KERKNIEUWS

Ds. P. P. J. Monster 35 jaar predikant.

Op woensdag 6 juni was ds. P. P. J. Monster 25 jaar predikant, welk heugelijk feit op een luisterrijke wijze werd herdacht in zijn tegenwoordige gemeente Barneveld in een samenkomst, belegd in Irene, welke stond onder leiding van ds. W. Vroegindewey, terwijl ook ds. Eysenga, weer goeddeels hersteld na zijn ongeluk, aanwezig was. Na een hartelijke felicitatie namens de kerkeraad, van ds. Vroegindewey, gaf, waarbij hij namens de kerkeraad een envelop met een boekenbon aanbood, sprak namens de eerste gemeente van ds. Monster, Aalburg en Heesbeen, ouderling W. v. d. Pol, hartelijke woorden en bood aan een grote ingelijste foto van de kerk te Aalburg. Na hem sprak ouderling W. Kraaikamp uit Amersfoort, haalde allerlei herinneringen op uit de bewogen Amersfoortse jaren van ds. Monster, en bood een grote fruitmand aan namens wijkgemeenten 4 en 6. Uit Dinteloord was een schriftelijke gelukwens aanwezig. Uit Bussum, de 4e gemeente, waren enige kerkeraadsleden aanwezig; de heer J. van Dijk sprak namens Bussum en bood een ingelijste foto aan van toet gerestaureerde interieur van de Vredekerk. Namens de Katwijkse kerkeraad sprak ds. D. Bouman en bood een boekenbon aan. Dit is nog maar een begin, aldus ds. Bouman, want morgen komt u in Katwijk aan Zee, waar velen u willen feliciteren. Namens de gemeente van Gouda sprak de heer J. Bol en bood een antiek ladenkastje aan. Namens het bestuur van de Chr. Kweekschool „De Driestar", waarvan de jubilaris al jaren tweede voorzitter is, sprak de voorzitter ds. L. Eijksen en bood een staande schemerlamp aan. Als laatste in de reeks van „sprekers van buiten" sprak de heer Jac. v. d. Plas uit Katwijk aan Zee namens al de verenigingen, die ds. Monster had opgericht en als persoonlijk vriend. Daarna zong het dameskoor „Laus Deo", waarvan de jubilaris ere-voorzitter is en zijn vrouw presidente, een drietal liederen, onder leiding van zijn dirigent de heer J. Doornenbal. Namens het dameskoor werd door de twee jongste leden aan mevr. en ds. Monster een prachtig geschenk aangeboden. Hierna kwam het hoogtepunt van de avond, toespraak en geschenk namens de gemeente van Barneveld. In hartelijke bewoordingen sprak de heer A. Hofland ds. en mevr. toe en bood aan een nieuwe toga namens de gemeente met een envelop met inhoud. Ook voerden nog het woord de president kerkvoogd, de heer C. van Dijk, die namens de kerkvoogdij een boekenbon aanbood en als laatste nog de burgemeester, de heer Van Diepeningen. Ds. Monster beantwoordde alle sprekers en zeide diep getroffen te zijn over zo veel hartelijkheid, ondervonden uit al de gemeenten, die hij toch maar had verlaten. Maar, al hebben wij het ergens heel best naar ons zin en zouden we naar de mens er wel altijd willen blijven, wanneer de Heere voor ons een ander arbeidsveld heeft, dan moeten we gaan. Vooral toonde de jubilaris zich zeer verrast over de royale wijze, waarop de gemeente Barneveld hem had overladen. Ik ben hier toch nog maar een nieuweling, al voelen wij ons met ons gezin hier helemaal thuis. Wie ben ik onder zoveel weldaden des Heeren: wat gaf ik dat ik niet eerst had ontvangen, wat sprak ik nadat het mij niet eerst was voorgezegd, wat deed ik zonder Hem, Die mij riep en mij meer dan de helft van de jaren van mijn leven in Zijn dienst wilde houden. Allen werden hartelijk bedankt, waarna de aanwezigen de jubilaris met 'zijn gezin konden feliciteren en in gebouw Rehoboth een kop koffie konden gebruiken.

Aanwezig waren naast de vertegenwoordigers uit de vorige gemeenten, verenigingen uit Barneveld, ook o.m. de predikanten ds. J. van den Heuvel, ds. H. G. Abma, ds. A. Wisgerhof, ds. A. Klein Kranenburg, ds. H. A. van Slooten, ds. H. V. d. Pol, ds. L. Brasser en ds. L. Roetman, terwijl ook de predikant van de Immanuëlkerk met een vertegenwoordiging van zijn kerkeraad ds. Monster heeft gefeliciteerd en een geschenk heeft aangeboden. De samenkomst werd gesloten met dankzegging door de heer H. van Laar.

Afscheid van ds. C. Treure van Hillegersberg.

Zondagavond 3 juni heeft ds. Treure, onder grote belangstelling, afscheid genomen van de Hervormde Gemeente van Hillegersberg, wegens zijn vertrek naar Hasselt.

In de geheel bezette Alexanderkerk was het een indrukwekkend gezicht de scheidende predikant naar de kansel geleid te zien, gevolgd door acht collega's in toga.

Als tekst voor zijn afscheidspredikatie had ds. Treure gekozen Johannes 14 : 18: „Ik zal u geen wezen laten".

In Johannes 14 maakt Christus Zijn laatste wilsbeschikking bekend, waaruit blijkt hoe Hij met zorg vervult is ten aanzien van Zijn discipelen. Staande voor Zijn kruis troost Hij hen, dat wanneer Hij hen heeft verlaten. Hij de Trooster tot hen zal zenden. Deze zal de discipelen de weg wijzen in de heilgeheimen van de Waarheid.

Deze zondag wordt wel genoemd de weeszondag, maar de discipelen worden vertroost met de belofte, dat Christus hen wel lichamelijk verlaat, maar dat Hij met Zijn Geest hen nimmer zal verlaten.

Ds. Treure wijst er vervolgens op dat predikanten instrumenten zijn in Gods hand en dat deze van een gemeente kunnen heengaan, maar dat de gemeente mag weten, dat Christus naar Zijn belofte niet van hen zal wijken. En dit is het wat ds. Treure de gemeente van Hillegersberg van harte toe bidt. Het is zij hartelijke wens, dat het beroepingswerk zo gezegend mag worden, dat de vacature welke thans ontstaat, weer spoedig vervult zal zijn met een nieuwe dienaar des Woords. Hij wekt de gemeente op hiermede biddend werkzaam te zijn.

Voorts wijst de scheidende pastor erop dat hij getracht heeft zich vrij te maken van de gemeente door te wijzen op de twee wegen, de weg ten dode en de weg ten leven. Hij heeft de gemeente gelokt door te wijzen op het rijke Evangelie voor zondaren en op het werk van God de Vader in Christus, Die weider dan de oceanen Zijn armen uitbreidt voor hen die met hun schuld geen raad weten en zich tot Hem wenden.

Dat wij dan tot Hem mogen gaan zoals wij zijn. Het welbehagen des Vaders gaat thans nog tot ons uit. Maar wat een heerlijkheid wordt het door de Geest te mogen weten van vijanden Gods, kinderen Gods geworden te zijn.

Te mogen weten in Gods handpalmen gegraveerd te zijn. Dan mag men ook weten dat Hij Zijn volk nimmer zal verlaten, want Hij heeft Zijn Kerk lief met een eeuwige liefde.

Hier zal men Hem eeuwig voor danken, omdat Hij het heeft gedaan.

Na het zingen van Psalm 138 vers 3 richtte ds. Treure woorden van dank tot de gemeente waarin hij sprak van banden die zijn gelegd door het Woord en dankt haar voor de trouw, waarmee zij hem heeft omringd. Hierna dankte hij de plaatselijke collega's voor de vriendschap die hij van hen heeft mogen ontvangen.

Vervolgens krijgt ouderling A. de Leede het woord die met hartelijke woorden ds. Treure dankt voor het vele werk wat hij in de gemeente heeft mogen doen.

Ds. Treure heeft steeds het volle Evangelie gebracht en hierin doen uitkomen trouw te zijn aan zijn Zender.

Ouderling De Leede wenst van harte dat het de scheidende pastor en zijn gezin goed mag gaan in zijn nieuwe gemeente en dat hij daar met zegen zijn arbeid mag blijven verrichten. Tenslotte richt ds. A. Sirag zich tot ds. Treure namens de classis, de centrale kerkeraad, ministerie, breed ministerie en de diaconie.

Deze dankt ds. Treure voor de collegiale wijze van samenwerken en voor de wijze waarmee hij zijn werk in Hillegersberg heeft verricht.

De prediking van ds. Treure werd ook door velen niet Gereformeerde Bonders gewaardeerd, omdat deze er geheel achter stonden.

Op verzoek van ds. Sirag zong de gemeente staande de bede uit Psalm 121 vers 4.

Na afloop van deze afscheidsdienst bestond er in de consistoriekamer nog gelegenheid om persoonlijk van dominee en mevrouw Treure afscheid te nemen, waarvan door velen gebruik werd gemaakt.

Nieuwerkerk a. d. IJssel.

De gemeente Nieuwerkerk a. d. IJssel zit na het vertrek van ds. Van Dijk en de heer Stolk in nood. Het is te hopen, dat het beroepingswerk moge worden gezegend, opdat het werk in de gemeente opnieuw voortgang hebbe.

Onze Vaan, Katwijk aan Zee.

DE NIEUWE KERK HEROPEND

Zo heeft dan onze gemeente vrijdag 25 mei jl. de prachtig gerestaureerde Nieuwe Kerk weer in gebruik gesteld. Hiervoor bestond grote belangstelling.

Ook de kansel heeft een verandering ondergaan. De houten opstand op de preekstoel is verdwenen, zodat ook de lezenaar met de Statenbijbel erop wat lager is komen te liggen.

Deze prachtige kanselbijbel werd vorige week door een hoogbejaarde vrouw uit de gemeente geschonken.

Ds. Tukker beklom als eerste de kansel. Hij verzocht de aanwezigen zich van hun zitplaatsen te verheffen, waarna hij de tekst opnoemde dat alle vlees is als gras, maar dat het Woord onzes Gods blijft tot in der eeuwigheid. Onder het uitspreken van deze woorden opende hij de kanselbijbel.

Ds. Tukker las vervolgens 2 Koningen 12:1-16, waarna de'geschiedenis verhaald wordt van het herstel van de tempel te Jeruzalem. Als tekst voor de prediking in deze bijzondere ure had ds. Tukker gekozen 2 Kronieken 24 : 13: „Zo deden de verzorgers van het werk, dat de betering des werks door hunne hand toenam; en zij herstelden het huis Gods in zijn gestaltenis, en maakten het vast."

Op de hem eigen, bijzondere wijze, ontvouwde ds. Tukker deze tekst, welke wel zeer paste bij deze gelegenheid. De gemeente zong hierna van Psalm 102 : 9 en 10.

Tevens werd afscheid genomen van de scheidende organist dhr. G. van Rhee, en verwelkomd de jonge Dick van Rijn.

Na afloop van deze dienst was er voor de diverse genodigden gelegenheid een kopje koffie te drinken in de Oranjezaal van het jeugdhuis. Met dankbaarheid ziet de gemeente op deze avond terug.

De gehouden collecte in deze her-openingsdienst heeft opgebracht ƒ 1.471, 60.

Steun voor Koreaanse wezen

Voor de derde maal komen wij tot u met een verzoek om steun voor Korea. Ook de oproep die wij verleden jaar uitzonden heeft een verblijdend resultaat opgeleverd, al bleef het eindresultaat wel beneden de opbrengst van onze eerste inzameling.

Het totale bedrag van de tweede inzameling bedraagt tot heden ƒ 21.688, 28. Wat de besteding van deze gelden betreft zijn wij er verleden jaar toe overgegaan, in overleg ook met Amerika, deze uitsluitend te bestemmen voor het Sea Pyut Weeshuis te Taegu. Ook uit de opbrengst van onze eerste inzameling was reeds een bedrag voor dit weeshuis beschikbaar gesteld. En toen de heer Warnaar in 1960 in Korea was, werd reeds de mogelijkheid besproken, dit weeshuis door Nederland te doen adopteren. Er zijn in Korea natuurlijk nog allerlei andere noden. Maar gelukkig wordt ook in Amerika veel voor dit zo zwaar getroffen land gedaan. Dr. McIntire vroeg met Kerstmis voor de derde maal om een Kerstgave van $ 100.000 voor Korea, en de Amerikaanse broeders en zusters hebben hier weer spontaan voor gezorgd.

Zo werd besloten dat de giften uit Nederland in de eerste plaats zouden worden bestemd voor het Sea Pyut weeshuis. De ongeveer 70 wezen die hier worden verzorgd en hun directeur en zijn vrouw beschouwen de Nederlanders in het bijzonder als hun weldoeners.

Het gaat hier om kinderen wier ouders gevallen zijn in de strijd tegen de grote vijand, die ook onze vrijheid bedreigt. Het kleine Korea staat daar vandaag als één van de uiterste voorposten van de christelijke beschaving en de westelijke vrijheid.

De opbrengst voor collecten en giften kan ook nu weer worden gestort op postrekening 524990 t.n.v. de Algemeen Secretaris van de I.C.C.C., Singel 386, Amsterdam, met vermelding „Korea".

Ds. W. Borgdorff (Vrijgem.)

Ds. L. Floor Sr. (Chr. Geref.)

Ds. Joh. Heule (Geref.)

Ds. P. J. F. Lamens (Ned. Herv.)

Prof. Dr. Ir. H. J. v. d. Maas (Geref.)

Ds. J. C. Maris (Chr. Geref.)

Ds. J. Meester (Vrijgem.)

Ds. P. J. Mietes (Vrij Evang.)

Prof. Dr. B. J. Oosterhoff (Chr. Geref.)

Ds. H. Rijksen (Geref. Gem.)

Prof. J. J. v. d. Schuit (Chr. Geref.)

Prof. Dr. J. Severijn (Ned. Herv.)

Ds. J. J. Timmer (Ned. Herv.)

Ds. W. H. Tutuarima (Ev. Molukse kerk)

Prof. C. Veenhof (Vrijgem.)

Ds. J. H. Velema (Chr. Geref.)

Ds. A. Vergunst (Geref. Gem.)

Ds. M. Vreugdenhil (Geref.)

A. Warnaar Jzn. (Geref.)

Prof. Dr. S. U. Zuidema ((Geref.)

Een doopdienst in Kenya.

Wat ik u nu wil vertellen, gebeurde veertien dagen voor Pinksteren, maar eigenlijk is het na Pinksteren, een gevolg van de Grote Pinksterdag te Jeruzalem. Toen is het begonnen, de duizenden gedoopt op één dag, en daarna is het voortgegaan, de Geest werkt met het Woord. Zo zagen we het ook j.l. zondag, enkele druppels van de stroom van levend water.

Ds. Jeremiah had ons uitgenodigd mee te gaan naar een doopdienst in een school, twintig mijl ten noorden van Eldoret. Behalve hem, ons gezin en zr. Stuurman, gingen nog drie jongens, die bij ons wonen, mee; nee het waren geen leden van onze zendingskerk. De ene, die in onze tuin werkt, is Rooms, maar bezoekt vrij geregeld de kerk van ds. Jeremiah, de ander is een neef van hem, die waarschijnlijk nog heiden is, de derde is dat ook, maar draagt altijd een broche met de beeltenis van Maria met haar Kind, waarvan hij de betekenis echter niet begrijpt. Een volle auto, de doorsnee van het mensdom, blank en bruin, samen naar een kerkdienst, waar Woord en Sacrement zou zijn.

Om tien uur zijn we bij de school, stenen muren, een leemvloer met een grasdak er boven. De kinderen komen juist naar buiten, de zondagsschool gaat uit, maar ze blijven wachten op de kerkdienst straks. Wij staan ook buiten, terwijl ds. Jeremiah met de catechisanten binnen spreekt. Hij komt daar elke week op een werkdag, maar als hij zelf preekt in plaats van de evangelist, dan is er voor de dienst nog iets extra.

Om half elf begint de dienst, de volwassenen en kinderen op en in de lage bankjes. Ik krijg een stoel voorin bij de evangelist, Michael Chesambuti. Zr. Stuurman, mijn vrouw en kinderen zitten op een bank. Vooraan zitten de dopelingen. Ja ze zitten, want het zijn volwassenen, vier vrouwen, laat ik ze u voorstellen. Eerst de vrouw van Waeninna, haar man is er niet bij, hij is een van onze evangelisten en preekt op hetzelfde ogenblik in een school ongeveer vijf mijl verder. Zij krijgt na twee jaar belijdeniscatechisatie het teken van de doop en de naam van Christen. Naast haar zit een oude vrouw, haar kroeshaar is al grijs-wit, maar het grootmoederlijk gezag straalt uit haar ogen. Daarnaast twee vrouwen van een vijf en dertig jaar, de een met een klein kind op schoot, dat nu en dan gelaafd wordt, en nog twee aan haar voeten op de grond.

De preek heeft als tekst Mattheüs 6 : 6. Ga in uw binnenkamer en bidt tut uw Vader. Een woord voor deze tijd hier, met zijn vele secten, die in processies hun religieus gevoel uitdansen. Hij stelt vragen in de preek en wacht op antwoord. Onze tuinjongen staat op en antwoordt, een schooljongen vult het antwoord aan, het schoolhoofd geeft het juiste antwoord. Zo is de preek een gericht woord, met aandacht leeft men mee.

Het doopwater is binnengebracht in een aluminium theepot, het doopvont is een glazen schaaltje op de lessenaar. De dopelingen moeten zeven vragen, elk met een „ndio" — ja — beantwoorden. Dan knielen ze neer en ontvangen het teken en zegel van de doop. De doop is als een nieuwe geboorte, ze worden als door de dood nieuwe mensen en ontvangen dan ook een nieuwe naam, bijbelse namen: Judith, Esther, Elisabeth en Martha. Het lijkt een gewoon gebeuren: een geknielde vrouw, water op het voorhoofd, woorden van een man in het zwart. U hebt dit ook wel eens gezien. Maar opeens schiet het door me heen: hier werkt God, hier viert Hij Zijn overwinning op de satan. De duisternis heerste, het teken is er nog van: het oor van die vrouw, met een groot gat, uitgerekt tot wel tien cm. Het teken van het heidendom. Eerst hingen daar de zware oorringen, nu is dat oor opgeknoopt, de grote lus is om het overige deel van het oor gerold. Dat is het teken van de bekering voor die andere vrouwen met hun grote versierselen. Maar haar sieraad is nu wat anders, Christus is haar genoeg.

De gemeente hier is maar klein, het heidendom heeft nog zeker 90 % van de mensen hier in zijn greep, maar deze vier vrouwen zijn hem ontworsteld. Twee hebben een man, die al eerder de stap deed. Eén is aanwezig en met zijn vrouw brengt hij nu zijn kinderen ter doop. Een van de andere vrouwen brengt haar zoon naar voren, een andere vrouw wil mee doopgetuige zijn. Bij de vier vrouwen worden zo ook nog vier kinderen gedoopt. Omdat ik vooraan zit, kan ik hun gezichten zien, ze begrijpen het echt nog niet, maar ook voor hen wilde Christus Zijn leven geven en Zijn Geest uitzenden.

Pinksterfeest in Jeruzalem, en door het getuigenis van de kerk, ook in Kenya, in dat kerkje aan de bosrand, dat eigenlijk maar een arm schooltje is.

Na de dienst schudden we handen, proberen een gesprek en gaan dan naar huis langs het glibberige pad, m'n auto draagt er nog de sporen van. Het zaad is weer gestrooid, de liefde van Christus is verteld en getoond, de jongens in m'n auto hebben het gehoord en gezien, zal het wat uitwerken? Gelukkig is het Pinksteren, de Geest is uitgestort.

J. J. Tigchelaar,

Onderdrukking voor zendelingen?

Amleto kardinaal Cigognani, staatssecretaris van het Vaticaan, verklaarde in een persconferentie, volgens I.C.N., in Dallas, Texas, dat protestantse zendelingen in overwegend r.k. landen „in sommige gevallen onderdrukking kunnen verwachten". De kardinaal legde daarbij de nadruk op het volgende: „Stel u voor dat u naar een geheel katholieke stad gaat. Stel u voor, dat daar een protestant komt en deze traditionele atmosfeer verstoort. Godsdienst is het recht van ieder mens. Maar de mens misbruikt dit recht soms tegenover anderen".

Dat weten we dan weer. En wij vragen ons af, wat voor recht roomse missionarissen dan hebben in „traditioneel" protestantse gebieden (Zweden b.v.) of „traditioneel" heidense. Zijn dat ook ordeverstoorders?

PROEFNUMMERS van dit blad kunnen ook worden aangevraagd aan de Administratie: Noordvliet 47 te Maassluis.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen