Meditatie

U kent ze wel, de gesprekken over de tijd: wat vliegt de tijd, wat gaat alles snel voorbij, waar blijft de tijd.

Is dat nu al weer zo lang geleden?

Als je de mensen hoort praten, zou je gaan denken, dat de tijd 'n eigen grootheid is. Maar dat is niet zo: de tijd is Godes. „Ik ben de alpha en de omega, het begin en het einde."

De tijd is door God bepaald. Ze heeft een beginpunt en een eindpunt, schepping en wederkomst.

In de tijd is heel wat gebeurd. De zondeval is gekomen, die de gehele wereld heeft doortrokken, en die de mensheid ten gronde brengt. De dood is gekomen, als gevolg van de zonde, als haar loon. En nu moet de prediking uitgaan: „Het is de mens gezet eenmaal te sterven en daarna het oordeel". Zo is het oordeel in haar verwoestende en verdervende kracht onvermijdelijk voor ieder mens, als er niet nog een prediking mag uitgaan in de wereld: God is gekomen in de tijd in Zijn Zoon Jezus Christus om de verloren wereld te redden. Gods Kerstgave getuigt van Zijn grote liefde en barmhartigheid, van Zijn bewogenheid om het lot van de gevallen mens, die de ondergang en het verderf tegemoet ijlt.

Jezus heeft gepredikt onder de mensen en het hen toegeroepen: deze tijd is betrekkelijk, ze is zo voorbij en daarom zo kostbaar. Ze is een voorbereiding voor de eeuwigheid. „Wie in Mij gelooft, die heeft het eeuwige leven". Ja, die alleen zal waarlijk leven in de tijd na deze tijd.

Wat hebt ge gedaan, Israël, met de tijd die ge van Mij gekregen hebt? Deze oproep beluisteren we in de gelijkenis van de onvruchtbare vijgeboom, waarin het tekstgedeelte staat, dat we boven deze meditatie schreven.

Een zekere man is in het bezit van een wijngaard. En in die wijngaard heeft hij een vijgeboom doen planten.

U begrijpt, dat dit een plaats is, waar een vijgeboom niet thuis hoort; ook op steenachtige grond kan een vijgeboom veel vruchten voortbrengen. Vijgebomen stonden veel langs de weg. Het was dus een voorrecht voor de vijgeboom in zulke goede teelaarde geplant te zijn.

De eigenaar had het met opzet gedaan en redelijkerwijs mocht hij nu een groot aantal vruchten verwachten. De boom heeft dan ook zijn bijzondere belangstelling en als van de boom verwacht mag worden dat ze vruchten gaat dragen, komt hij voortdurend kijken en zoeken en speuren tussen de bladerdossen. Maar hij vindt geen vrucht, in geen drie jaar.

U kent de gelijkenis: de boom moet weg. Dat is de opdracht van de eigenaar aan de wijngaardenier. Maar deze springt op de bres voor de boom: „Heer, laat hem ook nog dit jaar, totdat ik om hem gegraven en mest gelegd zal hébben".

Het is zonder meer duidelijk, dat met de eigenaar van de wijngaard God bedoeld is en met de voor de vijgeboom pleitende wijngaardenier Jezus Christus. De vijgeboom is het beeld van iedere jood, die in een bevoorrechte positie mag verkeren in Gods wijngaard. Echter ook het beeld van u en mij. Ook wij verkeren in een bevoorrechte positie: Gods gemeente. Denkt u daar wel eens aan? Wij mogen verkeren in de gemeente van God. Reeds bij onze doop heeft Hij tot ons gesproken. De bevoorrechte plaats die we innemen is niet vrijblijvend in te nemen. Er wordt wat van ons verwacht! Wij moeten namelijk in ons leven vruchten laten zien van geloof en van bekering. Om deze vruchtzetting gaat het in de gelijkenis.

Hoe is het met uw levensboom? Zal God, als Hij bij u komt zoeken deze vruchten vinden? Zal Hij Zich verblijden over onze vruchtdragende levens? Bloeien en groeien wij tot Gods eer in Zijn gemeente?

God heeft er recht op, dat wij als Zijn schepselen Hem ter eer leven, in een leven van geloof en bekering het van Hem verwachten en Hem dienen en vrezen, maar van nature leven wij niet naar God toe maar van Hem vandaan! Dit is een weg, die naar de dood voert, want als het zo in ons leven is, wordt onze levensboom eenmaal omgehakt. Dit wil Christus ons in deze gelijkenis leren. 

Zouden er niet vele bomen moeten worden omgehakt, als God zou besluiten nu de vruchtloze bomen uit te houwen? Het is Zijn lankmoedigheid en trouw door Jezus Christus, dat wij nog mogen verkeren in de gemeente, als dooplid of als lidmaat. Laat hem nog staan. Nog een jaar.

De wijngaardenier gaat pleiten, pleiten voor onvruchtbare gemeenteleden, die dooplid of lidmaat zijn. Dat is de liefde en de genade Gods in Jezus Christus, ons zo heerlijk geopenbaard.

Heere, laat hem ook nog dit jaar.

Dat betekent, dat ons nog de tijd gelaten wordt om te komen tot geloof en tot bekering. Dat betekent, dat de wijngaardenier Christus nog bemoeienis wil houden met 'bomen, die vruchteloos hun bevoorrechte plaats innemen. Wat is dit een rijke genade. Ons wordt nog tijd gelaten, hoelang dat weten we niet, dat is alleen God bekend, tijd om te verkeren onder de prediking van het evangelie en de bediening van de sacramenten, opdat we zouden leren zien onze zonde en schuld voor God, ons vruchtloze leven, als we het geheel voor onszelf leven, als we blijven die we geworden zijn door de zondeval.

Nu zegt het evangelie ons, dat Christus Jezus bij zondige mensen heeft willen wonen en werken, naast hen heeft willen verkeren. Christus naast de zondaar, wat een verschil! Zijn leven was vol vrucht; Hij heeft zich er door heen geloofd; Hij heeft de Vader gehoorzaamd, ja tot in de dood, de dood des kruises. Zo heeft Hij Zijn leven gegeven voor nutteloos hun plaats innemende gemeenteleden. In Hem, verbonden met Hem kunnen zij weer vruchten dragen.

„Ik ben de Wijnstok, en gij de ranken. Die in Mij blijft en Ik in hem, die draagt veel vrucht. Zonder Mij kunt gij niets doen".

Leeft u in dit geloof? Kent u deze verbondenheid met Christus. Heeft Hij gestalte gekregen in uw leven, ja is Hij u alles geworden?

Buiten Christus worden geen vruchten gevonden waar God naar zoekt en vraagt. Het leven buiten Christus loopt uit op de dood. Als we het zo leven en blijven leven, wordt van onze levensboom ook eenmaal gezegd: „Houw hem uit, want waartoe beslaat hij nog onnuttelijk de aarde? "

Nu is er nog het heden der genade: de prediking, de bediening van de sacramenten.

Heilige de Heere de prediking door Zijn Heilige Geest aan het hart en opene Hij onze ogen ervoor als onze levensboom nog niet de door Hem gewenste vruchten oplevert en zegene Hij de bediening Van de sacramenten opdat onvruchtbare mensenlevens vruchten gaan dragen van geloof en van bekering tot eer van God.

Zo gij Zijn stem dan heden hoort, gelooft Zijn heil en troostrijk woord, verhardt u niet, maar laat u leiden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen