GEBOORTE

Het grote ruisen van den regen

Weeft nu een mantel van geluid

Over de natte, duistre wegen

En dooft de herdersvuren uit.

Maar binnen is de stilte veilig.

Zodat er elk gerucht ontroert:

Het rinkelen klinkt bijna heilig.

Wanneer een koe haar kop verroert. 

Maria, met verschrikte ogen

Is rusteloos van angst en pijn ;

En Jozef, over haar gebogen.

Weet zich onmachtig en te klein.

Zijn donkere, verlegen handen

Zoeken het wit van haar gezicht;

De regen ruist aan alle wanden

Van zondvloed en het laatst gericht.

Maar wondre wijzen gaan zich mengen

In 't ruisen, zwaar en monotoon :

De zang van regen en van engelen

Verheerlijkt Jezus : mensenzoon !

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen