Kroniek

Midden dezes jaars is er een boek verschenen, dat de aandacht verdient van degenen, die het erfgoed der Reformatie als een geschenk van Gods genade zien en er gaarne meer van willen genieten. Het is uitgegeven door „Het Reformatorisch Boek", een uitgeefster, - wier bestaan ik door dit boek aan de weet kwam — zij is gevestigd in Den Haag —, die hiermede een heruitgave deed verschijnen van „Geschriften van Caspar Olevianus". Een heruitgave, noemde ik het werk. Op een der voorpagina's deelt de uitgeefster mede: „Herdruk in hedendaagse spelling van de in 1868 bij J. G. van Schenk Brille te Doesburg verschenen tweede druk van deze geschriften". Het spijt me, dat deze „herdruk", zo zonder meer is uitgegeven. Ik wist iets van de plannen, die mijn instemming hadden. Evenwel, ik had niet verwacht, dat dit werk zo, zonder nadere introductie zou verschenen zijin.

Men vergete niet, dat het hier werk, waardevol werk, van Olevianus betreft. Op z'n minst had wel een kort levensbericht mogen vooraf gaan. Want al kent men de naam van deze man, men weet verder van hem onder ons weinig. Nu ja, hij is een van de medeopstellers van de Heidelberger Catechismus. Dat wil tenminste de traditie. Nader historisch onderzoek bracht aan het licht, dat zijn aandeel aan de wording van het leerboek bescheidener is dan de traditie wil. Zo althans las ik in het artikel: „De Heidelbergse Catechismus in het kader van het Geref. Protestantisme in de maartaflevering 1963 verschenen in „Theologia Reformata", van de hand van prof. S. v. d. Linde. Maar al had deze correctie van de traditie in het eventuele voorwoord niet kunnen verwerkt worden — of men had de introductie aan prof. v. d. Linde moeten vragen —, een summier levensbericht had wel kunnen bijgevoegd worden. Ik dacht, dat dergelijke werken toch van zo iets moeten worden vergezeld als ze gedrukt of herdrukt worden. Bij een van de uitgaven van de werken van de gebr. Erskane schreef wijlen prof. dr. H. Bavinck een voorbericht, dat terecht zeer geroemd is en bijzonder oriënteert. Iets dergelijks was bij deze uitgave van Olevianus' geschriften geen overbodige weelde geweest. Want Olevianus is een „erflater" van reformatorisch erfgoed en wij kennen hem te weinig; ook al is dan bekend wellicht, dat hij te Trier geboren werd (1537), daar later als reformator optrad, na een scholing aan de voeten van Calvijn ontvangen te hebben. Toen het getij in Trier zich tegen de Reformatie keerde, heeft hij in Heidelberg zijn werk gevonden; eerst als hoogleraar, later als superintendent van de kerken in de Pfalz.

Uiteraard heeft hij wel invloed gehad op de totstandkoming van de H.C. Prof. v. d. Linde schreef in bovenaangehaald artikel dat keurvorst Frederik III op advies van Olevianus vr. 80 in de tegenwoordige redactie in het leerboek deed opnemen. Toen ook in de Pfalz een andere stroming de overhand kreeg — na de dood van Frederik III — moest Olevianus Heidelberg gaan verlaten en heeft o.m. in Herborn gewerkt, waar hij in 1587 overleed. Het tractaat over het genadeverbond, dat in de „Geschriften" het grootste deel beslaat, is in 1584 voor het eerst uitgegeven. „Geschriften van Caspar Olevianus is een boek, dat naar zijn inhoud waardevol is; alleen ... er ontbreekt een „ten geleide", of hoe men een zekere introductie had willen noemen, aan en dat is jammer. Mocht het nog weer herdrukt worden, dan herstelIe men dit verzuim.

Onder begunstiging van prachtig zomerweer heeft 1 augustus jl. te Rijsenburg de „grote" zendingsdag van onze G.Z.B, plaats gehad.

Naar ik van bevriende zijde heb gehoord, zijn er ongeveer 8000 bezoekers geweest. En ze hebben het goed gehad. Niet alleen wat het weer en de mooie omgeving betreft. Ook wat de sprekers gaven was inhoudrijk. Een proef ervan heb ik genoten via de microfoon van de N.C.R.V., want ik had verhindering om persoonlijk aanwezig te zijn. „Zen'ing onder "Open hemel" afgestemd op Jesaja 12, was een echt zendingsonderwerp, naar formulering en uitwerking. Ds. v. Sliedregt stond daarin midden in onze tijd, en gaf voor heel onze zendingsactie, zowel voor het thuisfront als voor allen op onze terreinen de „zeilaanwijzing" des Woords, om een oude scheepsterm te bezigen. Bijzonder is ook gewaardeerd, dat via enkele „bandjes" de stemmen van wie aan het front werken konden worden beluisterd. God in de hemel heeft de G.Z.B, een rijke zendingsdag gegeven. Hij beziele uit wat uit en naar het Woord in de toespraken werd vertolkt, en zegene alzo de arbeid van onze G.Z.B, tot het grote doel. En hetzij in Kenya en in het Toradja-land: „alzo wies het Woord".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen