KRONIEK

Er zijn sinds ik mijn laatste Kroniek schreef — zij werd uit oorzaak van de vakantie een paar weken later geplaatst — dingen gebeurd, welke wel waarlijk van wereldschokkende betekenis zijn, letterlijk en figuurlijk.

Wat het eerste betreft denkt ieder der lezers als vanzelf aan de aardbeving, welke tegen het eind van juli jl. de hoofdstad van Macedonië, Skoplje, heeft getroffen. Er is daardoor veel rampspoed over stad en bevolking uitgestooomd. Men heeft er natuurlijk wel alles van gelezen of gehoord. Het aantal bij die ramp omgekomenen schijnt ver over de duizend. Groot is de verwoesting aan de stad, een pronk van Macedonië, te weeg bracht.

Macedonië was van ouds een oord, dat door aardbevingen geteisterd wend. Handelingen 16 verhaalt ons daarvan in de geschiedenis van de bekerinig van de slotbewaarder. De Schriftuitleggers tekenen bij dat stuk gemeenlijk aan, dat in Macedonië aardbevingen veelvuldig voorkomen. Doch ene, als nu plaats greep, is wel iets bijzonders. De bodem bleef meerdere dagen daarna onrustig.

De ramp, die Skoplje trof, deed een golf van meeleven en hulpverlening door de wereld gaan. Die hulp in velerlei vorm heeft goed gedaan. God de Heere zorgde ervoor dat de barmhartigheid in de wereld van vandaag niet uitstierf. Hem de dank. Hem, Die ook in dit natuurgebeuren een teken gaf van de naderende slag van Christus, Zijn Wederkomst. Ook op de puinhopen van Skoplje staat de waarheid van het Evangelie miet name van Mattheus 24 : 7 te lezen. Hebben wij ogen om te zien en een hart om het op te merken?

En dan is er het kernstop-akkoord, dat in betrekkelijk korte tijd tussen Rusland, Amerika en Engeland tot stand. kwam. Dit resultaat is wel wonderlijk, als men bedenkt, dat de ontwapeningsconferentie in Geneve reeds vijf jaar zich moeizaam voortsleept en er bijkans niets bereikt werd dan hoge verblijfkosten. Wat deed Chroesjtsjow nu zo handelbaar zijn? Economische teruggang in zijn land? Men zegt, dat hij speculeert op een Amerikaanse lening. Het is wel zeker, dat de breuk met China, die dreigde tijdens de kemstoponderhandelingen en nu wel een feit is geworden, van invloed zal geweest zijn op de betere stemming van de Russische premier. Hoe lang zal de breuk tussen Moskou len Peking blijven! Wat zal ze uitweifen? De Griekse mythologie weet van een Zeus — de opperste der goden — die zijn eigen kinderen verslond. Zal er iets dergelijks in dit conflicit geschieden! In een conflict tussen de beide communistische machten? Direct gevaar schijnt er niet te zijn. Doch er ligt veel ontvlambaar materiaal opgehoopt, en één vonk kan de catastrofe doen ontbranden.

President Kennedy zei wel zeer terecht, dat met het kemstopakkoord het duizendjarige rijk nog niet gekomen is. Er is alleen een zekere ontspanning, een eerste stap op de goede weg. Vele staten zien het zo, en besloten tot mede-ondertekening van het verdrag. Het zullen er, volgens sommigen, wel ongeveer negentig worden. Frankrijk zal daaronder niet zijn. President de Gaulle gaalt zijn eigen weg, en rust niet voor zijn land een eigen atoombewapening heeft. Dit is eveneens het streven van China. Zo is er hoop maar ook vrees. Tussen diie beide voltrekt zich de ontwikkeling der geschiedenis, heentrekkend naar haar voleindiging in crises, die vaak een gericht zijn.

Tussen al deze gebeurtenissen door kwam hier te lande een einde aan de formatiepogingen, om een nieuw ministerie te creëren. Het heeft veel voeten in de aarde gehad. „Pappam habemus", wij hebben een Paus, liepen de duizenden op 't Sint-Pietersplein na slechts enkele dagen conclaaf. „Ministerum habemus", konden wij na meer dan twee maanden informeren en formeren met de nodige samensprekingen wel uitroepen. De 31e juli jl. heeft de Tweede Kamer haar eerste ontmoeting met het ministerie- Marijnen gehad. Voor die gelegenheid vroeg ik bij een bevriende relatie een poos gastvrijheid om het grote gebeuren via de T.V. mee te maken. Het gehele schouwspel duurde wat lang. Een half uur werd in beslag genomen door voorlezing van ingekomen stukken, die sdhier alle voor kennisgeving werden aangenomen. Ook vond in dit half uur de beëdiging van zeven kamerleden plaats. Onder hen zag ik ook ds. Abma, voorzitter der S.G.P. Of de Generale Synode der Ned. Herv. Kerk hem na zijn ontslag als predikant van Putten de rechten als van een emeritus-predikant zal verlenen? De tijd zal het leren. Maar ook zonder die kan hij preken, zij het in niet offiiciële diensten. Of kan het tegenwoordig ook zonder die rechten, in officiële kerkdiensten? Zo schijnt het in Den Haag te kunnen met prof. Smits. Of lijkt dat alleen maar zo? Ds. Kaastra, synodelid namens een Friese classis, heeft ter jongste synodevergadering over dat optreden van prof. Smits vragen gesteld. Over het antwoord van het moderamen las ik in „Herv. Keekbkd" dd. 1-8-'63 dat het een pastoraal wijs besluit was om zo te handelen als men in Den Haag gedaan heeft. En de chaos, een milde chaos". Begrijpelijk dat ds. Kaastra schrijft, dat hij verdrietig huiswaarts ging.

Ik ben wat afgedwaald. Ds. Abma's eerste verschijnen als Kamerlid verleidde er me toe. Nu veel meer heb ik ook niet te zeggen over het optreden van het Ministerie-Marijnen. Men kent de regeringsverklaring wellicht. Het debat daarover was nogal mak. Felle woorden werden gesproken over de procedure der formatie. Die is ook niet fraai. De veel geroemde roomse eenheid bleek in deze maanden verre te zoeken in de K.V.P.! Maar het kabinet is er. „Een kalf met 5 poten", zo signaleerde prof. Vondeling het: „de „poten" zijn respectievelijk: prof. Romme, dr. De Kort, prof. Beel, prof. de Quay en mr. Marijnen. Een dergelijk biologisch fenomeen heeft volgens prof. V. zelden een lang leven Of zullks het geval zal zijn met het ministerie-Marijnen? We zullen moeten af wachten. Wat dr. Abma Kuyper indertijd van een dergelijk, gevarieerd Kabinet - wat de personen betreft — zei, geldt ook hier: het heeft de gele — de roomse - wimpel in top. Zo is nu eenmaal de situatie in ons overwegend „protestants Nederland". Het zou anders zijn indien „protestants" thans dezelfde inhoud had als in de dagen der Reformatie, hoewel ook toen meermalen de „rixa amantium", „de twist der broederen" de zegeningen der Reformatie dreigde te roven.

Hoe dan ook, „we hebben een ministerie"; het hebbe een goede vaart en zij ons volk tot zegen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen