KERKNIEUWS

Beroepen te:

Bennekom, J. Jongerden te Bruchem en Kerkwijk, die ook beroepen is te Hoogeveen — Akkeren Murmerwoude, M. Jorritsma te Vriescheloo — Woudenberg, W. Vroegindewey te Barneveld — Egmond aan Zee (toez.), J. Verburg te Didam — Kollumerzwaag (toez.), P. C. 't Hoofd te Kantens — Leiden, J. Jongerden te Bruchem en Kerkwijk, — Joure, R. Bijl te Haarlem — Rotterdam Vreeswijk (Lombardijen) C. Jongebroer te Apeldoorn —Maarssen (toez.), J. H. Cirkel te Huizen (N.-H.) — Oosterbeek (vak. dr. G. J. Paul), H. A. Winkel te Morra — Oosterbeek (vak. Joh. Poort), J. Overduin te Balk (Fr.) — Berlikum, Pr. (toez.), B. J. Lietaert Peerbolte te Voorburg — Bergambacht, W. Vroegindewey te Bleiswijk — te Tweede Exloërmond (toez.), H. L. Bonstra te Warmond — Nijmegen Haskerdijken, J. Juckema te Holwierda (toez.). — Brugge, België (prot. ev. kerk), J. E. L. Brummelkamp te Kethel — Bussum (vak. J. A. G. van Zanten, toez.), A. H. Lentz te Zeist — Zierikzee (toez.), A. Sjollema te Well en Ammerzoden.

Aangenomen naar:

Haarlem-Schoten, J. Veenendaal te Hillegom — Haren (Gr.), F. Offringa te Katwijk aan Zee — Rotterdam /vak. dr. J. Sperna Weiland), G. W. Reitsema te Coevorden — de benoeming tot voorganger evang. Oostvoorne, mr. Q. Rovers te Warns — Vaals-Gulpen (toeziend), kand. W. van Waasbergen te Utrecht — Heerewaarden (toez.), G. Oldeman te Nieuwenhoorn — Bergambacht, W. Vroegindewey te Blijswijk — Angeren (benoeming tot bijstand in het pastoraat), J. Eygendaal te Zuidzande — Maarssen (toez.), J. H. Cirkel te ! Huizen (N.-H.) — Den Hoorn (Texel) kand. P. Oskamp te Haarlem.

Bedankt voor:

Nijehaske Haskerdijken, J. Juckema te Holwierda — Bedum J. Oskamp, te Akersloot-Limmen — 2e Exloërmond (toez.), H. L. Boonstra te Warmond — Souburg, W. Koole te Wissenkerke — Apeldoorn (vak. P. Visser), dr. C. van Leeuwen te Elst.

Benoemd: tot bijstand in het pastoraat te Zaandam (met speciale opdracht voor de minderheidsgroep van de gereformeerde Bond) A. J. Kret, schoolpastoor te Leiden.

REEUWIJK

De bouw van een nieuwe kerk te Reeuwijk is in volle gang. De totale kosten zullen ƒ 145.000, — bedragen.

Men hoopt de kerk met Pasen 1963 in gebruik te kunnen nemen.

D.V. donderdag 25 oktober spreekt in Amsterdam (west) in het gebouw: Cultureel Wijk Centrum, Balboastraat 3, om 8 uur, ds. C. Vos van Gouda, met het onderwerp: „De Kernpunten der Reformatie" (dit in verband met de Luther herdenking).

TOOGAVOND OP GOEREE-OVERFLAKKEE

Op woensdagavond 31 oktober. Hervormingsdag, wordt D.V. in de Hervormde kerk van Middelharnis een toogavond gehouden voor de jeugdverenigingen op Goeree-Overflakkee.

Dr. C. Graafland hoopt te spreken over het onderwerp: „Wat heb je zelf aan je geloof? " Ds. J. H. Vlijm refereert daarop aansluitend over: „Wat heeft een ander aan jouw geloof? " Het Vissers Vrouwen Koor uit Scheveningen heeft o.m. op haar programma staan: „God Is mijn licht"; „Geef de Heiland 't stuur in handen"; Psalm 107; „De Heilige Stad"; „Morgengebed" en „Gouden harpen".

Dick de Jong zingt naast enkele koralen van Bach en Handel, o.m. de liederen: „'t Is Uwe zaak"; „Ik hoor trompetten klinken"; „Wij geven het niet over"; „De vreemdeling van Galilea" en „Maranatha".

Arie Keijzer brengt ten gehore: Volutari in G: Befiehl du deine Wege; Psalm 33.

De deelnemers aan deze toogavond worden met extra bussen naar en van Middelharnis vervoerd.

OPROEP

Het bestuur van de Bond voor Ned. Hervormde Knapenverenigingen op G.G. neemt de vrijheid de volgende oproep tot medewerking te laten uitgaan.

Zoals u bekend is heeft de Knapenbond te Ermelo een mooi bosterrein, 5 ha groot in erfpacht gekregen. Op dit terrein werd vorig jaar het gebouw „de Driehoek" geopend. Het bestuur van de Knapenbond is met grote dankbaarheid vervult voor de hulp en medewerking welke tot nu mocht worden ontvangen. Dit laatste geeft ons moed deze oproep te doen uitgaan. Het terrein te Ermelo werd ons nl. in erfpacht gegeven op voorwaarde dat wij de grond niet alleen voor een conferentie- en vakantiecentrum zouden gebruiken voor onze organisatie, doch ook een aantal zomerbungalows zouden bouwen. Ons bestuur wil graag aan die voorwaarde voldoen. Er is echter een grote moeilijkheid. De mogelijkheid tot het bouwen zou nog wel te verwerkelijken zijn, wanneer wij op de te bouwen bungalows een hypotheek konden opnemen. Dit is echter niet mogelijk, omdat de grond niet ons eigendom is, doch in erfpacht verkregen. Daarom heeft het bestuur besloten deze oproep te plaatsen. Zijn er onder onze lezers mensen, die bereid zijn ƒ 7.000, — tegen normale rentevergoeding aan de Knapenbond te lenen? De post van ƒ 7.000, —, is voor een complete bungalow met inventaris. Zulk een bungalow wordt in de exploitatie opgenomen, zodat u verzekerd bent uw rente op tijd te ontvangen plus de aflossing. Het blijft voor u gelijk of u uw geld op een bank heeft staan, dan wel ons werk helpt. Wij vergoeden u rente en wij lossen af. Het gaat er dus alleen maar om de mogelijkheid tot het bouwen van de bungalows open te stellen.

Ons bestuur is ook bereid, aan hen, die op deze manier willen helpen, bepaalde faciliteiten te verlenen, b.v. een reservering van de bungalow voor het gezin van de geldschieter voor bepaalde weken in de zomer, zulks onderling nader te regelen.

Mocht u kunnen en willen helpen, wilt u dan contact opnemen met één van de adressen van de bouw- en beheercommissie van „de Driehoek", te weten:

ds. B. Eijsenga, Barneveld, Voorzitter.

Z. H. de Groot, Amsterdam-Z., Diezestraat 36-2;

J. Visser, Huizen (N.-H.), Baanbergenweg 14;

J. in 't Veld, Gouda, Joubertstraat 103;

L. Gundlach, Bennekom, Julianalaan 29.

DE BEDOELING VAN DE PAUS MET DE AANKONDIGING

Een concilie wordt slechts dan bijeengeroepen, wanneer daartoe een bijzondere aanleiding bestaat. Nu meenden aanvankelijk velen, dat de paus de bedoeling had door middel van een concilie een hereniging van kerken voor te bereiden en dat daarom ook andere kerken zouden worden uitgenodigd zich op het concilie te laten vertegenwoordigen. Men heeft dat een misverstand genoemd, veroorzaakt door het feit, dat het epitheton „oecumenisch" in de verbinding „oecumenisch concilie" niet werd opgevat in de zin, die vastgelegd is in het r.k. kerkrecht, maar in de zin, die het woord „oecumenisch" heeft gekregen in de oecumenische beweging. Daar valt toch tegen te zeggen, dat ook rooms-katholieken, die heus wel op de hoogte zijn van de betekenis, die de term „oecumenisch concilie" heeft in de Codex Juris Canonici, aanvankelijk van mening waren, dat het concilie in eerste en directe zin zou gericht zijn op de christelijke eenheid. En de overigens niet zeer duidelijke bewoordingen van een eerste berichtgeving over de bekendmaking van de paus schenen ook in deze richting te wijzen. Zo zei het communiqué van de Osservatore Romano: „De viering van het oecumenisch concilie beoogt in de gedachte van de H. Vader niet alleen de versterking van het christelijk volk maar wil ook zijn een uitnodiging aan de afgescheiden gemeenschappen voor het zoeken van de eenheid, welke tegenwoordig zovele zielen overal ter wereld verlangen".

Enkele dagen na de eerste aankondiging zou — op een audiëntie voor de pastoors van Rome, gehouden 30 januari 1959 — de paus zich met betrekking tot de oosterse kerk als volgt hebben uitgelaten: „Wij willen niet proberen uit te maken wie gelijk of ongelijk had. De verantwoordelijkheid is gedeeld. Wij willen slechts zeggen: laten wij samenkomen en aan de scheuringen een eind maken."

Prompt gaf de Osservatore Romano een démenti: de paus, die a l'improviste sprak, zou dat niet gezegd hebben! Dergelijke ontkenningen gaven dan weer voedsel aan de door velen geuite vermoedens, dat bepaalde invloeden in het Vaticaan het voornemen van de paus tot het houden van een concilie voor de eenheid trachtten te dwarsbomen of zelfs dat de paus van zijn aanvankelijk voornemen was geschrokken.

Het blijft nog steeds een duister punt of inderdaad — vele orthodoxen zien dat zo — de paus oorspronkelijk een herenigingsconcilie had willen houden, maar naderhand dit voornemen heeft opgegeven.

Hetzij men nu deze wijziging van het oorspronkelijke voornemen betreurt of haar ziet als een daad van wijs beleid — in ieder geval behoren deze dingen tot de praehistorie van het concilie. In de drieënhalf jaren die sinds de eerste aankondiging van het concilie zijn verlopen is het klimaat sterk veranderd. Het eerste enthousiasme gold de christelijke eenheid. Thans wordt als eerste en voornaamste doel gezien de interne vernieuwing der R.K.Kerk zelf, met het oog echter op een in verder toekomst gelegen herstel der eenheid. Aldus lezen wij in „Ad Petri Cathedram", de eerste encycliek van Joannes XXIII: „Het concilie zal vooral tot doel hebben: de grotere bloei van het Katholiek geloof, de vernieuwing van het christelijk leven en de aanpassing van de kerkelijke tucht aan de behoeften en omstandigheden van de moderne tijd." En het vervolg preciseert, in welke zin de „uitnodiging" van de eerste publicatie te verstaan is: „Het (concilie) zal zeker een heerlijk schouwspel bieden van waarheid, eenheid en liefde; en door dit schouwspel zullen, naar wij vertrouwen, ook zij, die van deze apostolische stoel zijn afgescheiden, zich gedrongen voelen om de eenheid, die Jezus Christus zo vurig van Zijn hemelse Vader heeft afgesmeekt, te zoeken en te verwezenlijken." De paus zegt zo ondubbelzinnig mogelijk, dat deze eenheid nergens anders dan in de Katholieke kerk te vinden is en dat hereniging slechts kan plaats vinden in de vorm van een „terugkeer" tot de ene schaapstal en het ene vaderhuis, dat steunt op Petrus als fundament.

Dit alles is niet nieuw en nieuw is evenmin de herhaalde uitnodiging aan de afgescheiden broeders om tot het ene vaderhuis terug te keren. Nieuw is wel de koppeling van die uitnodiging aan de nadruk op de taak van het concilie te arbeiden voor de vernieuwing der kerk. Daaruit blijkt dat al staat de paus thans nog geen herenigingsconcilie voor ogen toch de achtergrond waartegen zijn plan gezien moet worden niet alleen gevormd wordt door de wereldsituatie, waar de encycliek in den brede naar verwijst, maar ook de verdeeldheid der christenheid. Achter deze gedachtengang ligt de enigszins optimistische verwachting, dat een vernieuwing der R.K. Kerk in staat zal zijn de nog aanwezige „vooroordelen", zoals de encycliek ze noemt, van de afgescheiden broeders weg te nemen. Duidelijker nog dan uit de encycliek spreekt deze bedoeling uit de woorden, die de paus sprak tot de diocesane bestuurders der Italiaanse Katholieke Actie, op 9 augustus 1959: „Wij zullen dus met Gods genade het Concilie houden en bij de voorbereiding zullen wij ons bijzonder voor ogen stellen datgene wat in de katholieke gemeenschap het meest dringend hernieuwing en bevestiging behoeft, in de geest van O.H. Jesus Christus. Daarna, wanneer wij deze grootse taak hebben vervuld, waarbij wij alle menselijke moeilijkheden, die ons hierin zouden kunnen belemmeren, het hoofd zullen bieden, zullen wij de Kerk in al haar glans en schittering, „zonder vlek en zonder rimpel" aanbieden aan al degenen die van ons gescheiden zijn, zeggende: Ziet broeders, dit is de Kerk van Christus. Wij hebben ons best gedaan haar trouw te blijven; wij vragen aan God de genade, dat zij altijd moge blijven zoals Hij haar gewild heeft. Komt, komt, dit is de weg die geopend ligt van de ontmoeting, van de terugkeer; komt om uw plaats in te nemen of te hernemen voor velen van u is dit de plaats van uw vóórvaderen. Oh, welk een vreugde en welk een voorspoed, ook voor de maatschappelijke en sociale orde, staat de gehele wereld te wachten bij het herstel van de godsdienstige vrede en de eenheid van alle Christenen!"

(wordt vervolgd)

(Overgenomen uit Reformatorische stemmen, door dr. C. A. de Ridder). 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen