De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

BOEKBESPREKING

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

BOEKBESPREKING

3 minuten leestijd

E. Zehren, Bijbelse ruïnen spreken, 382 blz., geb. ƒ 14, 90, Servire, Den Haag.

Het is merkwaardig, dat er zoveel werken verschijnen op archeologisch gebied; in velerlei publicaties zoekt men de aandacht te vestigen op de betekenis van de sporen, die de oudheid heeft nagelaten; maar ook het omgekeerde is waar: de verschijning van deze boeken wijst op dé belangstelling, die het lezend publiek voor de geschiedenis heeft en wij kunnen niet anders dan dit toejuichen.

De schrijver wil blijkens de ondertitel een geschiedenis van de archeologie geven; dat is wel wat boud gesproken, het gaat over drie stukken: Aan de Eufraat en de Tigris, Van Troje naar de Dode Zee en als derde hoofddeel: Aan de Nijl.

De auteur weet op een dergelijke wijze te schrijven, dat hij zijn lezers meesleept; al lezende maken wij iets mee van de spanning, die in de kring van de medewerkers leefde, als zij b.v. gravende in het dal van de Koningsgraven weer een kist vonden en wij verstaan iets van de teleurstelling, als de kist zoals menigmaal geschiedde, leeg bleek te zijn Uitvoerig schetst de schrijver de kostbare vondst van de ongeschonden schrijn van Thoet-anch-amen. En dan denken wij aan Mozes, die de schatten van Egypte, door het geloof heeft veracht.

Vele malen was er teleurstelling op teleurstelling voor de „schatgravers". Nog in 1952 mislukte een Amerikaanse expeditie in Marib door tegenwerking van hooggeplaatste personen aan het hof van de koning van Jemen. Met eerbied neemt men kennis van de vele moeizame arbeid van de filologen, van de haast hopeloze ontcijfering van de eerste Hethitische documenten.

Maar vele malen werd de noeste vlijt en het onbegrijpelijke geduld beloond. In 1843 vond Botta Ninive, Chorsabad, wat later het Versailles van de Assyrische koningin, Dur-Sjarruken, bleek te zijn. Het is niet minder interessant te lezen van de koningsgraven van Ur of van de vondsten in de oude hoofdstad der Hethieten.

Van dit alles leest u in dit met vele afbeeldingen in de tekst en verscheidene foto's buiten de tekst geïllustreerde boek. Ik heb er veel eerbied voor, dat de schrijver op dit haast onafzienbare terrein zo goed georiënteerd is. Ten aanzien van details zette ik verscheidene malen een vraagteken. Ik noem slechts enkele dingen op bijbels terrein liggende. Ten onrechte zegt schrijver: In Tell-ed-Du-weir niets dan puin; elders: In Bethel stond tijdelijk de heilige ark Gods.

Uit aard der zaak moest de schrijver een keuze doen uit het enorme voorhanden materiaal. Daarom is het stuk over de Filistijnen wel erg mager en daarom zoekt men verschillende namen tevergeefs bv. Hazor. Onze eigenlijke bezwaren komen als de schrijver de Bijbel in zijn besprekingen betrekt; hij spreekt teveel van bijbelse mythen en christelijke legenden.

Hierbij moet ik het wel laten. Maar ik vond het de moeite waard op dit boeiende populaire boek, dat ons zoekt in te leiden in de Oude Wereld, breed in te gaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 augustus 1962

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

BOEKBESPREKING

Bekijk de hele uitgave van donderdag 23 augustus 1962

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's