De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Meditatie

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Meditatie

HET REISPROGRAMMA VAN DE LIJDENDE KNECHT DES HEEREN

8 minuten leestijd

Lukas 13 : 31—33. „Te dien dage kwamen er enige Farizeeën zeggende tot Hem: Ga weg en vertrek van hier, want Herodes wil U doden. En Hij zeide tot hen: Gaat heen en zegt dien vos: Zie, Ik werp duivelen uit en maak gezond, heden en morgen, en ten derden dage word Ik voleindigd. Doch Ik moet heden en morgen en de volgende dag reizen; want het gebeurt niet dat een profeet gedood wordt buiten Jeruzalem".

De Heere Jezus is op Zijn laatste reis tijdens Zijn omwandeling. Hij ging van de ene plaats naar de andere, en overal verrichtte Hij Zijn messiaans werk. Maar Zijn omwandeling is maar niet losweg een zwerftocht al naar dat het uitvalt. Zijn reis gaat volgens een 'bepaald bestek, een omlijnd plan. Hij richt Zijn aangezicht om naar Jeruzalem te reizen. Daar zal Hij Zijn reis beëindigen en Zijn werk volbrengen.

Onderweg komen er een paar farizeeërs naar Hem toe. Zij doen zich vriendelijk voor en willen de Heere Jezus een goede raad geven, nl.: Ga weg en vertrek van hier want Herodes wil U doden. Is het doorgestoken kaart en spelen Herodes en de farizeeërs samen of komen zij zo maar op hun eigen houtje? Het is niet met zekerheid te zeggen. Wel weten we dat zowel Herodes als de farizeeërs van de Heere Jezus niet gediend waren, en zij hadden beiden reden om Hem weg te kijken.

Bij Herodes moeten we waarschijnlijk denken aan Herodes Antipas, die de moord op Johannes de Doper op z'n geweten had. Een man met een open geweten. Die misdaad het hem niet met rust. Hij werd in zijn angst steeds heen en weer geslingerd, want hij wist: Johannes de Doper was een profeet en man Gods. En nu is daar die Jezus van Nazareth. Hij denkt dat Johannes weer is opgestaan. Hij wil graag de Heere Jezus zien om zich daarvan te vergewissen, maar tegelijkertijd is hij bang en bevreesd Hem onder de ogen te komen. De farizeeërs zijn al evenmin ingenomen met de komst van de Heere Jezus. Zijn woorden waren al te scherp. Zij konden zichzelf daarbij niet handhaven als ware zonen van Abraham. Al hun vrome verworvenheden waarmee zij zich veilig waanden, werden hen uit de handen geslagen. Zij hadden zichzelf een vesting gebouwd van hun godsdienst, hun kennis van de waarheid waarmee zij zich pantserden tegen het evangelie van Christus. Zij willen er niet aan dat hun gezegd wordt, dat heidenen hen zullen voorgaan in het Koninkrijk Gods.

De Heere Jezus onderkent de vriendelijke raad van de farizeeërs. Hij weet achter het listig spel der mensen de verdubbelde activiteit van de vorst der duisternis die alles op alles zet om zijn werk der zaligheid te verijdelen. Het vriendelijk verzoek is een duivelse verleiding voor de lijdende knecht des Heeren om de last en de moeite uit de weg te gaan. Maar Hij wederstaat de Boze en gaat gewillig en vastberaden de loopbaan Hem door de Vader voorgesteld. Zijn reisplan staat vast en niets ter wereld kan Hem weerhouden.

De farizeeërs krijgen een heel duidelijk antwoord, dat hen merkwaardig in de oren geklonken zal hebben: zegt dien vos: Zie Ik werp duivelen uit en maak gezond, heden en morgen, en ten derden dage word Ik voleindigd. Herodes wordt met een vos vergeleken, een sluw en laag dier, dat weinig koninklijks vertoont. Herodes 'heeft met zijn wandaden zijn koninklijke waardigheid verspeeld en is een man van vossestreken geworden. Om de vreze van het volk durft hij de Heere Jezus niet in het openbaar te doden, maar wel met bedreigingen te intimideren.

Maar gelukkig de Knecht des Heeren laat zich niet van zijn werk afhouden. Hij reist voort van plaats tot plaats om zijn messiaans werk te verrichten. Zijn reisplan staat vast. Heden en morgen arbeiden, duivelen uitwerpen en gezond maken. Heel die zware arbeid die Hij verricht door Zijn voleindend geloof, in de worsteling met de satan, in gebed met Zijn Vader. Hij moet arbeiden zolang het dag is, want de nacht komt waarin niemand werken kan. Het gaat naar Zijn reisprogramma. Heden en morgen. Het zijn nog maar enkele dagen, ze zijn te tellen. Dan weldra is zijn ure gekomen, en dan eindigt zijn reis in Jeruzalem, waar Hij Zich gaat overgeven in de handen van mensen.

Hij is niet beangst door het nauwverholen dreigement. Zijn uitgang te Jeruzalem wacht. Hij vlucht niet voor de dood, ook niet voor de bittere en smadelijke dood des kruizes, want het is de wil des Vaders. De stille wenk brengt zijn reisprogramma niet in de war. Hij laat zich niet opjagen, als een held gaat Hij de loopbaan en begeeft zich gewillig naar Jeruzalem. Het heeft Hem van het begin af voor de geest gestaan, dat het Zijn leven zou kosten, dat Hij zou sterven omdat Hij onder het recht Gods zou doorgaan. Daar staat Herodes buiten, en daar staan de farizeeërs ook 'buiten. In hun botte zelfzucht zijn ze zonder 't zelf te weten instrumenten van de overste dezer wereld, maar uiteindelijk zijn zij allen dienstbaar aan de raad des Heeren.

De Heere Christus reist verder, heden en morgen, en ten derde dage wordt Hij voleindigd. Dat is de wonderlijke, liefelijke prediking van het evangelie dat de Heere Jezus Zich door niets en niemand van Zijn werk laat afhouden; Hij laat niet varen het werk dat Zijn hand begon, ook nu vandaag niet waar Hij onder ons voortreist in het gewaad van Zijn Woord door Zijn H. Geest. Onverstoorbaar en vastberaden reist Hij voort, om het werk dat volbracht moet worden. Hij is de getrouwe Zaligmaker en waar Hij het werk der zaligheid ter hand neemt, daar volbrengt Hij het ook. Het is nodig, telkens weer opnieuw, om naar Hem op te zien, hoe Hij met grote trouw en liefde voortreist. Hij laat zich niet storen in Zijn reisprogramma, nooit en nergens, in welke nood of benauwdheid, in welke angst of dood wij ook zijn. Nademaal Hij de Zijnen heeft liefgehad, heeft Hij ze liefgehad tot het einde.

't Zijn nog maar een paar dagen, heden en morgen, tot de voleindiging ten derden dage. Maar welk een zwaarte wacht Hem nog? In deze uiterste concentratie van Zijn lijden draagt Hij gewillig de volle last van de toom Gods. Hij richt Zich naar Jeruzalem, en Zijn via dolorosa gaat over Gethsemané en Gabbatha naar Golgotha. Zo wordt Hij voleindigd. Niemand is er voor Hem geweest die zo gereisd heeft, en niemand zal er na Hem zijn. Zijn reisprogramma is geheel uniek en onvoorstelbaar zwaar. Hij is er mee begonnen en Hij komt er mee klaar ook. En het werk der zaligheid en der verzoening, aan wie is het beter toevertrouwd dan aan Hem?

En dan vragen wij: wat is toch het geheim van Zijn vastberadenheid en onverstoorbaarheid? Het is Zijn grote liefde alleen. Zijn liefde tot zondaren, tot het verlorene tot het weggedrevene. Zijn liefde tot dit heilig werk der verlossing en der verzoening. Die liefde geeft Hem kracht der volharding op zijn zware reis.

Herodes wil Hem doden. Het levensgevaar verschrikt Hem niet. Want Zijn ure is nog niet gekomen. Hij zegt: nog een paar dagen, dan is mijn werk klaar, dan is 't Mijn tijd, eerder niet. Heden en morgen duivelen uitwerpen en gezond maken, ten derden dage word Ik voleindigd. Het is geen vluchten voor Herodes, maar het is een goddelijk moeten; zo en niet anders zal het gaan. Hij vertraagt niet. Straks is het zo ver dat Hij mag zeggen, nu is het volbracht. Vader, in Uw handen beveel Ik Mijn Geest. Maar dan moet Hij eerst in Jeruzalem zijn, want het gebeurt niet dat een profeet gedood wordt buiten Jeruzalem.

Jeruzalem de stad Gods, met het heiligdom der Allerhoogsten, het moest opspringen van vreugde bij de komst van de Messias. Men zou verwachten dat de Heere Jezus in die stad met zoveel kennis der waarheid, ook groot geloof zou ontmoeten. Niets is minder waar, de Zijnen hebben Hem niet aangenomen. Daaruit spreekt een ontzaglijke diepte van Zijn lijden. Wilden Herodes — de farizeeërs zich maar verootmoedigen, dan zouden zij zich verblijd hebben over die getrouwe Zaligmaker die zich door geen moeite of verdriet ook maar één moment laat vertragen in Zijn werk!

Jeruzalem, daar is de tempel met het altaar. Dat is het einddoel van Zijn reis. De dienst der schaduwen wordt vervuld en het grote offer voor eens en altijd volbracht. Zo is het naar het bestek Gods.

Wij worden geroepen en genodigd deze reis — zij het van verre — te volgen en mee te maken. Om ons licht kruis Hem vrolijk na te dragen. Dat is toch ons programma, vandaag en morgen? Valt het zwaar, Hij wil Zijn schouder eronder zetten, om de kracht der volharding verlenen. Tot ook wij worden voleindigd. En eens is de dag der dagen als de pelgrims arriveren uit het Oosten, Westen, uit het Noorden en Zuiden in het nieuwe Jeruzalem, dan wordt Zijn trouw en gunst verheven, omdat Hij niet heeft laten varen het werk Zijner handen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 februari 1963

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

Meditatie

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 februari 1963

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's