DE DORDTSE LEERREGELS

Gelijk ook die almachtige werking Gods, waardoor Hij dit ons natuurlijk leven voortbrengt en onderhoudt, niet uitsluit, maar vereist, het gebruik der middelen, door welke God naar Zijn oneindige wijsheid en goedheid deze Zijn kracht heeft willen uitoefenen; alzo is het ook, dat de voormelde bovennatuurlijke werking Gods, waardoor Hij ons wederbaart, geenszins uitsluit noch om stoot het gebruik des Evangelies, hetwelk de wijze God tot een zaad der wedergeboorte en spijze der ziel verordineerd heep. Daarom dan, gelijk de Apostelen en Leraars, die Hem zijn gevolgd, van deze genade Gods het volk Godszaliglijk hebben onderricht. Hem ter ere en tot nederdrukking van alle hoogmoed des mensen, en ondertussen nochtans niet hebben nagelaten hen door heilige vermaningen des Evangelies te houden onder de oefening des Woords, der sacramenten en kerkelijke tucht; alzo moet het ook nu verre vandaar zijn, dat die-genen, die anderen in de gemeente leren, of die geleerd worden, zich zouden vermeten God te verzoeken door het scheiden dier dingen, die God naar Zijn welbehagen heeft gewild, dat samengevoegd zouden blijven. Want door de vermaningen wordt de genade medegedeeld; en hoe vaardiger wij ons ambt doen, des te heerlijker vertoont zich ook de weldaad Gods, Die in ons werkt, en Zijn werk gaat dan allerbest voort. Welke God al leen toekomt, zo vanwege de middelen, als vanwege de zaligmakende vrucht en dracht daarvan, alle heerlijkheid in der eeuwigheid. Amen.

Loon

Maakt het nu nog verschil of de predikers vaardig hun ambt bedrijven? Is het niet genoeg als de preek wordt voor gelezen en maakt het verschil of een predikant zich inspant de waarheid zo voor te stellen, dat de hoorder door zijn woord gegrepen wordt? Het maakt veel verschil. God gebruikt niet alleen de prediking, doch ook de prediker. Hoe scherper het mesje, hoe gemakkelijker men er mee snijdt. De prediker heeft dus dag en nacht te studeren om het Woord Gods recht te snijden. Hij zal zich voorts inspannen om het ze te prediken, dat ieder luistert. De prediker werkt en de hoorder luistert alsof wij mensen het geloof zelf moeten werken. „Wij dan wetende de schrik des Heeren, bewegen de mensen tot het geloof". De predikers zijn der joden een jood en der grieken een griek. Zij trachten ieder te bereiken om hen het evangelie van Christus aannemelijk en begeerlijk te maken. Maar zij hebben geen winkel, waarin zij die waren verkopen, waar hun klanten op een bepaald ogenblik de meeste trek in hebben. Sommige dominees zijn misschien op een verkeerde wijze winkeliers. Ze zeggen: je kunt in de stad of op dit dorp of in deze tijd niet zus of zo preken. Alsof wij een winkel hebben voor het genoegen van de klanten. En als ze weglopen? De Heere Jezus vroeg: wilt gijlieden ook niet weggaan? Wee de prediker, als zijn vorm of zijn inhoud in de weg staat aan het recht verstaan van het evangelie. Geen winkeliers zijn de predikers, wel dokter, zij geven soms bittere medicijnen, maar altijd tot heil en niet omdat ze vroeger ook zo gegeven werden. Het is inderdaad wel moeilijk om te zorgen, dat de waarheid recht gepredikt wordt. Het kost grote inspanning. Het is niet minder een gave van God. Boven alles is het 't hart, dat welsprekend maakt. Vaardig preken is het evangelie door prediking en leven zo dicht mogelijk bij de mens brengen. Dan is het aan God om het hart te openen en het in de mens te brengen. Heeft de prediker het in zijn hand? Calvijn moet geleerd hebben: geen geloof zonder prediking. Luther zou gezegd hebben: geen prediking zonder geloof. Dit laatste heeft Luther niet beweerd en het is niet waar ook. Alles hangt in de grond en tenslotte af van Gods verborgen wil. Deze laatste te ontkennen is dwaasheid. Maar wel laten we er ons door de vaderen aan herinneren, dat wij zeer te ijveren hebben: „Want door de vermaningen wordt de genade medegedeeld; en hoe vaardiger wij ons ambt doen, des te heerlijker vertoont zich ook de weldaad Gods, Die in ons werkt, en zijn werk gaat dan allerbest voort.

Ere zij God

Wat hebben sommige predikanten toch een gave. Dat is fijn. Beter nog is een waarachtige hef de tot de zielen, maar dat kan samengaan. Als het er beide is blijft het woord der Schrift waar: Het is (alleen) God, die de wasdom geeft. Dat is dan ook het doel van dat kleine beginsel van gehoorzaamheid, dat in de allerheiligsten is. Over het algemeen zijn gemeenteleden en dominees en ouderlingen en bekeerde mensen en diakenen en anderen zoekers van eigen eer. Dat is het grote beginsel van ons leven. Als God willen zijn is de oerzonde. Daarom is de gereformeerde prediking zo voortreffelijk, omdat daarin de mens op het diepst vernederd wordt en God op 't hoogst verheerlijkt. Het is mooi als dat in de preek is. Het is niet minder mooi als dit in de prediker is. Het is echter een moeilijk stuk om het in te leven. En dan houdt de verstgevorderde nog een groot beginsel van eigen eer over. Maar dit kan de gelovige toch niet uit leven. Daaronder is hij verbrijzeld. En in deze verbrijzeling wordt God geëerd. Zij is immers een werk van Hem. Daarom besluiten we met dezelfde woorden als waarmee ons hoofdstuk besluit:

Welke God alleen toekomt, zo vanwege de middelen als vanwege de zaligmakende vrucht en kracht daarvan, alle heerlijkheid in der eeuwigheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen