HERSTEL VAN NEERLANDS ONAFHANKELIJKHEID

1813-1963.

Zondag j.l. werd het herstel van Nederlands onafhankelijkheid in 1813 herdacht.

Aan een artikel onder bovenstaande titel in het Centraal Weekblad voor de Gereformeerde Kerken, van de hand van prof. Nauta, ontlenen wij enkele gedeelten, beginnende bij de aankomst van de Prins van Oranje te Scheveningen, de intocht te Amsterdam en de prediking van de Waalse predikant ds. P. Chevalier.

De aankomst van de Prins.

Deze aankomst had op de 30ste november plaats. Er is een plan geweest om naar Den Briel te zeilen. Maar de landing gebeurde, overeenkomstig het eerstgevormde voornemen, toch te Scheveningen. De prins werd in een schuit overgezet en vervolgens met een wagen aan wal gebracht.

„Eene ontelbare menigte vloog in het water om Zijne Hoogheid te ontvangen, en het was met veel moeite dat de Vorst zich los konde maken van de menigte, welke van alle kanten Zijne Hoogheid omringde, en Hoogstdenzelven gelukwenschen aanbood over zijne zoo lang begeerde terugkomst. Het weder was buitengemeen schoon; de zon scheen met grooten luister; het strand was met aanschouwers bedekt; de kreet Oranje Boven weergalmde van alle kanten, en de algemeene vreugde was niet te beschrijven. Men kan zich geen schooner en belangrijker tooneel voorstellen, dan dat van een Vorst, die, na eene zoo lange ballingschap, door de eenparige stem zijner Landgenooten op deze wijze terug geroepen wordt. Hunne eerste daad na de herstelling hunner vrijheid, was zich in zijne armen te werpen en hem, zonder eenige bepalingen, als hunnen Souverein te begroeten".

Aandoenlijke ontmoeting.

Des middaigs te vijf uur stapte de prins af in het huis van de graaf Van Limburg Stirum. Daar had een ontvangst plaats voor ieder die wilde. „Het toneel, hetwelk nu plaats had, was geheel verschillend van de gewone pligtpleging van auddtiën ten hove. De ontmoeting tusschen Willem den Eersten en Zijne Onderdanen, welke zich vol verrukking voor hem vertoonden, geleek meer naar de aandoenlijke ontmoeting van geliefde, te lang van elkander gescheiden Vrienden ; men uitte wederzijdsche gelulkwenschingen in afgebrokene woorden en onder het storten van tranen ; terwijl zij, die den Vorst genaderd, en zelfs zijne hand gedrukt hadden, nauwelijks hunne zinnen geloofden, en tevens uitriepen, „Is dit alles wel waar; is het niet slechts een droom ?"

Des avonds was de geheele stad verlicht".

De inhuldiging geschieddde niet in 's-Gravenhage, maar in Amsterdam.

Algemene geestdrift.

De intocht van Willem de Eerste, Souvereine Vorst van het vrije Nederland, gelijk hij in de proclamatie van Kemper en Scholten te Amsterdam van de 1ste december werd aangekondigd, geschiedde op de tweede van deze maand. Met algemene geestdrift werd de nieuwe vorst ontvangen. De Clercq deelde er in: „Op den Dam zag ik den prins na zijn aankomst op het balkon verschijnen, zich voor het volk buigende. Het gejuich op dit oogenblik was onbeschrijfelijk, en ik schaam mij niet om, na alles wat ik heden gezien en gehoord heb, deze drift van het volk nationale geestdrift te noemen. Ja zij heerschte overal en ik zal niet ontveinzen dat deze dag op mij een plechtdigen indruk gemaakt heeft. De volksmenigte was ontzettend. Sommigen reikten de Prins hunne handen toe, en alles ademde vreugde".

In korten tijd is toen veel gebeurd.

Verbond met God.

Aan verzen en liederen ter ere van de bevrijding heeft het niet ontbroken. Interessant is het eveneens, kennis te nemen van preken, welke naar aanleiding van de bedoelde gebeurtenissen zijn uitgesproken. Ik kan er niet aan denken, er hier een relaas van te geven. Volstaan worde met de vermelding van de preek, die de Waalse predikant P. Chevalier te Amsterdam op Zondag 5 december heeft gehouden. Hij nam als tekst 2 Kronieken 29 vs. 10a. In de nieuwe vertaling luidit deze tekst — een woord van Hizkia —: Thans is het mijn voornemen een verbond te sluiten met den Here, den God van Israël.

Op treffende wijze heeft , deze predikant die woorden overgebracht op de toenmalige situatie. Hij wees er op, dat de Prins en allen, tot de geringste inwoners des lands toe, het in hun hart moesten hebben een verbond te sluiten met de Here. Hij verzuimde daarbij niet te herinneren aan prins Willem, de grondlegger van onze nationale onafhankelijkheid, die op een uiterst gewichtig moment had gesproken van zijn verbond met de Potentaat der potentaten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen