BOEKBESPREKING

E. Jacob, Ras Sjamra en het Oude Testament, 144 blz., geb. ƒ 5, 90 ( bij int. op de gehele serie ƒ 5, 25). G. F. Callenlbaoh N.V., Nijkerk 1962.

Toen in 1929 de stroom van vondsten uit het in N. Syrië gelegen Ras Sjamra begon te vloeien noemde men al spoedig deze ontdekking van het oude Ugarit, dat in 1200 voor Christus verwoest werd, één van de belangrijkste ontdekkingen op het gebied van de Bijbelstudie gedaan. Zoals het meestal gaat worden maar zelden de vondsten op de juiste waarde geschat; men overdrijft naar de ene of naar de andere zijde. Zo ging het ook hier; de een gebruikte de term Kanaanitische Bijbel, als het ging over de gevonden teksten, terwijl anderen, die nog vast zaten aan de Wellhausiaanse schema's nauwelijks op de teksten inging. Wij zijn nu dertig jaar later en dan blijkt dat de oordelen van de geleerden bezonkener zijn geworden. Van jaar tot jaar is er meer aan de dag gekomen en in vele tijdschriften zijn detailstudies opgenomen.

Het zou vreemd zijn, als in de serie Bijbel en Archeologie geen deel was opgenomen, dat de resultaten van het onderzoek van de velerlei teksten die in dertig jaar zijn gepubliceerd en bestudeerd aan een bredere kring bekend maakte. Als wij dit deel vergelijken met het boek van R. Dussaud, dat in 1937 onder bijna dezelfde titel verscheen dan blijkt hoeveel meer vraagtekens en hoeveel minder uitroeptekens men zet. Wij zijn veel minder zeker dan de eerste exegeten van de Ugaritische teksten, zegt de schrijver.

In een eerste deel vertelt de auteur van de ontdekkingen van Ras Sjamra, van het schrift en van de taal en van de uitgave der gevonden stukken. Daarna geeft hij een overzicht-van de religieuze teksten van Ugarit en tenslotte wordt het verband tussen de Bijbel en de geschiedenis van Israël met de teksten van Ras Sjamra vergeleken.

Met verschillende voorbeelden laat de schrijver zien, hoe het Ugaritisch nieuw licht geeft over het Hebreeuws. De grote feiten van Israels geschiedenis krijgen geen opheldering door de vondsten van Ugarit. Dussaud meende de naam van Terach te hebben gevonden; dit blijkt niet te handhaven te zijn. Zeker is, dat Ras Sjamra toont, hoe het leven van Israël is verweven geweest met het leven van de Phoeniciërs. Als het gaat over het koningschap, het huwelijk en de begrafenisriten in Israël, dan geeft Ras Sjamra soms nuttige en nauwkeurige inlichtingen ter vergelijking. Soms zet een bijbels verbod een Kanaanitische gebruik opzij (Ex. 23 : 19).

Het karakter van het boek brengt het wel met zich mee, dat meer op de overeenkomst tussen de Bijbel en Israël enerzijds en Ugarit anderzijds gelet wordt dan op de grote verschillen en op het geheel eigene, dat in Israël door openbaring is gegeven.

De opmerking, dat in Gen. 49 : 34 Jozef een stier genoemd wordt is zonder nadere verklaring voor de lezer onbegrijpelijk. De vertaalster volstond met een noot: „In de Nederlandse vertaling is niets bekend over de vergelijking van Jozef met een stier". — Deze gedachte vinden wij wel in de zegen van Mozes. Hoe komt nu Parrot aan deze opvatting, die wij niet in de Nieuwe vertaling van het N.B.G. vinden, noch ook in de Franse vertaling van Segond, om ons tot die te beperken? Hij las het Hebr. Abir als Abbir. Dat heeft men wel meer gedaan, al is het tekstkritisch niet verantwoord, maar dan paste men dit toe op de God van Jacob, niet op Jacob zelf, zoals Parrot hier doet.

Een aantal prachtige platen buiten de tekst en vele in de tekst opgenomen tekeningen illustreren dit prachtige werk, dat de vergelijking met de Franse uitgave zeer goed kan doorstaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen