BOEKBESPREKING

De Catechismuspreek in haar verscheidenheid, door Dr. K. Dijk.T. Wever — Praneker.

Ieder, die regelmatig uit de Catechismus preekt, weet wel, dat het niet eenvoudig is de nodige - variatie aan te brengen in de behandeling van de stof. Al zal het wel niet vaak voorkomen, dat men na zondag 52, eenvoudig het stapeltje prekenboekjes omkeert, en weer bij zondag 1 begint, menigeen tobt met de vraag: hoe moet ik de oude stof in een nieuwe vorm gieten. Voor hen heeft Prof. Dr. K. Dijk dit hoek geschreven. Bij iedere zondagsafdeling geeft hij zeven tot tien verschillende ontwerpen. Niet alles wordt iedere keer besproken, maar in de loop der jaren komt de hele inhoud aan de orde, telkens vanuit een ander gezichtspunt. Zijn eigen rijpe ervaring staat er voor in, dat hier iets goeds geboden wordt, en wij kunnen dit boek als hulpmiddel voor de Catechismusprediking van harte aanbevelen. Het gebodene betreft meer de vorm dan de inhoud, maar dat is ook de bedoeling.

Wel kan men met de schrijver van mening verschillen over deze vorm van Catechismusprediking. Verdient het niet de voorkeur om de woorden van de Catechismus, in hun gegeven zinsverband voor te lezen, uit te leggen, toe te eigenen, zodat ze voor de gemeente gaan leven? ledere verdeling in punten heeft iets gedwongens, en ik kan mij voorstellen dat sommigen dit boek moeilijk kunnen gebruiken, bij hun methode van behandeling. Dan nog behoeven zij het niet terzijde te leggen; er valt vanuit thema en indeling, vaak verrassend licht over de inhoud.

L. K.

N. Warner, Bijbels dagboek. Het Woord vandaag. 442 blz. geb. ƒ 9, 95, Uitgevers-mij. De Graafschap, Aalten.

De opzet van dit Bijbels dagboek, geschreven door een van de gereformeerde predikanten van Utrecht-West, is enigszins anders dan we van een dagboek gewend zijn. Aan de lezer wordt iet van dag tot dag voorgeschreven, wat aan de orde moet komen, maar hij moet zelf een keuze doen. Daartoe zijn de onderwerpen gerubriceerd b.v. onderwerpen over Recht en gerechtigheid. Karakters, Kerkgang, Arbeid. Een uitvoerig register maakt het de gebruiker gemakkelijk zelf zijn onderwerp te kiezen, hetzij in verband met de gang van het kerkelijk jaar, hetzij met persoonlijke of gezinsomstandigheden, gedenkdagen, of dagen van ziekte.

De schrijver gaat uit van de gedachte: elke dag enige bezinning op een woord uit de bijbel. De stukken zijn voor een tegenwoordig dagboek tamelijk groot, heel wat breder, dan de inhoud van een kalenderblaadje, dat soms nauwelijks meer bevat dan een paar teksten — maar daar ben ik wel blij om. Het zit niet erg best, als er nog geen vijf minuten af kunnen voor het lezen van een bladzijde uit een dagboek.

In een meditatie, waarboven het woord uit Ps. 1 : 2 staat zegt de schrijver: „Er is weinig ruimte in tijd en in plaats voor het opzettelijk mediteren boven de Bijbel. Lezen van een paar verzen is de religieuze plicht, klaar, en nu aan het werk. Wie schrijft nu nog eens iets bij in zijn bijbeltje, of onderstreept een woord? Als we een vandaag gelezen woord van God niet uit de gedachte bannen en het niet laten overwoekeren, maar laten bezinken, zegt het morgen meer dan vandaag. Dat is Gods Woord wel waard. En zalig wie er zo mee omgaat."

Het geheel is een goed verzorgde uitgave in een keurige band.

Bt.

Kerkblaadje, 54ste jaargang, no. 6 en 7.

Het Kerkblaadje, een uitgave van de Kring van Vrienden van Kohlbrugge, heeft een dubbel nummer uitgegeven in verband met het feit, dat op 25 februari dr. K. H. E. Gravemeyer zijn 80e verjaardag mocht vieren. In dit uitgebreide nummer is o.a. opgenomen een preek van dr. Gravemeyer op grond van Gal. 5 : 1: Een Kerk van knechten of een Kerk der kinderen.

Hieruit haal ik een enkel typerend woord aan: „Wanneer wij bij de verhouding van tot God spreken van verdienste en goede werken, dan betekent dit, dat wij de zonde brengen in het allerheiligste, in de eigenlijke verhouding tot God. In die zonde, de oude zonde, is de Kerk steeds dieper gezonken. De kerk wordt een instituut om mensen aan de zaligheid te helpen en dat wordt het middel van uiterlijke glorie voor de kerk. De mens zoekt God om de zaligheid, die Hij door middel van de kerk geeft en garandeert. Zo zoekt de mens in zijn zoeken van God eigenlijk zichzelf."

Verder bevat dit nummer enige bijdragen o.a. over dr. Gravemeyer, verdediger van art. 36, dr. Gravemeyer en het kerkelijk verzet. Dr. Terlaak Poot schreef: Gravemeyer-memorabilia.

Het administratie-adres is: Ned. Herv. Pastorie, Ommen.

Bt.

Dr. A. P. J. Klijn, Edessa, de stad van de apostel Thomas, 148 blz., ƒ 2, 90, (bij int. ƒ 2, 25) Bosch en Keuning N.V., Baarn, 1962 .

Dit boek wil aan de hand van de historische documenten de geschiedenis van het oudste Christendom in Syrië beschrijven. De schaarse kennis van de oude Kerk van Syrië heeft in deze laatste jaren een bijzondere aanvulling gekregen door de vondsten van Nag Hamadi in 1946 waar o.a. het evangelie van Thomas gevonden is, thans bewaard in het Koptische Museum van Oud- Cairo. Dit geschrift stamt uit de oude kerk van Syrië.

De schrijver vertelt uitvoerig van de geschiedenis van de stad Edessa, opdat de lezer een inzicht zal ontvangen van de omstandigheden, waaronder de christenen in Syrië moesten leven. Daarna volgen hoofdstukken over het ontstaan van het Christendom in Syrië en het oudste Christendom in Syrië. Breed worden beschreven de Oden van Salomo, het Evangelie van Thomas, de* Handelingen van Thomas, terwijl ook aparte stukken zijn gewijd aan Bardaisan, Tatianus en Marcion.

In een Besluit gaat de schrijver in op wat er in het Syrische Christendom wordt gemist. Deze kerk is nooit losgekomen van haar joodse afkomst. Zij ziet de mens optimistischer dan de kerk in het westen en de wereld pessimistischer dan onze kerk.

Een deskundig man leidt hier zijn lezers rond als door een museum en wie van geschiedenis houdt zal zich gaarne laten voorlichten.

Het boek is uitgekomen in de bekende B.B.B.serie.

Bt.

G. Schofield, Purper en scharlaken, 208 blz. geb. ƒ 9, 90, Erven J. Bijleveld, Utrecht, 1962.

Dit uit het Engels vertaalde werk, dat tot ondertitel heeft: Wat geschiedde er na de dood van Christus? tekent „de botsing tussen het purper van de wereldmacht en het scharlaken van het kruis".

Het is een poging om de historie van de christenen uit de eerste anderhalve eeuw in een aantrekkelijke vorm te vertellen. De schrijver laat de personen voor ons leven; zij trekken aan ons voorbij: de verschillende Romeinse keizers, beginnende bij de dwaze Caligula, de onbeholpen Claudius, de goddeloze, sadistische Nero, van wie men gezegd heeft, dat het geweten voor hem even onbekend was als het gezicht voor een blindgeborene. Het is een benauwende tekening van een decadente cultuur.

Wat wij weten van verscheidenen uit het geslacht van Herodes uit het boek van de Handelingen der Apostelen wordt hier uit de ongewijde geschiedenis aangevuld. Het boek eindigt met de tijd van Antonius Plus, tijdens wiens voor de christenen milde regering de eenvoudige, standvastige Polycarpus van Smyrna martelaar werd. Met diepe eerbied lezen wij van de lotgevallen der christenen, de rechtelozen en paria's uit die tijd. Telkens werden nieuwe moordmethoden uitgezocht; men bekleedde soms het slachtoffer met een dierenvel en liet hem daarna door een troep wilde honden achtervolgen. Aan palen en kruisen liet Nero christenen vastbinden met niets anders aan dan een in olie gedrenkt kleed. Tussen de rijen aangestoken menselijke fakkels dreef Nero zijn span midden door, terwijl duizenden toezagen. Opgenomen zijn enige stukken van Ignatius van Antiochië: „Als ik de marteldood sterf, zal ik een vrijgelatene van Jezus Christus zijn. In mijn boeien ben ik bezig te leren alle verlangens op te geven. 

In de geschiedenis der Christenheid is de overwinning-uit-nederlaag, die haar oorsprong is, altijd weer herhaald, zegt de schrijver.

Ik haal niet meer aan uit dit prachtige, boeiende werk, dat zich nauw aansluit aan de traditie. De schrijver maakt onderscheid tussen Johannes de Apostel en Johannes de presbyter, door welke laatste het Evangelie en brieven zouden zijn geschreven. Ik geloof niet, dat deze gedachte gehandhaafd kan worden. In de opsomming van de zeven brieven aan de Klein-Aziatische gemeenten is de naam van Sardes uitgevallen — Gaarne beveel ik de lezing van dit populaire werk aan. —

Bt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen