NOORD-OOST POLDER

Terwijl steeds meer grond wordt opgeslokt door stads-uitbreiding, woningbouw en vestiging van industrieën, werd er ook grond gewonnen door de drooglegging van de voormalige Zuiderzee.

De Noord-Oost Polder is zon nieuw gewonnen gebied: Al niet zo heel nieuw meer. De mensen die er wonen zijn tot gevestigde stand gekomen, en voelen er zich, in het algemeen gesproken, goed thuis. Dat is niet zo eenvoudig als het lijkt. Ze kwamen uit alle gewesten van ons vaderland, naam en spraak verraden nog hun herkomst. Nu vormen ze samen de polderbevolking. Een gemeenschap in het wat stedelijk aandoende Emmeloord, en de verspreid liggende dorpen. Ook een kerkelijke gemeenschap.

Hervormd is haast een verzamelnaam. Wie verhuist van de ene streek naar de andere, kan zijn hervormde gemeente maar moeilijk terugvinden. Hoe is dat in de Noord-Oost Polder? Gesteld, u komt uit een hervormde gemeente, die een gereformeerd stempel draagt. Vindt u die hier terug? Ik denk van niet. De gemeenten hier vertonen een gemiddeld-hervormd type, dat is zo ongeveer midden-orthodox, met de speelruimte, die deze term biedt. Wie zich hier vestigt, merkt dat al spoedig. Er zijn mensen, die dit alleen maar vreemd vinden; ze wennen er niet aan, en ze hebben blijkbaar geen gewortelde belangstelling. Gevolg: ze verleren de kerkgang en vervallen tot onkerkelijkheid. Het mag ons, hervormd-gereformeerden, wel verontrusten, hoe velen bij verhuizing en verandering, de band met de kerk en met het Woord verliezen. Was het dan thuis toch maar gewoonte? En betekent de trouwe kerkgang, die onze gemeente nog kenmerkt, toch minder dan wij wel eens beweren?

Anderen wennen er wel aan. Ze maken de overgang ook kerkelijk. En ze hebben er nauwelijks erg in, dat de prediking op beslissende punten verschilt van de geref. prediking, die dus geen stempel zette op hun opvattingen. Voelen ze het zelf nog vaag aan, ze kunnen het anderen niet duidelijk maken, daarvoor ontbreekt 'hen de kennis. Opvattingen, laten we weer schieten, wanneer de omstandigheden daartoe nopen. Overtuigingen niet. Er zijn meer opvattingen, dan overtuigingen, onder ons!

Blijven zij over, die ook in het nieuwe land, het pand hun toebetrouwd, willen bewaren en verbreiden. Geen gemakkelijke opgave. Leek het aanvankelijk, dat er een predikantsplaats zou worden ingeruimd voor deze „modaliteit", het is er tot op heden niet van gekomen. Wel hebben de vrijzinnigen er een predikant, die hun geestelijke belangen in de hele polder behartigt. Misschien dat mettertijd een derde predikantsplaats in Emmeloord, de zozeer gewensten toch ook billijke oplossing kan brengen. Want ook hier blijkt, dat velen, en waarlijk niet alleen leden van de gereformeerde bond, worden aangesproken door een gereformeerde prediking.

Die kan men, en dat mag dankbaar worden vermeld, regelmatig in de polder horen. De kerkeraad stelde een commissie in, die de toegewezen beurten verzorgt.

Er werden 90 beurten per jaar toegewezen, een verheugend aantal. Vele predikanten zijn bereid die te vervullen. Zij gaan dan voor in gewone, door de kerkeraad uitgeschreven diensten, en bereiken zodoende de gehele gemeente, voorzover aanwezig. De kerkeraadscommissie waarvan de heer E. J. Veldhuis, Hertenpad 1, te Kraggenlburg secretaris is, werkt in grote eendracht, en verdient de medewerking van de predikanten op wie ze een beroep doet. Vergeten we deze mannen broeders niet, die het goede voor hun gezinnen en hun gemeenten zoeken. De zaak is het waard. Waarom houden wij hen niet eens meer op de hoogte van gezinnen, die zich daar gaan vestigen? Het zou het kerkelijk medeleven bevorderen.

En wanneer nu de volgende polder: Oost Flevoland, voor bewoning wordt vrijgegeven, verdient de gang van zaken daar, onze aandacht. Ik denk aan Drenten, waar zelden of nooit een van onze predikanten voorgaat, al dragen vele gemeenten trouw bij aan het Zuiderzeefonds. Straks wordt hier een predikant beroepen. Zal men van meet af denken aan dat deel der gemeente, dat een gereformeerde prediking begeert? Het valt te verwachten, dat velen, die door ruilverkaveling van woonplaats moeten veranderen, uit onze gemeenten afkomstig zullen zijn. Zodoende klemt de vraag te meer: Hoe worden ze daar opgevangen, en verder geholpen? Het gaat om hen en hun kinderen. Het gaat om het gereformeerd karakter van onze Hervormde kerk in het nieuw gewonnen land.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen