit de tijd zijn. Dit gaat gepaard met veel mist rondom de grenzen van de prediking en de de grenzen van de kerk. Dit betekent waarschijnlijk, dat er nog meer mist is en komt rondom de figuur en de zaak van prof. Smits.

Dit alles moet medewerken tot een versmelting in de oecumene. Alles drijft naar deze oecumene. Het program is dan: armen helpen, betere samenleving, geen rassendiscriminatie, internationale gerechtigheid, kernbewapening enz. Op al deze zaken kon het woord van Christus van toepassing zijn: Martha, Martha, gij bekommert en verontrust u over veel dingen, maar één ding is nodig.

Een volgend symptoom van deze geest is, dat het christelijk geloof uit het persoonlijke sfeer wordt uitgelicht en op een algemeen vlak wordt gezet. Er is een veruitwendiging aan de gang met het woord heil. Het theologiseren schijnt voor velen te hebben afgedaan en is ingeruild voor een christendom van de daad.

Hoe hebben wij dit alles te zien? Want het is duidelijk, dat het ware geestelijke leven een wereldse bestemming heeft. Dat leert ons de gelijkenis van het zuurdeeg. Het ware geloofsleven heeft invloed op de wereld. Het licht mag en moet schijnen en stralen in deze wereld. Persoonlijke en gemeenschappelijke arbeid heeft doorwerking.

Het tegenwoordige apostolaat mist veelszins de dieptewerking. Men wil alles christelijk maken, zoals men het christelijke zich voorstelt. Maar de diepte van het christelijk geloof wordt opgeofferd aan de breedheid. Ook dit heeft een doel. Hoewel het Koninkrijk Gods niet komt met uiterlijk gewaad, hoewel Christus uitdrukkelijk zegt, dat Hij niet voor de wereld bidt, dat de overste dezer wereld

komt en niets aan Hem heeft, moeten al deze dwalingen medewerken aan de komst van de grote dag? Inderdaad kunnen wij huiveren voor deze ontwikkeling.

Daarom is het zaak om vast te houden aan de belijdenis. Het gaat niet alleen om bewaren maar ook om in de arbeid van het verderf verschoond te worden, om mensen te redden van het eeuwig verderf. 

De arbeid dient missionair gericht te zijn. De reformatie greep eenmaal terug op de Oude Kerk en zuiverde alles uit, dat in strijd was met het Woord Gods. Daarom is het niet onreformatorisch, wanneer wij vandaag teruggrijpen naar de Reformatie, omdat daarin ons gemeenschappelijk geloof is vertolkt. Ook vandaag is er deze gemeenschap in het Lichaam van Christus.

Het centrale stuk ook vandaag is het gezag van het Woord van God. Wie nog weinig geloofsverdieping heeft, loopt de kans meegezogen te worden in allerlei redeneringen, die afvoeren van de grondslag van het geloof. Daarom gaat het om het rechte geloof en het getuigenis van de Heilige Geest in onze harten. Dit is een onwankelbare grondslag die alle stormen en tijden verduurt. Het Woord en de Geest verlichten daarbij de gaande en de komende generatie.

Dit openingswoord maakte indruk. Het was als een geestelijk testament. Na dit openingswoord kwam aan de orde, dat er zoveel verdraaide voorstellingen zijn over de prediking van de hervormd gereformeerden. Over enkele hervormd gereformeerde gemeenten wordt de grofste laster geworpen, die maar denkbaar is.

Het recept is en blijft: studeren en mediteren. Het gaat om een goed tuighuis en het verkrijgen van meer wapenen. Tegen allerlei dwalingen zal goed en indringend gestreden worden, wanneer wij meer geschoold worden in het gebed en het Woord Gods. Wie vol is van het Woord Gods en vol is van de Heilige Geest, heeft ook ruggegraat en is niet vreesachtig, maar zal de wapenen hanteren.

Drie referaten zijn gehouden. Prof. van der Linden refereerde over: Geloof en geloofsleven; prof. Severijn over: De Catechisatie en de vragen die daarop gesteld worden en ds. T. Poot over Kerkewerk.

Deze referaten waren stuk voor stuk indringend en onderwijzend. Wellicht komen wij er in het volgend nummer op terug. De predikanten gingen de volgende dag weer naar eigen huis en gemeente met het besef, dat zij weer college hadden gekregen, waaraan zij zo dringend behoefte hebben. Met grote dankbaarheid mogen wij aan deze conferentie terugdenken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 18 januari 1962

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

PREDIKANTENGONFERENTIE TE WOUDSCHOTEN

Bekijk de hele uitgave van donderdag 18 januari 1962

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's