BIJ DE KRIBBE VAN BETHLEHEM

We gaan ons weer opmaken om Kerstfeest te vieren. Straks zullen wij in de geest staan rondom de kribbe van Betlhtelem. Dat we er staan mogen in de rechte gesteldheid des harten. Het natuurlijk oog ziet niets bijzonders in dat hulpeloze Kind.

We kunnen misschien op z'n hoogst wat geroerd worden door de armoedige omstandigheden, waaronder dit Kind ter wereld kwam. Daarom is het Kerstfeest der wereld zo arm. We hebben wat dennengroen en schitterding van kaarsjes en zilverpapier nodig om nog wat sfeer te scheppen. Misschien, dat we ook nog luisteren naar het „oude Kerstverhaal" en boordevol heimwee geraken, aIs we lezen van „vrede op aarde".

Dit alles is het echte Kerstfeest niet. Zullen we ons waarlijk op het Kerstfeest verwonderen mogen rondom de kribbe van Bethlehem, dan zullen we er staan moeten in een lage stand. Dan zullen we knielen moeten voor die grote God, die in onze lage stand, ons genadig bood de hand. Ja, dat is het! „Heere, hier zijn wij: overtreders van de moederschoot af aan. En Gij zijt volmaakt, Gij zijt rechtvaardig, Heere. Hoe zouden wij tot u komen? Uit diepten van ellenden roep ik met mond en hart tot U, die heil kunt zenden, o Heer', aanschouw mijn smart!"

Hoe zouden wij tot de hemel kunnen opklimmen? Maar in de Kerstnacht is het geschied: God is van de hemel nedergedaald. Gods zoon is mens geworden, in onze diepten van ellenden afgedaald om ons op te voeren uit een ruisende kuil en uit modderig slijk. Ja, dat is het. Wij nooit tot Hem, maar Hij tot ons! Die in onze lage stand ons genadig bood de hand.

Hoe zullen wij dit Kindeke noemen? O, wij kunnen geen naam vinden, die geschikt is om naar waarde uit te drukken wat daar in dit geschenk van Gods genade besloten ligt. Wij stamelen verlegen en in aanbidding met Jesaja: „Men noemt Zijn naam Wonderlijk, Raad, Sterke God, Vader der eeuwigheid, Vredevorst".

Eén naam is niet toereikend om de rijkdom der genade en der wijsheid Gods, in dit Kind geopenbaard, uit te drukken. O zeker, gij zult Zijn naam heten Jezus. Jezus, Zaligmaker, dat is een gepaste naam voor die Heiland, die gekomen is om zondaren zalig te maken. Geen naam is er beter en zoeter voor 't hart, dat, door schuld veldslagen, schreit naar God. Jezus, Zaligmaker, Die ons uit zo grote nood en dood verlost heeft en verlossen zal. O, mochten wij allen om Jezus eens staan! Dan hieven wij juichend de jubelzang aan: Jezus, Jezus, Uw naam zij d' eer!

Maar dat Hij Jezus, Zaligmaker, heeft willen zijn! Dat Gods Zoon zich zo diep heeft willen vernederen! Dat de Vader Zijn enige, die Hij liefhad, heeft willen overgeven voor zulken . .. ! Welk een weg! Welk een liefde! Welk een wijsheid Gods! En in aanbidding roepen wij uit met Jesaja: men noemt Zijn naam Wonderlijk.

„Heere, het is niet alleen dit kwaad dat roept om straf", zo klaagt er een, die als David zondaar voor God geworden is, „neen, ik ben in ongerechtigheid geboren, mijn zonde maakt mij 't voorwerp van Uw toorn, reeds van het uur van mijn ontvangenis af. Wie zal mij daarvan verlossen? "

Hoor! Een Kind is ons geboren. Een Kind, in alles als wij, doch zonder zonde. Geboren uit de maagd Maria, doch ontvangen van de Heilige Geest, opdat Hij met Zijn onschuld en volkomen heiligheid mijn zonde, waarin ik ontvangen en geboren ben, voor Gods aangezicht bedekke.

Men noemt Zijn naam Wonderlijk! En als we nog verder zien en dieper peinzen, dan wordt het nog wonderlijker. Want dit Kind, dit hulpeloos Kind, geworden uit een vrouw, is ook de sterke God!

Welk mens zal de last van de eeuwige toorn Gods kunnen dragen? Hier is Hij, de Mens Jezus Christus, gesterkt en gesteund door Zijn Godheid. Zie, zo kan Hij die eeuwige gloed dragen, wegdragen en anderen ervan verlossen met een eeuwige verlossing. Buiten alle twijfel, de verborgenheid der godzaligheid is groot: God geopenbaard in het vlees. Zijn naam is Wonderlijk.

Hij is wonderlijk als Profeet, want Hij wijst niet alleen de weg. Hij is Zelf de Weg, en Hij leidt de blinden in een weg, die ze niet geweten hebben. Zelfs de dwazen zullen op deze weg niet dwalen.

Hij is wonderijk als Priester, want brandofferen en slachtofferen heeft Hij niet gebracht. Hij heeft zichzelf geofferd, gegeven in de dood. Hoe vreemd, dat voor de schapen Zijner weide, de Herder zelf ter slachting zich liet leiden!

Hij is wonderlijk als Koning, want Zijn volk behoeft niet voor Hem te strijden, Hij strijdt voor Zijn volk. Hij staat voor hen op de bres. Hij beschermt ze en bewaart ze en hoe hoog de nood ook moge gaan. Hij staat nooit machteloos. Wat Zijn liefde wil bewerken, ontzegt Hem Zijn vermogen niet.

Zijn naam is Wonderlijk. Hoe verder wij Hem volgen, hoe meer wij leren zien, hoe meer wij ons verwonderen. Daar gaat het met Hem in de dood. In de bittere, smadelijke kruisdood. Nu triumfeert de vijand over Hem! Nu is het uit met Hem!

Neen, wonderlijk! Nu heeft Hij satan de kop vermorzeld. Nu heeft Hij overwonnen. Nu staat Hij op uit het graf. Nu jaagt de dood geen angst meer aan. Nu vangt het nieuwe leven aan. Nu vaart Hij op vol eer. De kerker werd Uw buit, o Heer! Nu zaagt Ge uw strijd bekronen. Nu is Hij gezeten ter rechterhand Gods. Nu deelt Hij de buit uit. Nu geeft Hij gaven, zelfs aan ... wederhorigen!

Ja, waarlijk, Zijn naam is Wonderlijk. Gaven aan wederhorigen! Is dat niet het grootste wonder, waar het wederhorig kroost, dat bij Hem wonen mag, nooit over uitverwonderd raakt?

(Oudewater)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen