De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

BOEKBESPREKING

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

BOEKBESPREKING

5 minuten leestijd

Helmut Lamparter, Lichter des himmels inmitten der Welt, ing., 82 blz., D.M. 3.80,1962, Verlag Ernst Franz Metzingen/Württ.

Dit boekje is een verklaring van de brief aan de Filippenzen. De titel is ontleend aan deze brief. Het is een korte, duidelijke verklaring, die een actueel toegespitste toepassing geeft van de gedachten van deze rijke brief. Vooral de vreugde, die de apostel vervult, komt tot uiting. Het is een goed boekje, dat wij u gaarne aanbevelen.

De gemeente zingt, Boekencentrum Haag, ing., 62 blz., prijs ƒ 1, 90. 

Deze brochure wil een handreiking zijn voor de zang der gemeente aan gemeenteleden, predikanten, cantor-organisten, koorleden, kerkeraden en kerkvoogden en is samengesteld door de commissie voor de kerkmuziek uit de raad voor de eredienst der Ned. Herv. Kerk.

Deze commissie merkt in een begeleidend schrijven aan de generale synode op, dat er veel aandacht geschonken wordt aan de verbetering van het liederenboek. Maar wat baat dit, wanneer de gemeente niet wordt opgevoed tot het rechte en eerbiedige gebruik van haar kerkmuzikale schatten?

Dit boekje bedoelt de ambtsdragers en gemeenteleden de ogen te openen voor en een behoorlijk inzicht te geven in de waarde van het kerklied de wijze, waarop de gemeente dit in haar kerkdienst heeft te gebruiken.

Het is een lezenswaardig boekje, dat wij u zeer aanbevelen. In het eerste hoofdstuk wordt nagegaan wat zingen eigenlijk is: het antwoord op de daden Gods.

In het tweede hoofdstuk wordt de historie van het kerklied kort besproken. In het derde hoofdstuk komen allerlei aspecten van het zingen in de kerkdienst aan de orde; bijvoorbeeld: goed zingen, houding, adem, resonans, uitspraak, melodie, ritme en tempo.

Allerlei verbeteringen worden aan de hand gedaan. Ook de organist, het kerkkoor, de cantor en de kerkvoogd krijgen de aandacht. Bij het pleidooi voor een kerkkoor is de argumentatie niet zo sterk. Wanneer tegenstanders van een kerkkoor er op wijzen, dat niet een deel van de gemeente dient te zingen, maar de gehele gemeente en op grond daarvan een kerkkoor niet begeren, zegt de Commissie, dat dit ook met het gebed niet het geval is. De dienaar bidt in de naam van de gemeente. De conclusie is dan dat dit ook zo met het zingen van een kerkkoor kan en mag zijn.

Het lijkt mij toch nog een verschil, wanneer de gemeente bidt bij monde van de dienaar en het kerkkoor zingt "bij monde" van de gemeente.

Overigens staan er in dit boekje zoveel goede dingen, dat wij dit gaarne in handen wensen van de kerkeraadsleden en gemeenteleden.

Ook aan onze gemeentezang kan nog heel wat verbeterd worden. Aan het zingen voor Gods aangezicht kan nooit genoeg aandacht worden besteed, mits dit zingen uit het hart voortkomt.

De weg van het gebed, K. H. Miskotte, 119 blz., geto. ƒ 5, 90, Boekencentrum, 's-Gravenhage, 1962

Prof. dr. Miskotte heeft de artikelen, gepubliceerd in de zeventiende jaargang van „In de Waagschaal", nu gebundeld uitgegeven. Het is geen verhandeling over gebedsmoeilijkheden, maar vooral een peilen van het wezen van het gebed en de gestalten, waarin het zich voordoet.

De schrijver is ontsteld over de leegheid van veler leven en de greep van het nihilisme, die velen gevangen houdt. Hij peilt en proeft de geest van de tijd en graaft in het Woord Gods om een weg te wijzen voor het gebed. Het is een fijnzinnig geschrift, dat enige inspanning vraagt om de gedachten van de schrijver te volgen. Wie zich deze moeite getroost, zal er veel in vinden, dat hart en hoofd verrijkt.

 

H. de Jong, Kerkeheren, Kerkeknechten, 78 blz., ƒ 3, 90. N.V. Gebr. Zomer en Keunings Uitgeversmij. te Wageningen.

De schrijver is bekend om zijn verhalen uit het verleden rondom kerk en kansel. Van zijn hand verschenen: Preekstoel op - Preekstoel af; Kerkbank in - Kerkbank uit; 'n Preek zus - 'n Preek zo. In dit boekje lezen wij van Kerkvoogden en kosters, van ouderlingen en organisten, van voorzangers en voorlezers.

Verscheidene sterke staaltjes verplaatsen ons naar de oude tijd, die niet altijd een goeie tijd was. Wij horen van wonderlijke toestanden ten aanzien van de beroeping: het is geschied, dat een candidaat een ambachtsheerlijkheid aankocht om daarna zichzelf te beroepen. Van Spurgeon las ik hier, dat hij, toen hij in ons land in vele kerken samenkomsten leidde dacht „dat alle stieren van Bazan op hem afkwam.en". Een typografisch goed verzorgd werkje, dat thuishoort in de rubriek ontspanningslectuur.

A. Moorehead, De Russische revolutie, 246 blz., ƒ 3, 95. Uitgeversmij. W. de Haan, Zeist, 1962.

De schrijver tekent in dit uit het Engels vertaalde werk een bewogen periode uit de Russische geschiedenis, de tijd van de grote revolutie, die niet slechts voor Rusland, maar geheel Europa enorme veranderingen heeft gebracht. In het verleden ligt het heden, zei da Costa en daarom is het goed na te gaan, hoe deze beweging ontstaan is. Zij is niet uit de lucht komen vallen, maar jaren lang heeft een ondergrondse revolutionaire beweging zich ontwikkeld. De schrijver tekent de verschrikkingen van de opstand van 1905; de eerste wereldoorlog was voor Rusland in vele opzichten noodlottiger dan de tweede; ramp op ramp heeft in deze slecht voorbereide oorlog het volk getroffen. Czaar Nicolaas was een onzeker man met een instinktieve neiging naar eenzaamheid, een fatalist. Wij lezen in dit boek over Rasputin en zijn goddeloze leven en zijn vreselijk einde. In 1917 kwam de opstand; de sovjet keerde zich tegen de voorlopige regering en Lenin keerde met de medewerking van de Duitse regering uit ballingschap naar Rusland terug. In datzelfde jaar grijpen de Bolsjewieken naar de madht. „Brood en vrede was van het begin af de leuze van het partijprogramma. Wat Rusland nu zou krijgen was hongersnood en burgeroorlog". Het boek eindigt met de moord op de Czaar en zijn familie.

Treffend is wat Churchill later zeide: „Het Russische volk was ploeterend in het moeras achtergebleven — Lenin had alleen de weg terug kunnen vinden naar het voetpad — De zwaarste ramp, die het volk is overkomen was zijn geboorte — de zwaarste ramp, die daarna volgde was zijn dood".

Ook dit deel van de bekende Phoenix-reeks bevat vele foto's. 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 30 mei 1963

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

BOEKBESPREKING

Bekijk de hele uitgave van donderdag 30 mei 1963

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's