DE PREDIKING VAN CALVIJN VOOR ONZE TIJD

De verlossing.

Ondertussen zegt Calvijn dit niet, opdat wij in de kennis onzer ellende zouden blijven steken. Wanneer hij zegt, dat onze droeve toestand ons gepredikt moet worden tot onze vernedering, dan voegt hij daaraan toe, dat dit ook geschiedt opdat wij God zouden verheerlijken, die zich over zodanigen ontfermt en aan zulken zijn genade en almacht groot maakt. Dit geschiedt doordat de verlossing gekend wordt, die God bereid heeft in Zijn Zoon, de Heere Jezus Christus. De prediking van Calvijn is dan ook in de goede zin van het woord christocentrisch. Dit kan ook niet anders, omdat Calvijn bedienaar des Woords wil zijn en hij zich zo uitdrukt, dat die bedoeling van de evangelische dienst is, dat Christus ons worde medegedeeld. We mogen toch zeggen, dat de Schrift een „christologisch karakter" heeft. Als de Vader zich openbaart in de schepping doet Hij dat door de Zoon als scheppingsmiddelaar. Deze Zoon is het vlees geworden Woord, de Middelaar der verlossing. Hij is waardig het boek te openen en zijn zegelen te verbreken. Zo is de Christus inderdaad het middtelpunt der openbaring, het centrum van de Heilige Schrift. Als we dus de Schrift prediken komt Christus ook in het centrum te staan. Calvijn wordt niet moede de rijkdom, de volheid en de onmisbaarheid van Christus als Borg en Zaligmaker aan te prijzen en groot te maken. In Hem zijn al de schatten van wijsheid en kennis verborgen. De Hervormer trekt hier de lijnen zuiver schriftuurlijk. Want in Christus alleen kan er kennis zijn van de Drieënige God. Dit wordt echter alleen in het geloof verstaan. Hierbij legt Calvijn de volle nadruk op het werk des Geestes. Van die Geest, die de Geest is van die Vader en de Zoon. Als de Geest des Vaders ontdekt deze de zondaar en leidt hem heen tot Christus. Als de Geest des Zoons geeft Hij ons kennis van de Borg en Zaligmaker en brengt ons in Hem tot de Vader. Zo komen Vader en Zoon tot ons om in de Geest woning bij ons te maken.

Hoewel Calvijn dus wel opmerkt, dat we rekening moeten houden met de geringe bevatting dergenen die horen, betekent dat geenszins dat hij in zijn prediking blijft staan bij de eerste beginselen. Neen, hij ontvouwt de rijke betekenis van Christus en de volheid Zijner verworven schatten voor het leven des geloofs. Hij wil met kracht op het hart binden alles wat er in Christus te genieten valt. Hij doet dat, opdat Gods Kerk meer en meer uit deze Middelaar zou leven en meer en meer het Vaderhart Gods voor zich zou voelen kloppen. Calvijn betrekt alles wat de Geest werkt op Christus. Wedergeboorte, geloof, bekering, rechtvaardigmaking, heiligmaking, het staat nooit en nergens op zichzelf, maar het wordt alles geschonken en deelachtig gemaakt door de Geest des Vaders en des Zoons.

We mogen zeggen, dat 't Calvijns vurig begeren is, dat Christus de plaats hebbe, die Hem toekomt. De hervormer weet maar al te goed dat wij die plaats de Christus altijd betwisten. We kunnen dat doen door in brute vijandschap Hem te verwerpen. Maar we kunnen dat ook doen door alltijd maar te blijven hangen in de toeleidende weg tot Chrisitus en nauwelijks te spreken of te preken over het leven des geloofs uit Christus, die toch de weg is. Hierbij is het verre van Calvijn om de mensen op een oppervlakkige wijze maar zo'n beetje Christus aan te praten. Wie zijn werken leest weet wel beter. Het is hem er echter wel om te doen dat wij afgestoten worden van alle eigen gronden dat wij alle houvast van onszelf leren loslaten, opdat we alleen zinken op de hoeksteen Christus en het verre van ons zij anders te roemen dan in Zijn kruis.

Dacht u niet, dat ook voor onze tijd hierin een ernstige prediking tot ons komt? Moet er niet terecht geklaagd worden, dat Christus zo veelszins een vreemdeling is in Zijn eigen huis? En dat we zo gemakkelijk blijven hangen in allerlei gestalten vóórdat Christus als Borg gekend wordt? Blijven er ook bij die God vrezen niet dikwijls grote rijkdommen, die in Christus zijn, onbekend? Hier heeft de prediking der verlossing in Christus de taak dit alles naar de Schriften uit te dragen, te verklaren en toe te passen. Want zo, op deze weg, wil de Geest des Heeren plaats maken voor Christus en Hem verheerlijken, zo wil de Geest het geloof werken, waardoor wij Christus worden ingelijfd en wij al Zijn weldaden leren aannemen. Dit is geheel in overeenstemminig met wat Calvijn schrijft: „Wij belijden, dat deze mededeling (de mededeling van Christus) een verborgene is en voor de menselijke rede onbegrijpelijk en geestelijk. Dat haar uitwerker is de Heilige Geest, die wij, daar Hij is de kracht van de levende God, uitgaande van Vader en Zoon, almacht toeschrijven, waardoor Hij ons niet denkbeeldig, maar zeer krachtig en waarachtig met Jezus ons Hoofd verenigt, zodat wij zijn: vlees van Zijn vlees, benen van Zijn benen en Hij uit Zijn levend vlees het eeuwige leven in ons overstort. Om deze mededeling uit te werken, gebruikt de Heilige Geest tweeërlei instrument: de verkondiging des Woords en de bediening der sacramenten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen