BOEKBESPREKING

Suzan Kiest „Kamermeisje", door Dolf Kloek, ƒ 1.50. Meipocket. Meinema, Delft.

De schrijver weet buitengewoon goed de karakters en de spontaniteit van het goede soort moderne meisjes uit te beelden. De tekeningen van M. Bosch van Drakestein zijn bijzonder goed, en ik denk, dat de titel voor zich zelf spreekt. Een allergezelligst, levendig verhaal voor meisjes van 13-18 jaar.

C.S.S.

Anka, mijn anker, door Elja Vlas. Uitg. Meinema, Delft. Prijs ƒ 3.90.

Anka, een ouderloos meisje, is met het gezin van de predikant uit haar dorp in de Achterhoek meegegaan naar Amsterdam. Als de dominé emeritaat krijgt en met zijn vrouw in een rusthuis gaat wonen, komt het meisje in een tehuis voor herstellenden. Haar ernstig karakter en de langdurige omgeving van bejaarden, of althans ouderen, hebben haar min of meer teruggetrokken gemaakt. Na een grote teleurstelling vindt ze toch nog het geluk.

C.S.S.

R. Blijstra, Reizigers in Athene, 214 blz. gekart. ƒ 8, 90, 2e druk, N.V. De Arbeiderspers, Amsterdam, 1963.

De schrijver geeft hier zijn indrukken, ervaringen en beschouwingen, na een vrij langdurig bezoek aan Griekenland en zijn historische plaatsen, over dit land, dat zulk een bijzondere rol heeft gespeeld in de geschiedenis. Hij zegt ergens: Er zijn teveel bezienswaardigheden; men ziet veel, juist zoveel , dat men een idee krijgt van al het schoons, dat men niet ziet. Het boek vangt aan met 'n hoofdstuk over Patras, Piraexis — de haven van Athene — en Athene. Als we van deze de eeuwen door genoemde stad lezen roepen wij in onze herinnering hoe de apostel Paulus op de Areopagus voor de Stoïsche en Epicureïsche wijsgeren gesproken heeft, de heuvel van Ares de oorlogsgod, die noord-westelijk lag van de Akropolis. Waar men zich in Athene ook bevindt, overal kijkt men naar de Akropolis. Het is alsof elke toerist met onzichtbare draadjes aan deze heuvel verbonden is, draadjes, die trekken en die de boodschap overbrengen: denk erom; straks zit je weer in je eigen land en zie je die heuvel niet meer. Ik kan mij goed voorstellen, dat vele reizigers diep onder de indruk komen van alles wat zij zien, al zijn het ruïnes. Van Thessalonika lezen wij, hoe het centrum van de oude stad in 1917 goeddeels door brand vernield werd. Mij trof, hoe de schrijver als hij het heeft over de restauratie van de oude plaatsen te Delphi zegt: de gave tempels zijn geen tempels meer, want de goden zijn dood en, zegt hij: „De gebouwen gewijd aan een geloof, dat niet meer door levende mensen beleden wordt kan men niet meer doen herrijzen, omdat het lege hulzen zouden zijn". De schrijver vertelt van de behoorlijkheid der Griekse architectuur, van de stedebouw. De lezer wordt herinnerd aan de vele aardbevingen, aan die van 1866 en aan 1925.

Een vlot geschreven boek, soms iets te vlot naar onze smaak en dan komen uitdrukkingen voor, die ons niet smaken; de schrijver heeft soms een kritiek, waarin ik hem niet graag zou volgen; hij spreekt over de pronkerige en pompeuze beelden van Phidias, waar de proporties de afwezigheid van innerlijk gevoel moeten redden; en van de Hermes van Praxiteles als van een van de beroemdste en onbelangrijkste beelden, die in Griekenland zijn tentoongesteld. Verderop in het boek horen wij, hoe de schrijver het werk van de archeoloog leert waarderen, hoe hij met vreugde een potscherf bekijkt. — Al met al een boek, dat liefhebbers van reisbeschrijvingen met liefde - ondanks alle kritiek - zullen lezen. Maar leg er een kaartje van Griekenland naast.

Het werk is verlucht met twaalf bladzijden prachtige foto's buiten de tekst.

Bt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen