RHYTMISCH ZINGEN

Er zijn nog altijd mensen, die er moeite mee hebben. Misschien niet zo zeer met het zingen zelf, want dat gaat gewoonlijk rhytmisch, maar met het al of niet rhytmisch zingen van de psalmen. Sommigen maken daar een principiële kwestie van, en dat gaat toch heus te ver.

Waarom? Wellicht hebt gij zelf of uw naaste familie nog wel een Statenbijbel en constateer, dat de Dordtse vaderen de psalmwijzen hebben afgedrukt met hele en halve noten. Mogelijk zijn er onder u, die een Frans kerkboek uit de goede oude tijd in de kast hebben staan. En ziet, de psalmen — en dat zijn dezelfde wijzen, die wij hebben, hele en halve noten — net als in de oude Statenbijbel.

Men heeft dus oorspronkelijk rhytmisch gezongen.

En nu is het wel mogelijk, dat de zangwijze op de oorspronkelijke Franse tekst het in verschillende gevallen beter doet dan met de Hollandse tekst. Het kan mogelijk voorkomen, dat zinsdelen vlug gezongen worden, terwijl men ze naar de inhoud wat meer nadruk zou willen geven. Mogelijk kan dit een bezwaar zijn, dat de vertaling van de verzen met behoud van de wijzen kan meebrengen. Mogelijk heeft dit ook invloed gehad op het gebruik der psalmen, want men moet toch toestemmen, dat heel veel psalmen zelden of nooit gezongen worden, terwijl er toch een bepaalde groep is, die door veel­ vuldig gebruik wordt onderscheiden. Dit kan uit de aard der zaak ook zijn oorzaak vinden in de moeilijke zangwijze op zichzelf, terwijl het gelukkige saamtreffen van een goede vertaling en een aantrekkelijke zangwijze vanzelfsprekend een veelvuldig gebruik zal bevorderen.

Hoe dit ook zij, men is in ons oude Holland tot een langzame gang van psalmzingen gekomen, waarbij de halve noten vrijwel worden genegeerd. Eerlijk gezegd, mag ik het wel. Het klinkt eerbiedig en statig. Doch ook hier weer een maar! Men moet het niet overdrijven. Dat gebeurt ook.

Maar nu het rhytmisch zingen. Vele mensen, vooral jongere mensen, zijn daar voor en onder de ouderen worden er nog steeds velen gevonden, die hen daarin niet willen volgen.

Dat geeft soms moeilijkheden en aanleiding tot drijverij, onheilig spel van twee kanten, dat de zegen wegneemt, omdat het volkomen in strijd is met de roeping van de Dienst des Woords, de gemeentezang te misbruiken, alsof het een soort sport ware.

Want ook de rhytmische methode kan overdreven worden tot schade van de tekst, die gezongen wordt, en van de eerbied, welke de gemeente aan God en Zijn Woord schuldig is.

Daarom wordt in deze zaak ernst en leiding verwacht van predikanten en ouderlingen om met wijsheid te regeren en er geen princiepe kwestie van te maken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen