Een tachtigjarige in ons Hoofdbestuur

Op 8 mei a.s. hoopt prof. dr. Severijn het met zijn vrouw en zoon te gedenken, dat hij de leeftijd van de zeer sterken mocht bereiken. Welk een voorrecht! Maar behalve in zijn woning te De Bilt zijn er honderden in den lande, die gaarne met hem meeleven op die blijde dag.

Geen wonder! Hij heeft als dienaar des Woords verscheidene gemeenten gediend. Ook als lid van de Tweede Kamer voor de Anti-revolutionaire Partij heeft hij zijn sporen verdiend.

Hem wachtte echter nog een ander arbeidsterrein, waarop hij zijn volle krachten tot op dit ogenblik zou kunnen ontplooien. Bij Kon. Besluit van 1 aug. 1931 werd hij benoemd tot gewoon hoogleraar in de wijsgerige ethiek, wijsgerige inleiding tot de Godsdienstwetenschap en de encyclopedie der Godgeleerdheid als opvolger van Prof. Dr. H. Visscher.

Wat een heerlijke taak lag op hem te wachten: toekomstige dienaren des Woords onderwijzen in de gereformeerde beginselen.

Zeer veel predikanten zullen met dankbaarheid terugdenken aan zijn colleges.

Het afscheid van het hoogleraarschap is hem zwaar gevallen.

Gelukkig, dat hij als bijzonder hoogleraar vanwege de Gereformeerde Bond de colleges in de gereformeerde godgeleerdheid tot de huidige dag heeft mogen voortzetten.

Het zou niet moeilijk wezen om op deze verjaardag heel veel in herinnering te brengen, van hetgeen door prof. Severijn op politiek, kerkelijk en universitair terrein is verricht.

Dit wil schrijver dezes echter aan anderen overlaten. Ik wil mij beperken tot enkele herinneringen aan dingen, die betrekking hebben op zijn verhouding tot de Gereformeerd Bond.

In de jaarvergadering van 1929 werd ondergetekende gekozen tot hd van het hoofdbestuur. In 1937, dus acht jaar later werd prof. Severijn gekozen in het hoofdbestuur. Van 1929-1937 waren het geen gemakkelijke jaren. Ik behoef maar de namen van prof dr. H. Visscher, ds. M. van Grieken en dr. J. Woelderink te noemen en de oudere lezers van de Waarheidsvriend worden door het noemen dezer namen aan een onverkwikkelijke strijd herinnerd.

Het heeft er in die jaren wel eens naar uitgezien, dat de Gereformeerde Bond in tweeën zou uiteenvallen. Gereformeerd Weekblad en Waarheidsvriend voerden wekelijks tegen elkaar een felle campagne.

Vanaf juni '31 heb ik het secretariaat waargenomen. Ik heb mijzelf in die jaren wel eens vergeleken bij een stuk kurk, dat plat gedrukt wordt tussen de grote oceaanstomers en de wal.

Met de komst van prof. Severijn begon het te lichten.

Nadat ds. M. v. Grieken voor het voorzitterschap had bedankt, werd prof. Severijn in de vergadering van 25 april 1940 tot voorzitter gekozen.

Prof. dr. H. Visscher trad in de oorlogsjaren op de achtergrond en dr. Woelderink bedankte wegens gezondheidsredenen voor het lidmaatschap van de Gereformeerde Bond.

Vanaf 1940 is het werk van de wederopbouw opnieuw begonnen. In de loop der jaren werd er veel werk verricht. Er heerste weer grote eensgezindheid in het hoofdbestuur. Het is voor al de leden van het hoofdbestuur een lust om met elkaar iedere maand te vergaderen.

Hoe komt dat toch, dat niemand eigenlijk graag een vergadering mist? Vanwaar die samenbinding? Dat hebben we aan de Heere te danken, maar daarnaast ook aan u, zeer geachte jubilaris.

U hebt de Gereformeerde Bond voortreffelijk geleid van af het jaar 1940, toen u voorzitter werd. De strijdbijl onder de broederen hebt u begraven. Waarheidsvriend en Gereform. Weekblad trekken weer samen op ten strijde voor de gereformeerde beginselen.

Neen, de Gereformeerde Bond is niet uiteengevallen. Stonden er in 1940 ongeveer tweehonderd gemeenten achter de Gereformeerde Bond, dit getal is nu wel tot driehonderd gestegen. De offervaardigheid is verbazend toegenomen. We danken de Heere voor alles wat Hij ons in u geschonken heeft, zeer geachte jubilaris. Persoonlijk acht ik het een eer om van zulk een voorzitter de secretaris te mogen wezen.

We schreven boven, dat de strijdbijl onder de broederen begraven is. Dit wil niet zeggen, dat het hoofdbestuur zich heeft neergevleid op het bed van de zorgeloze rust.

Menig protestschrijven is vanaf 1940 naar de Synode uitgegaan. Het bleef niet bij schriftelijke getuigenissen. Waar we ook maar werden geroepen om rekenschap te geven van onze handelingen, waren we aanwezig.

Op geen van die vergaderingen gaf de bazïuin van de voorzitter een onzeker geluid.

Onvergetelijk blijft voor al de leden van het hoofdbestuur de vergadering met „Gemeente-opbouw" op 16 april '42, in de Kosterij der Nieuwe kerk te Amsterdam, waar het onze voorzitter door God gegeven werd om een krachtig ontroerend getuigenis af te leggen.

Na het afleggen van dat getuigenis heerste er een aangrijpende stilte. De Heilige Geest en het Woord Gods legden beslag op alle aanwezigen.

Zoals ik daar onze voorzitter heb horen getuigen heb ik het te voren en ook later nimmer gehoord. De Heere was met ons.

Lezers van de Waarheidsvriend, u begrijpt, dat er over het werk van die drieëntwintig jaren van zijn voorzitterschap heel wat te vertellen is. Ik laat het echter bij dat hoofdgetuigenis in de Nieuwe Kerk in Amsterdam.

Ik spreek de wens uit, hooggeachte voorzitter, dat de Heere u nog enige jaren voor ons sparen mag. Niemand zegge, dat u te oud zijt. In tijden van nood en dood is de wereld ook niet geregeerd door jonge broekjes. Churchill en Adenauer regeerden ondanks hun hoge leeftijd met krachtige hand.

Ondanks het klimmen der jaren moogt ge nog beschikken over een heldere geest, zodat het u nog gemakkelijk valt om de zwaarste wijsgerige problemen te overzien.

Hooggeachte mevrouw Severijn, we weten dat het nodig is, dat u uw man wat tempert in zijn arbeidslust. We zijn er u echter dankbaar voor, dat u hem zovele malen hebt willen geven voor de verbreiding der gereformeerde waarheid.

Het gebeurt nog al eens, dat men mij vraagt wie prof. Severijn zal moeten opvolgen, als de Heere hem eens uit ons midden zal wegnemen. Inderdaad is een voorzitter van tachtig jaar een angstig bezit.

Waar is de man te vinden van een zuiver, vast beginsel. Waar is de man, die takt heeft om te leiden en samen te binden.

Waar is de man, die het vertrouwen heeft van de kerkeraden en van het gereformeerde volk.

Dat vertrouwen heeft onze voorzitter. Dat vertrouwen is ontzaglijk veel waard.

Lezers, ik kan op de vraag naar een opvolger nog geen antwoord geven. Ik behoef echter ook nu nog geen antwoord te hebben. God liet hem nog in ons midden.

Hooggeachte voorzitter, ik hoop, dat de Heere u nog menig jaar in ons midden moge doen blijven. En dan leg ik de vraag naar een opvolger in de hand des Heeren, die machtig is ook in de toekomst opnieuw zo een leider te geven.

Hervormd-Gereformeerden, dankt allen de Heere voor hetgeen Hij ons in prof. Severijn geschonken heeft.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen