DE KRACHT VAN CHRISTUS

Gelijk Mozes de slang in de woestijn —verhoogd heeft, alzo moet de Zoon des mensen verhoogd worden, opdat een ieder, die in Hem gelooft niet verderve — dat is: niet verloren ga — maar het eeuwige leven hebbe.

Met deze woorden besluit Christus Zijn vermaning aan Nicodemus, dat een mens wederom geboren moet worden om het Koninkrijk Gods te kunnen zien en te kunnen beërven.

Van de wedergeboorte heeft men diepe problemen gemaakt; er wordt ook verschillend over gedacht. Voor de een is het een kiem, die God voor de geboorte reeds in iemand gelegd heeft en die pas later, soms eerst in de ouderdom, tot ontkieming komt. Jarenlang sluimert dus de wedergeboorte in de mens, ook terwijl hij onbekeerd voortleeft. Deze gedachte, eenmaal door dr. Kuyper verdedigd, wordt thans vrij algemeen verworpen en moet ook als on-bijbels verworpen worden.

Voor anderen is de wedergeboorte een kiem, die God in het uur der minne, dus in het uur van Zijn ontferming, in ons werkt en die Hij daarna verder tot ontplooing brengt.

Voor anderen is het juist niet het kleine beginsel, waarmede God begint, maar geschiedt de wedergeboorte veeleer dan, wanneer God ons bewust en levendmakend overplant in de levensgemeenschap met Christus. Zij willen juist niets van een onbewuste wedengeboorte weten. Deze voltrekt zich zeer bewust in de mens, zodat hij het ogenblik uitdrukkelijk kan noemen, heel zijn leven door.

Ieder, die dit rustig nagaat, zal moeten erkennen, dat voor deze standpunten geen duidelijke uitspraken uit Gods Woord te noemen zijn. Niemand zal kort en goed een tekst kunnen aanwijzen, waar dat zo maar geleerd wordt. Geen wonder, in al deze inzichten speelt het menselijk redeneren een rol.

Bijbels gezien is het duidelijk, dat de wedergeboorte als werk van de Heilige Geest nauw verweven is met het geloof en onlosmakelijk verbonden is aan de werking van het Woord.

Veel is er geredetwist of nagedacht over de vraag of de wedergeboorte voortvloeit uit het geloof of andersom, dat wij door het geloof worden wedergeboren. De vraag is dan: worden wij wedergeboren tot het geloof of worden wij wedergeloren door het geloof. Onze belijdenis heeft in de Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 24, het laatste beleden: „Wij geloven, dat dit waarachtig geloof, in de mens gewrocht zijnde door het gehoor van het Woord Gods en de werking des Heiligen Geestes, hem wederbaart en maakt tot een nieuwe mens en hem doet leven in een nieuw leven en maakt hem vrij van de slavernij der zonde". Dus: het waarachtig geloof wederbaart de zondaar. Zo leert onze belijdenis het. De Heilige Geest werkt het geloof in ons en dit geloof wederbaart ons. Zo heeft Christus het ook aan Nicodemus gepredikt.

Nicodemus begreep niets van Jezus' Woord, dat de mens wedergeboren moest worden en toen Jezus het nader uitlegde, heeft Nicodemus het niet verder gebracht dan de verwonderde uitroep: „Hoe kunnen deze dingen geschieden"? Hoe kan een mens levend gemaakt worden door de kracht van boven?

Christus heeft Nicodemus toen niet weggestuurd en gezegd, dat hij zulk een ontwetend mens niet verder wilde leiden, neen, Christus heeft hem ook gezegd, hoe dat kan geschieden, namelijk door het geloof, door het gelovig opzien tot de gekruisigde Christus.

Israël was ten dode gebeten door de giftige slangen. Geen zalf je, geen bezwering kon baten. Maar God schonk een weg tot genezing. Mozes behoefde niet alle slangen te doden en daarna op te hangen aan een paal; hij moest een slang, één van die schuldige dieren, namaken en die verhogen. In dat koperen dier wilde God de plaag wegnemen, als het volk in het geloof tot dat gehangen dier zou opzien.

Op Golgotha is hetzelfde gebeurd. Op Golgotha zijn niet miljoenen kruizen opgericht, waar alle zondaars één voor één aan gehangen werden; ook niet kruizen, waar al de duivelen aan opgehangen werden, maar één kruis, waar de volmaakt Onschuldige aan hing. In Zijn vlees wilde God de schuld verzoenen en de dood krachteloos maken, opdat een ieder, die in Hem gelooft, niet het verderf maar het eeuwige leven zou deelachtig worden.

God heeft Mozes niet bevolen: Maak een slang en stop die weg en laat de mensen dan maar zoeken en zoeken, totdat zij het eindelijk vinden, neen, Mozes moest die slang verhogen, zodat iedereen hem duidelijk kon zien en hij heeft het volk moeten vermanen, om tot die slang op te zien. Meer was niet nodig. Mozes heeft niet gezegd: Nu moet u maar veel bidden of God u genezen wil, neen. Al hadden zij dagen lang gebeden, zij zouden niet genezen worden. Zij moesten opzien, in het geloof opzien en de genade Gods zou hen genezend doorstromen. Zo is het ook geschied. Zo geschiedt het ook nu door de prediking.

Christus is verhoogd aan het kruis; is verhoogd aan de rechterhand des Vaders — dat heeft de hemelvaartsdag ons met name gepredikt — Hij moet ook verhoogd worden in de prediking. Verhoogd, getoond en aangeprezen, opdat een iegelijk, die in Hem gelooft het eeuwige leven — nu in de wedergeboorte, eenmaal in de volkomenheid — zou deelachtig worden.

Dit moet de eerste zorg zijn van de de predikers. Zeer zeker de schuld en de zonde ontmaskeren, dus de „slangenbeet", maar vandaaruit moet de prediking uitlopen op een verkondigen, een verhogen van de Gekruisigde, want door dat Evangelie wederbaart God de zondaar. Hij wordt niet wedergeboren door een dogmatisch zuiver begrip van de wedergeboorte; hij wordt niet wedergeboren, door het zien van vele kenmerken of het horen uiteenleggen van vele kenmerken der genade; hij wordt wedergeboren door de kracht Gods, die de Heere openbaart in de verkondiging, in de verhoging van Christus' kruis.

Hoe getrouwer de dienaren zijn in de verkondiging, des te zekerder zal Gods werk geschieden; onwederstandelijk, verre boven ons begrip.

De Israëliet in de woestijn, die de boodschap geloofde en zo opzag, werd genezen; wie de boodschap der genade gelooft en leert opzien tot God in Christus, Zijn Woord gelovend en van Hem alles verwachtend, die wordt wedergeboren in de levensgemeenschap met Christus. Levend gemaakt met Hem deelt hij in al Zijn goederen, zowel tot rechtvaardigmaking, als tot levendmaking en heiligmaking en tot beërving van het eeuwige leven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen